გლუკოვანსი® / Glucovance


შემადგენლობა:
1 აპკით შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს:
დოზირება 2,5 მგ + 500 მგ:
აქტიური კომპონენტები: გლიბენკლამიდი – 2,5 მგ, მეტფორმინის ჰიდროქლორიდი 500 მგ.
დამხმარე კომპონენტები:
ბირთვი: ნატრიუმის კროსკარმელოზა – 14,0 მგ, პოვიდონი K30 – 20,0 მგ, მიკროკრისტალური ცელულოზა – 56,5 მგ, მაგნიუმის სტეარატი – 7,0 მგ.
გარსი: ოპადრაი OY-L-24808 ვარდისფერი – 12,0 მგ: ლაქტოზის მონოჰიდრატი – 36,0 %, ჰიპრომელოზა 15ცP – 28,0%, ტიტანის დიოქსიდი – 24,39%, მაკროგოლი – 10,00%, რკინის ყვითელი ოქსიდი – 1,30%, რკინის წითელი ოქსიდი – 0,3%, რკინის შავი ოქსიდი – 0,010%, გამოხდილი წყალი – ქ.ს.
დოზირება 5 მგ + 500 მგ:
აქტიური კომპონენტები: გლიბენკლამიდი – 5 მგ, მეტფორმინის ჰიდროქლორიდი 500 მგ.
დამხმარე კომპონენტები:
ბირთვი: ნატრიუმის კროსკარმელოზა – 14,0 მგ, პოვიდონი K30 – 20,0 მგ, მიკროკრისტალური ცელულოზა – 54,0 მგ, მაგნიუმის სტეარატი – 7,0 მგ.
გარსი: ოპადრაი 31-F-22700 ყვითელი – 12,0 მგ: ლაქტოზის მონოჰიდრატი – 36,0%, ჰიპრომელოზა 15ცP – 28,0%, ტიტანის დიოქსიდი – 20,42%, მაკროგოლი – 10,00%, ქინოლინის ყვითელი საღებავი – 3,00%, რკინის ყვითელი ოქსიდი – 2,50%, რკინის წითელი ოქსიდი – 0,08%, გამოხდილი წყალი – ქ.ს.
აღწერილობა
დოზირება 2,5 მგ + 500 მგ: კაფსულისებური ორმხრივამოზნექილი, ღია ნარინჯისფერი აპკური გარსით დაფარული ტაბლეტები, ცალ მხარეზე გრავირებით “2,5”.
დოზირება 5 მგ + 500 მგ: კაფსულისებური ორმხრივამოზნექილი, ყვითელი აპკური გარსით დაფარული ტაბლეტები, ცალ მხარეზე გრავირებით “5”.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: პერორალური გამოყენების ჰიპოგლიკემიური საშუალება (სულფონილშარდოვანას II თაობის წარმოებული + ბიგუანიდი).
ათქ კოდი: A10BD02

ფარმაკოლოგიური თვისებები
გლუკოვანსი® წარმოადგენს ორი პერორალური, სხვადასხვა ფარმაკოლოგიური ჯგუფის ჰიპოგლიკემიური საშუალების ფიქსირებულ კომბინაციას: მეტფორმინი და გლიბენკლამიდი.
მეტფორმინი განეკუთვნება ბიგუანიდების ჯგუფს და სისხლის პლაზმაში ამცირებს როგორც ბაზალური, ისე პოსტპრანდიალური გლუკოზის შემცველობას. მეტფორმინი არ ასტიმულირებს ინსულინის სეკრეციას და აქედან გამომდინარე, არ იწვევს ჰიპოგლიკემიას. გააჩნია მოქმედების 3 მექანიზმი:
- ამცირებს ღვიძლის მიერ გლუკოზის გამომუშავებას, გლუკონეოგენეზის და გლიკოგენოლიზის ინჰიბირების ხარჯზე;
- ზრდის პერიფერიული რეცეპტორების მგრძნობელობას ინსულინის მიმართ, აგრეთვე, კუნთების უჯრედების მიერ გლუკოზის მოხმარებას და უტილიზაციას;
- აფერხებს გლუკოზის შეწოვას კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში. 
პრეპარატი, საერთო ქოლესტერინის, დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების და ტრიგლიცერიდების დონის შემცირებით, სასიკეთო გავლენას ახდენს სისხლის ლიპიდურ შემადგენლობაზეც.
გლიბენკლამიდი მიეკუთვნება სულფონილშარდოვანას II თაობის წარმოებულებს. გლიბენკლამინის მიღებისას, გლუკოზის შემცველობა ქვეითდება კუჭქვეშა ჯირკვლის β-უჯრედების მიერ ინსულინის სეკრეციის სტიმულირების შედეგად.
მეტფორმინს და გლიბენკლამიდს მოქმედების განსხვავებული მექანიზმები გააჩნიათ, თუმცა ავსებენ ერთმანეთის ჰიპოგლიკემიურ აქტიობას. ორი ჰიპოგლიკემიური საშუალების კომბინაციას სინერგიული ეფექტი აქვს გლუკოზის შემცველობის დაქვეითების მხრივ.
ფარმაკოკინეტიკა
გლიბენკლამიდი. შინაგანად მიღებისას, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან შეწოვა 95%-ზე მეტს შეადგენს. გლიბენკლამიდი, რომელიც პრეპარატ გლუკოვანსის® შემადგენლობაში შედის, მიკრონიზებულია. პლაზმაში კონცენტრაციის პიკი, დაახლოებით, 4 საათში მიიღწევა, განაწილების მოცულობაა – დაახლოებით 10ლ. პლაზმის ცილებთან დაკავშირება 99%-ს შეადგენს. თითქმის მთლიანად მეტაბოლიზდება ღვიძლში, ორი არააქტიური მეტაბოლიტის წარმოქმნით, რომლებიც თირკმელებით (40%) და ნაღველთან ერთად (60%) გამოიყოფა. ნახევარგამოყოფის პერიოდია – 4 - 11 საათი.
მეტფორმინი შინაგანად მიღების შემდეგ კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან საკმარისად სრულად შეიწოვება, პლაზმაში კონცენტრაციის პიკი 2,5 საათის განმავლობაში მიიღწევა. მეტფორმინის დაახლოებით 20-30% კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის საშუალებით, უცვლელი სახით გამოიყოფა. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა 50-60%-ს შეადგენს.
მეტფორმინი სწრაფად ნაწილდება ქსოვილებში, პრაქტიკულად არ უკავშირდება პლაზმის ცილებს, მეტაბოლიზმს ძალიან დაბალი ხარისხით განიცდის და თირკმელების საშუალებით გამოიყოფა. ნახევარგამოყოფის პერიოდი, საშუალოდ, 6,5 საათს შეადგენს. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას, თირკმლისმიერი კლირენსი, ისევე, როგორც კრეატინინის კლირენსი,  მცირდება, ამასთან იზრდება ნახევარგამოყოფის პერიოდი, რაც სისხლის პლაზმაში მეტფორმინის კონცენტრაციის ზრდას განაპირობებს. ერთ სამკურნალო ფორმაში კომბინირებულ მეტფორმინს და გლიბენკლამიდს იგივე ბიოშეღწევადობა გააჩნია, რაც მეტფორმინის და გლიბენკლამიდის იზოლირებულად შემცველი ტაბლეტების მიღებას. გლიბენკლამიდთან კომბინირებული მეტფორმინის, ისევე, როგორც გლიბენკლამიდის ბიოშეღწევადობაზე არ მოქმედებს საკვების მიღება. თუმცა საკვების მიღებისას იზრდება გლიბენკლამიდის შეწოვის სიჩქარე.

გამოყენების ჩვენებები:
II ტიპის შაქრიანი დიაბეტი მოზრდილებში:
- დიეტოთერაპიის, ფიზიკური ვარჯიშის და მეტფორმინით ან სულფონილშარდოვანას წარმოებულებით მონოთერაპიის არაეფექტურობის შემთხვევაში;
- გლიკემიის სტაბილური და კარგად კონტროლირებადი დონის მქონე ავადმყოფებში ორი პრეპარატით (მეტფორმინით და სულფონილშარდოვანას წარმოებულით) თერაპიის ჩანაცვლებისთვის.

უკუჩვენებები:
- მომატებული მგრძნობელობა მეტფორმინის, გლიბენკლამიდის ან სულფონილშარდოვანას სხვა წარმოებულების, აგრეთვე, დამხმარე ნივთიერებების მიმართ;
- I ტიპის შაქრიანი დიაბეტი;
- დიაბეტური კეტოაციდოზი, დიაბეტური პრეკომა, დიაბეტური კომა;
- თირკმლის უკმარისობა ან თირკმლის ფუნქციის დარღვევა (კრეატინინის კლირენსი 60 მლ/წთ-ზე ნაკლები);
- მწვავე მდგომარეობები, რომელთაც შეუძლიათ თირკმლის ფუნქციის ცვლილების გამოწვევა: დეჰიდრატაცია, მძიმე ინფექცია, შოკი, იოდშემცველი კონტრასტული საშუალებების სისხლძარღვებში შეყვანა (იხ. “განსაკუთრებული მითითებები”);
- ქსოვილთა ჰიპოქსიის თანხლებით მიმდინარე მწვავე ან ქრონიკული დაავადებები: გულის ან სუნთქვის უკმარისობა, ახლახან გადატანილი მიოკარდიუმის ინფარქტი, შოკი;
- ღვიძლის უკმარისობა;
- პორფირია;
- ორსულობა, ძუძუთი კვების პერიოდი;
- მიკონაზოლის ერთდროული მიღება;
- ფართო მასშტაბიანი ქირურგიული ოპერაციები;
- ქრონიკული ალკოჰოლიზმი, მწვავე ალკოჰოლური ინტოქსიკაცია;
- ლაქტოაციდოზი (მათ შორის, ანამნეზში);
- ჰიპოკალორიული დიეტის დაცვა (დღეღამეში 1000 კალ-ზე ნაკლები);
პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული 60 წელზე უფროსი ასაკის პირებში, რომლებიც მძიმე ფიზიკურ სამუშაოს ასრულებენ, რაც ლაქტოაციდოზის განვითარების მომატებულ რისკთან არის დაკავშირებული. გლუკოვანსი® შეიცავს ლაქტოზას, ამიტომ მისი გამოყენება არ არის რეკომენდებული პაციენტებში, რომელთაც გალაქტოზის აუტანლობასთან, ლაქტაზის დეფიციტთან ან გლუკოზა-გალაქტოზის მალაბსორბციასთან დაკავშირებული იშვიათი მემკვიდრული დაავადებები აქვთ.
სიფრთხილით გამოიყენება: ციებ-ცხელების სინდრომის, თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობის, ჰიპოფიზის წინა წილის ჰიპოფუნქციის, ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის არაკომპენსირებული დარღვევით მიმდინარე დაავადების დროს.
გამოყენება ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში
ორსულობისას პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია. პაციენტი გაფრთხილებული უნდა იყოს, რომ პრეპარატ გლუკოვანსით® მკურნალობის პერიოდში აუცილებელია ექიმის ინფორმირება დაგეგმილი ორსულობის ან მისი დადგომის შესახებ.
პრეპარატ გლუკოვანსის® მიღების პერიოდში ორსულობის დაგეგმვის, ასევე, ორსულობის დადგომის შემთხვევაში, პრეპარატი უნდა მოიხსნას და დაინიშნოს ინსულინით მკურნალობა.
გლუკოვანსი® უკუნაჩვენებია ძუძუთი კვების დროს, ვინაიდან არ არსებობს მონაცემები იმის თაობაზე, აღწევს თუ არა იგი დედის რძეში.

გამოყენების წესი და დოზები
პრეპარატის დოზას განსაზღვრავს ექიმი ყველა პაციენტისთვის ინდივიდუალურად, გლიკემიის დონის მიხედვით.
საწყისი დოზა შეადგენს 1 ტაბლეტი გლუკოვანსი® 2,5 მგ+500 მგ ან გლუკოვანსი® 5 მგ+500 მგ დღეში 1-ხელ. ჰიპოგლიკემიის თავიდან ასაცილებლად, საწყისი დოზა არ უნდა აღემატებოდეს გლიბენკლამიდის (ან სულფონილშარდოვანას სხვა, ადრე მიღებული პრეპარატის ეკვივალენტურ დოზას) ან მეტფორმინის დღიურ დოზას, თუკი ისინი გამოიყენებოდა პირველი ხაზის თერაპიის სახით. სისხლში გლუკოზის შემცველობის ადეკვატური კონტროლის მიღწევის მიზნით, დოზის გაზრდა რეკომენდებულია, არა უმეტეს, დღეში 5 მგ გლიბენკლამიდი + 500 მგ მეტფორმინით, ყოველი 2 ან მეტი კვირის შემდეგ.
მეტფორმინით და გლიბენკლამიდით წინა კომბინირებული თერაპიის ჩანაცვლება: საწყისი დოზა არ უნდა აღემატებოდეს ადრე მიღებული გლიბენკლამიდის (ან სულფონილშარდოვანას სხვა პრეპარატის ეკვივალენტურ დოზას) ან მეტფორმინის დღიურ დოზას. მკურნალობის დაწყებიდან ყოველი 2 ან მეტი კვირის შემდეგ, გლიკემიის დონის მიხედვით, პრეპარატის დოზის კორექცია ხდება.
მაქსიმალური დღეღამური დოზაა 4 ტაბლეტი გლუკოვანსი® 5 მგ+500 მგ ან 6 ტაბლეტი გლუკოვანსი® 2,5 მგ+500 მგ.
დოზირების რეჟიმი:
დოზირების რეჟიმი დამოკიდებულია ინდივიდუალურ დანიშნულებაზე: 
2,5 მგ+500 მგ და 5 მგ + 500 მგ დოზებისთვის
დღეში ერთხელ, დილით საუზმის დროს, თუ დანიშნულია დღეში 1 ტაბლეტი;
დღეში ორჯერ, დილით და საღამოს, თუ დანიშნულია დღეში 2 ან 4 ტაბლეტი.
2,5 მგ+500 მგ დოზისთვის
დღეში სამჯერ, დილით, შუადღეზე და საღამოს, თუ დანიშნულია დღეში 3, 5 ან 6 ტაბლეტი.
5 მგ + 500 მგ დოზისთვის
დღეში სამჯერ, დილით, შუადღეზე და საღამოს, თუ დანიშნულია დღეში 3 ტაბლეტი.
ტაბლეტები უნდა მიიღოთ ჭამის დროს. ჰიპოგლიკემიის თავიდან აცილების მიზნით, პრეპარატის ყოველ მიღებას თან უნდა ახლდეს ნახშირწყლების საკმარისად მაღალი შემცველობის საკვების მიღება.
ხანდაზმული პაციენტები
პრეპარატის დოზის შერჩევა ხდება თირკმლის ფუნქციის მდგომარეობიდან გამომდინარე.
საწყისი დოზა არ უნდა აღემატებოდეს გლუკოვანსი® 2,5 მგ+500 მგ-ის 1 ტაბლეტს. საჭიროა თირკმლის ფუნქციის რეგულარული შემოწმება.
ბავშვები
ბავშვებში პრეპარატ გლუკოვანსის® გამოყენება არ არის რეკომენდებული.

გვერდითი მოქმედება
პრეპარატ გლუკოვანსით® მკურნალობის პერიოდში შესაძლებელია შემდეგი გვერდითი ეფექტების გამოვლინება.
პრეპარატის გვერდითი ეფექტების სიხშირე შემდეგნაირად ფასდება:
ძალიან ხშირი: ≥1/10
ხშირი: ≥1/100, <1/10
არახშირი: ≥1/1000, <1/100
იშვიათი: ≥1/10 000, <1/1000
ძალიან იშვიათი: <1/10 000
ერთეული: არსებული მონაცემებით შეუძლებელია შეფასება.
ნივთიერებათა ცვლის დარღვევები:
ჰიპოგლიკემია (იხ. “დოზის გადაჭარბება”, “განსაკუთრებული მითითებები”).
იშვიათად: ღვიძლის პორფირიის და კანის პორფირიის შეტევები.
ძალიან იშვიათად: ლაქტოაციდოზი (იხ. “განსაკუთრებული მითითებები”).
ვიტამინი B12-ის შეწოვის დაქვეითება, რასაც მეტფორმინის ხანგრძლივი გამოყენებისას, თან ახლავს სისხლის შრატში მისი კონცენტრაციის შემცირება. მეგალობლასტური ანემიის აღმოჩენის შემთხვევაში, აუცილებლად უნდა იქნას მხედველობაში მიღებული ამგვარი ეტიოლოგიის შესაძლებლობა.
დისულფირამის მაგვარი რეაქცია ალკოჰოლის მოხმარებისას.
ლაბორატორიული მაჩვენებლები:
არახშირად: სისხლის შრატში შარდოვანას და კრეატინინის კონცენტრაციის საშუალოდან ზომიერ ხარისხამდე მომატება.
ძალიან იშვიათად: ჰიპონატრიემია.
სისხლი და ლიმფური სისტემა:
მოცემული არასასურველი მოვლენები პრეპარატის მოხსნის შემდეგ ქრება.
იშვიათად: ლეიკოპენია და თრომბოციტოპენია.
ძალიან იშვიათად: აგრანულოციტოზი, ჰემოლიზური ანემია, ძვლის ტვინის აპლაზია და პანციტოპენია.
ნერვული სისტემა:
ხშირად: გემოს დარღვევა (მეტალის გემო პირში).
მხედველობა:
მკურნალობის დასაწყისში შესაძლებელია მხედველობის დროებითი დარღვევა, სისხლში გლუკოზის შემცველობის დაქვეითების გამო.
კუჭ-ნაწლავის დარღვევები:
ძალიან ხშირად: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, მუცლის ტკივილი და უმადობა. აღნიშნული სიმპტომები უფრო ხშირია მკურნალობის დასაწყისში და უმრავლეს შემთხვევაში თავისთავად გაივლის. ამ სიმპტომების განვითარების პროფილაქტიკისთვის, რეკომენდებულია პრეპარატის 2 ან 3 ჯერზე მიღება; პრეპარატის ამტანობას, აგრეთვე, დოზის თანდათანობითი მომატება აუმჯობესებს.
კანი და კანქვეშა უჯრედისი:
იშვიათად: კანის რეაქციები, როგორიცაა ქავილი, ჭინჭრის ციება, მაკულო-პაპულოზური გამონაყარი.
ძალიან იშვიათად: კანის ან ვისცერალური ალერგიული ვასკულიტი, პოლიმორფული ერითემა, ექსფოლიაციური დერმატიტი, ფოტოსენსიბილიზაცია.
იმუნოლოგიური რეაქციები:
ძალიან იშვიათად: ანაფილაქსიური შოკი.
შესაძლებელია სულფონამიდების და მათი წარმოებულების მიმართ ჯვარედინი ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების განვითარება.
ჰეპატო-ბილიარული დარღვევები:
ძალიან იშვიათად: ღვიძლის ფუნქციების დარღვევა ან ჰეპატიტი, რაც მკურნალობის შეწყვეტას მოითხოვს.
დოზის გადაჭარბება
დოზის გადაჭარბებისას შესაძლებელია განვითარდეს ჰიპოგლიკემია, პრეპარატის შემადგენლობაში სულფონილშარდოვანას წარმოებულის არსებობის გამო (იხ. “განსაკუთრებული მითითებები”).
ჰიპოგლიკემიის მსუბუქი და ზომიერი სიმპტომები, ცნობიერების დაკარგვის და ნევროლოგიური გამოვლინებების გარეშე, შეიძლება გამოსწორდეს შაქრის დაუყოვნებლივ მიღებით. აუცილებელია დოზის კორექცია და/ან კვების რეჟიმის შეცვლა. შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულებში მძიმე ჰიპოგლიკემიური რეაქციების აღმოცენება, რასაც თან ახლავს კომა, პაროქსიზმი ან სხვა ნევროლოგიური დარღვევები, გადაუდებელ სამედიცინო დახმარებას მოითხოვს. დიაგნოზის დასმისთანავე ან ჰიპოგლიკემიაზე ეჭვის მიტანისთანავე, პაციენტის ჰოსპიტალიზაციამდე საჭიროა დექსტროზის ხსნარის ინტრავენური შეყვანა.
ცნობიერების აღდგენის შემდეგ, პაციენტს აუცილებლად უნდა მიეცეს ადვილად შესათვისებელი ნახშირწყლებით მდიდარი საკვები (ჰიპოგლიკემიის განმეორების თავიდან ასაცილებლად).
დოზის ხანგრძლივ გადაჭარბებას ან რისკის დაკავშირებული ფაქტორების არსებობას შეუძლია ლაქტოაციდოზის განვითარების პროვოცირება, პრეპარატის შემადგენლობაში მეტფორმინის არსებობის გამო (იხ. “განსაკუთრებული მითითებები”). ლაქტოაციდოზი არის მდგომარეობა, რომელიც გადაუდებელ სამედიცინო დახმარებას საჭიროებს; ლაქტოაციდოზის მკურნალობა კლინიკაში უნდა ჩატარდეს. მკურნალობის ყველაზე ეფექტურ მეთოდს, რომელიც ლაქტატის და მეტფორმინის გამოყოფის საშუალებას იძლევა, ჰემოდიალიზი წარმოადგენს.
ღვიძლის დაავადებების მქონე პაციენტებში სისხლის პლაზმაში გლიბენკლამიდის კლირენსი შეიძლება გაიზარდოს. ვინაიდან გლიბენკლამიდი აქტიურად უკავშირდება სისხლის ცილებს, პრეპარატი არ ელიმინირდება დიალიზით.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან

უკუნაჩვენები კომბინაციები
გლიბენკლამიდის გამოყენებასთან დაკავშირებული
მიკონაზოლს შეუძლია ჰიპოგლიკემიის განვითარების პროვოცირება (კომის განვითარების ჩათვლით).
მეტფორმინის გამოყენებასთან დაკავშირებული
იოდშემცველი კონტრასტული საშუალებები: თირკმლის ფუნქციის მიხედვით, პრეპარატის მიღება უნდა შეწყდეს იოდშემცველი კონტრასტული საშუალებების ინტრავენურ შეყვანამდე 48 საათით ადრე ან შემდეგ.
არარეკომენდებული კომბინაციები
სულფონილშარდოვანას წარმოებულების გამოყენებასთან დაკავშირებული
ალკოჰოლი: ალკოჰოლი და გლიბენკლამიდის ერთდროული მიღებისას, ძალიან იშვიათად აღინიშნება ანტაბუსის რეაქცია (ალკოჰოლის აუტანლობა).
ალკოჰოლის გამოყენებამ შესაძლებელია გააძლიეროს ჰიპოგლიკემიური მოქმედება (კომპენსატორული რეაქციების ინჰიბირების ან მისი მეტაბოლური ინაქტივაციის შეფერხების მეშვეობით), რამაც შეიძლება ხელი შეუწყოს ჰიპოგლიკემიური კომის განვითარებას. პრეპარატ გლუკოვანსით® მკურნალობის პერიოდში უნდა მოერიდოთ ალკოჰოლის და ალკოჰოლის შემცველი სამკურნალო საშუალებების მიღებას.
ფენილბუტაზონი ზრდის სულფონილშარდოვანას წარმოებულების ჰიპოგლიკემიურ ეფექტს (სულფონილშარდოვნანას წარმოებულების ჩანაცვლებით ცილასთან დაკავშირების უბნებში და/ან მათი ელიმინაციის შემცირებით). უმჯობესია სხვა ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების გამოყენება, რომელთაც უფრო სუსტი ურთიერთქმედებები ახასიათებთ, ან პაციენტის გაფრთხილება, დამოუკიდებლად აკონტროლოს გლიკემიის დონე; საჭიროების შემთხვევაში, ანთების საწინააღმდეგო საშუალების ერთდროული გამოყენებისას და მისი შეწყვეტის შემდეგ უნდა მოხდეს დოზის კორექცია.
გლიბენკლამიდის გამოყენებასთან დაკავშირებული
ბოზენტანი გლიბენკლამიდთან კომბინირებისას ზრდის ჰეპატოტოქსიკური მოქმედების რისკს. რეკომენდებულია ამ პრეპარატების ერთდროული მიღებისგან თავის არიდება. აგრეთვე, შესაძლებელია გლიბენკლამიდის ჰიპოგლიკემიური ეფექტის შემცირება.
მეტფორმინის გამოყენებასთან დაკავშირებული
ალკოჰოლი: ლაქტოაციდოზის განვითარების რისკი იზრდება მწვავე ალკოჰოლური ინტოქსიკაციისას, განსაკუთრებით, შიმშილობის, ცუდი კვების ან ღვიძლის უკმარისობის შემთხვევაში. პრეპარატ გლუკოვანსით® მკურნალობის პერიოდში უნდა მოერიდოთ ალკოჰოლის და ალკოჰოლის შემცველი სამკურნალო საშუალებების მიღებას.
კომბინაციები, რომლებიც სიფრთხილეს მოითხოვს
ყველა ჰიპოგლიკემიური საშუალების გამოყენებასთან დაკავშირებული
ქლორპრომაზინი: დიდი დოზებით (100 მგ/დღეღამეში) იწვევს გლიკემიის დონის მომატებას (ინსულინის გამოყოფის დაქვეითებით).
სიფრთხილის ზომები: საჭიროა პაციენტის გაფრთხილება, დამოუკიდებლად აკონტროლოს სისხლში გლუკოზის შემცველობა; აუცილებლობის შემთხვევაში, ნეიროლეფსიური საშუალების ერთდროული გამოყენების განმავლობაში და მისი შეწყვეტის შემდეგ მოახდინეთ ჰიპოგლიკემიური პრეპარატის დოზის კორექცია.
გლუკოკორტიკოსტეროიდები (გკს) და ტეტრაკოზაქტიდი: სისხლში გლუკოზის შემცველობის ზრდა, რომელსაც ზოგჯერ თან ახლავს კეტოზი (გკს იწვევს გლუკოზისადმი ტოლერანტობის დაქვეითებას).
სიფრთხილის ზომები: საჭიროა პაციენტის გაფრთხილება, დამოუკიდებლად აკონტროლოს სისხლში გლუკოზის შემცველობა; აუცილებლობის შემთხვევაში, გკს-ს ერთდროული გამოყენების განმავლობაში და მისი შეწყვეტის შემდეგ მოახდინეთ ჰიპოგლიკემიური პრეპარატის დოზის კორექცია.
დანაზოლი ახორციელებს ჰიპერგლიკემიურ მოქმედებას. დანაზოლით მკურნალობის აუცილებლობისას და მისი მიღების შეწყვეტისას საჭიროა პრეპარატ გლუკოვანსის® დოზის კორექცია, გლიკემიის დონის კონტროლით.
β2-ადრენომიმეტები: β2-ადრენორეცეპტორების სტიმულაციის ხარჯზე ზრდიან სისხლში გლუკოზის კონცენტრაციას.
სიფრთხილის ზომები: საჭიროა პაციენტის გაფრთხილება და კონტროლის დაწესება სისხლში გლუკოზის შემცველობაზე, შესაძლებელია ინსულინოთერაპიაზე გადაყვანა.
დიურეზული საშუალებები: სისხლში გლუკოზის შემცველობის მომატება.
სიფრთხილის ზომები: საჭიროა პაციენტის გაფრთხილება, დამოუკიდებლად აკონტროლოს სისხლში გლუკოზის შემცველობა; დიურეზული საშუალებების ერთდროული გამოყენების განმავლობაში და მათი შეწყვეტის შემდეგ, შესაძლოა საჭირო გახდეს ჰიპოგლიკემიური პრეპარატის დოზის კორექცია.
ანგიოტენზინგარდამქმნელი ფერმენტის (აგფ) ინჰიბიტორები (კაპტოპრილი, ენალაპრილი): აგფ ინჰიბიტორების გამოყენება ხელს უწყობს სისხლში გლუკოზის შემცველობის დაქვეითებას. აუცილებლობის შემთხვევაში, აგფ ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენების განმავლობაში და მათი შეწყვეტის შემდეგ უნდა მოხდეს პრეპარატ გლუკოვანსის® დოზის კორექცია.
მეტფორმინის გამოყენებასთან დაკავშირებული
დიურეზული საშუალებები: ლაქტოაციდოზი, რომელიც მეტფორმინის გამოყენებისას, დიურეზული საშუალებების, განსაკუთრებით მარყუჟოვანის, მიღებით გამოწვეული თირკმლის ფუნქციური უკმარისობის ფონზე ვითარდება.
გლიბენკლამიდის გამოყენებასთან დაკავშირებული
β-ადრენობლოკატორები, კლონიდინი, რეზერპინი, გუანეტიდინი და სიმპათომიმეტები ნიღბავენ ჰიპოგლიკემიის ზოგიერთ სიმპტომს: გულისცემას და ტაქიკარდიას; არაშერჩევითი ბეტა-ადრენობლოკატორების უმრავლესობა ზრდის ჰიპოგლიკემიის განვითარების სიხშირეს და სიმძიმეს.
საჭიროა პაციენტის გაფრთხილება, დამოუკიდებლად აკონტროლოს სისხლში გლუკოზის შემცველობა, განსაკუთრებით, მკურნალობის დასაწყისში.
ფლუკონაზოლი: გლიბენკლამიდის ნახევარგამოყოფის პერიოდის ზრდა ჰიპოგლიკემიის გამოვლინებების შესაძლო განვითარებით. საჭიროა პაციენტის გაფრთხილება, დამოუკიდებლად აკონტროლოს სისხლში გლუკოზის შემცველობა; ფლუკონაზოლის ერთდროული გამოყენების განმავლობაში და მისი შეწყვეტის შემდეგ, შესაძლოა საჭირო გახდეს ჰიპოგლიკემიური პრეპარატის დოზის კორექცია.
სხვა ურთიერთქმედებები: ყურადსაღები კომბინაციები:
გლიბენკლამიდის გამოყენებასთან დაკავშირებული
დესმოპრესინი: გლუკოვანსმა® შეიძლება დააქვეითოს დესმოპრესინის ანტიდიურეზული ეფექტი.
სულფანილამიდების ჯგუფის ანტიბაქტერიული სამკურნალო საშუალებები, ფტორქინოლონები, ანტიკოაგულანტები (კუმარინის წარმოებულები), მაო-ს ინჰიბიტორები, ქლორამფენიკოლი, პენტოქსიფილინი, ფიბრატების ჯგუფის ჰიპოლიპიდემიური სამკურნალო საშუალებები, დიზოპირამიდი – ჰიპოგლიკემიის განვითარების რიკსი გლიბენკლამიდის გამოყენების ფონზე.
განსაკუთრებული მითითებები
პრეპარატ გლუკოვანსით® მკურნალობის ფონზე აუცილებელია გლიკემიის დონის რეგულარული კონტროლი უზმოზე და ჭამის შემდეგ.
ლაქტოაციდოზი
ლაქტოაციდოზი უკიდურესად იშვიათი, მაგრამ სერიოზული (მაღალი სიკვდილიანობა გადაუდებელი მკურნალობის არარსებობის შემთხვევაში) გართულებაა, რომელიც მეტფორმინის კუმულაციის გამო შეიძლება წარმოიქმნას. ლაქტოაციდოზის შემთხვევები მეტფორმინის მიმღებ პაციენტთა შორის, ძირითადად, შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულ, ღვიძლის გამოხატული უკმარისობის მქონე ავადმყოფებში აღინიშნებოდა.
მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული რისკის სხვა დაკავშირებული ფაქტორები, როგორიცაა ცუდად კონტროლირებადი დიაბეტი, კეტოზი, ხანგრძლივი შიმშილობა, ალკოჰოლის გადაჭარბებული გამოყენება, ღვიძლის უკმარისობა და გამოხატულ ჰიპოქსიასთან დაკავშირებული ნებისმიერი მდგომარეობა.
მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ლაქტოაციდოზის განვითარების რისკი არასპეციფიკური ნიშნების გამოვლენისას, როგორიცაა კუნთების კრუნჩხვა, დისპეფსიური დარღვევების, მუცლის ტკივილით და ძლიერი შეუძლოდ ყოფნის თანხლებით. მძიმე შემთხვევებში შეიძლება აღინიშნოს აციდოზური ქოშინი, ჰიპოქსია, ჰიპოთერმია და კომა. სადიაგნოსტიკო ლაბორატორიული მაჩვენებლებია: სისხლის პH-ის დაბალი მაჩვენებელი, პლაზმაში ლაქტატის 5 მმოლი/ლ-ზე მაღალი კონცენტრაცია, მომატებული ანიონური ინტერვალი და ლაქტატი/პირუვატის თანაფარდობა.
ჰიპოგლიკემია
ვინაიდან გლუკოვანსი® გლიბენკლამიდს შეიცავს, პრეპარატის მიღებას თან ახლავს ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკი. მკურნალობის დაწყების შემდეგ დოზის თანდათანობითი ტიტრირებით შეიძლება ჰიპოგლიკემიის განვითარების თავიდან აცილება. მოცემული მკურნალობა შეიძლება დაენიშნოს მხოლოდ პაციენტს, რომელიც საკვების რეგულარული მიღების რეჟიმს იცავს (საუზმის ჩათვლით). მნიშვნელოვანია ნახშირწყლების რეგულარული მოხმარება, ვინაიდან ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკი მატულობს საკვების გვიან მიღების, ნახშირწყლების არასაკმარისი ან დაუბალანსებელი მოხმარების შემთხვევაში. ჰიპოგლიკემიის განვითარება ყველაზე მეტადაა მოსალოდნელი ჰიპოკალორიული დიეტის დროს, ინტენსიური ან ხანგრძლივი ფიზიკური დატვირთვის შემდეგ, ალკოჰოლის მოხმარების ან ჰიპოგლიკემიური საშუალებების კომბინაციის მიღებისას.
ჰიპოგლიკემიით გამოწვეული კომპენსატორული რეაქციების გამო, შესაძლებელია ოფლიანობის, შიშის, ტაქიკარდიის, ჰიპერტენზიის, გულისცემის, სტენოკარდიის და არითმიის განვითარება. უკანასკნელი სიმპტომები შეიძლება არ აღინიშნებოდეს, თუ ჰიპოგლიკემია ნელა ვითარდება, ვეგეტატიური ნეიროპათიის შემთხვევაში ან ბეტა-ადრენობლოკატორების, კლონიდინის, რეზერპინის, გუანეტიდინის ან სიმპათომიმეტების ერთდროული გამოყენებისას.
შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულებში ჰიპოგლიკემიის სხვა სიმპტომები შეიძლება იყოს თავის ტკივილი, შიმშილი, გულისრევა, ღებინება, გამოხატული დაღლილობა, ძილის დარღვევა, აგზნებულობა, აგრესია, ყურადღების კონცენტრაციის და ფსიქომოტორული რეაქციების დარღვევა, დეპრესია, ცნობიერების არევა, მეტყველების დარღვევა, მხედველობის დარღვევა, კანკალი, დამბლა და პარესთეზია, თავბრუსხვევა, დელირიუმი, კრუნჩხვა, სომნოლენცია, ცნობიერების დაკარგვა, ზედაპირული სუნთქვა და ბრადიკარდია.
ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკის შესამცირებლად, მნიშვნელოვანია პრეპარატის ფრთხილი დანიშვნა, დოზის შერჩევა და პაციენტისთვის სათანადო ინსტრუქციების მიცემა. თუ პაციენტს უმეორდება ჰიპოგლიკემიის შეტევები, რომლებიც მძიმეა ან სიმპტომების არცოდნასთან არის დაკავშირებული, უნდა განიხილოთ სხვა ჰიპოგლიკემიური საშუალებებით მკურნალობის შესაძლებლობა.
ჰიპოგლიკემიის ხელშემწყობი ფაქტორები:
ალკოჰოლის ერთდროული მოხმარება, განსაკუთრებით, შიმშილობისას;
პაციენტის უარი ან (განსაკუთრებით, ხანდაზმული პაციენტების შემთხვევაში) უუნარობა იმოქმედოს ექიმთან შეთანხმებულად და დაიცვას გამოყენების ინსტრუქციაში ჩამოყალიბებული რეკომენდაციები;
ცუდი კვება, საკვების არარეგულარული მიღება, შიმშილობა ან ცვლილებები დიეტაში;
დისბალანსი ფიზიკურ დატვირთვასა და ნახშირწყლების მიღებას შორის;
თირკმლის უკმარისობა;
ღვიძლის მძიმე უკმარისობა;
პრეპარატ გლუკოვანსის® დოზის გადაჭარბება;
გარკვეული ენდოკრინული დარღვევები: ფარისებრი ჯირკვლის, ჰიპოფიზის და თირკმელზედა ჯირკვლების ფუნქციების უკმარისობა;
გარკვეული სამკურნალო საშუალებების ერთდროული მიღება.
თირკმლის და ღვიძლის უკმარისობა
ფარმაკოკინეტიკა და/ან ფარმაკოდინამიკა შეიძლება შეიცვალოს ღვიძლის უკმარისობის ან თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში. ასეთ პაციენტებში განვითარებული ჰიპოგლიკემია შეიძლება ხანგრძლივი იყოს, ამ შემთხვევაში უნდა დაიწყოს შესაბამისი მკურნალობა.
სისხლში გლუკოზის შემცველობის არასტაბილურობა
ქირურგიული ჩარევის ან დიაბეტის დეკომპენსაციის სხვა მიზეზის შემთხვევაში, რეკომენდებულია ინსულინოთერაპიაზე დროებითი გადასვლის გათვალისწინება. ჰიპერგლიკემიის სიმპტომებია შარდის გახშირებული გამოყოფა, გამოხატული წყურვილი, კანის სიმშრალე. გეგმიურ ქირურგიულ ჩარევამდე ან იოდშემცველი რენტგენოკონტრასტული საშუალების ინტრავენურ შეყვანამდე 48 საათით ადრე პრეპარატ გლუკოვანსის® მიღება უნდა შეწყდეს. მკურნალობის განახლება რეკომენდებულია 48 საათში, მხოლოდ მას შემდეგ, რაც თირკმელების ფუნქცია შეფასდება და ნორმალურად მიიჩნევა.
თირკმლის ფუნქცია
ვინაიდან მეტამორფინი თირკმელებით გამოიყოფა, მკურნალობის დაწყებამდე, და მის შემდგომშიც რეგულარულად, აუცილებელია კრეატინინის კლირენსის და/ან სისხლის შრატში კრეატინინის შემცველობის განსაზღვრა: არაუიშვიათეს წელიწადში ერთხელ თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში და წელიწადში 2-4-ჯერ ხანდაზმულ პაციენტებში და პაციენტებში, რომელთა კრეატინინის კლირენსი ნორმის ზედა ზღვარზე იმყოფება. 
რეკომენდებულია სიფრთხილის დაცვა იმ შემთხვევებში, როდესაც თირკმლის ფუნქცია შეიძლება დაირღვეს, მაგალითად, ხანდაზმულ პაციენტებში, აგრეთვე, ანტიჰიპერტენზიული თერაპიის, დიურეზული საშუალებების ან ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატების მიღების დაწყებისას.
სიფრთხილის სხვა ზომები
პაციენტმა უნდა შეატყობინოს ექიმს ბრონქების და ფილტვების ინფექციის ან შარდსასქესო ორგანოების ინფექციური დაავადებების აღმოჩენის შესახებ. 

ზემოქმედება ავტომანქანის მართვის და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე
პაციენტები ინფორმირებულნი უნდა იყვნენ ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკის თაობაზე და ავტომანქანის მართვისას და იმ მექანიზმებთან მუშაობისას, რომლებთანაც ყურადღების მომატებული კონცენტრაცია და ფსიქომოტორული რეაქციების სისწრაფეა საჭირო, უსაფრთხოების ზომები უნდა დაიცვან. 

გამოშვების ფორმა
აპკით შემოგარსული ტაბლეტები, 2,5 მგ+500 მგ და 5 მგ+500 მგ.
შეფუთვა: 15 ტაბლეტი პვქ/ალ-ის ბლისტერში. მუყაოს კოლოფში მოთავსებულია 2 ბლისტერი გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად.
ფალსიფიკაციისგან დაცვის მიზნით, ბლისტერზე და მუყაოს კოლოფზე დატანილია სიმბოლო “M”.
შენახვის პირობები
ინახება არა უმეტეს 30°C ტემპერატურაზე.
შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილზე.
ვარგისიანობის ვადა
3 წელი.
არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის ამოწურვის შემდეგ.
აფთიაქიდან გაცემის პირობები
რეცეპტით