ტესირონი / Tessyron


შემადგენლობა
თითოეული ტაბლეტი შეიცავს
მოქმედი ნივთიერება:
კლოპიდოგრელის დიჰიდროსულფატი 97.857 მგ (75 მგ კლოპიდოგრელის ფუძის ექვივალენტური)
დამხმარე ნივთიერებები:
ბირთვი: სილიციუმის უწყლო კოლოიდური დიოქსიდი, ჰიდროქსიპროპილცელულოზა ჩანაცვლების დაბალი ხარისხით, უწყლო ლაქტოზა, ნატრიუმის კროსკარმელოზა, გლიცეროლის დიბეგენატი 
აპკისებრი გარსი: ოპადრაი II ყვითელი 31K32672 (ჰიპრომელოზა. ტიპი 2910, ლაქტოზის მონოჰიდრატი, ტიტანის დიოქსიდი E171, ტრიაცეტინი, რკინის ყვითელი დიოქსიდი E172.).

აღწერილობა
ყვითელი, მრგვალი, ორმხრივამოზნექილი, აპკისებრი გარსით დაფარული ტაბლეტები, დიამეტრით-10 მმ. 

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორი, ჰეპარინის გარდა. 
ათქ კოდი: B01AC04.

ფარმაკოდინამიკა 
კლოპიდოგრელი შერჩევითად აინჰიბირებს ადენოზინდიფოსფატის (ადფ) კავშირს რეცეპტორებთან, რომლებიც განლაგებული არიან თრომბოციტების ზედაპირზე და GP IIb/IIIa  კომპლექსის შემდგომ აქტივაციას, რითაც თრომბოციტების აგრეგაციას აინჰიბირებს. თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბირებისთვის აუცილებელია კლოპიდოგრელის ბიოტრანსფორმაცია. კლოპიდოგრელი ასევე აინჰიბირებს თრომბოციტების აგრეგაციას, რომელიც გამოწვეულია სხვა აგონისტებით, ადენოზინდიფოსფატით გამოთავისუფლებული თრომბოციტების აქტივობის ზრდის ბლოკირების გზით. კლოპიდოგრელი შეუქცევადად ცვლის თრომბოციტების ადფ-რეცეპტორებს, რასთან დაკავშირებითაც თრომბოციტები მთელი თავისი არსებობის მანძილზე ადფ სტიმულაციის მიმართ უგრძნობები რჩებიან, ხოლო ნორმალური ფუნქციის აღდგენა თრომბოციტების განახლების პროცესში მიმდინარეობს.  
კლოპიდოგრელის 75 მგ დღიური დოზის ხანგრძლივად მიღებისას თრომბოციტების აგრეგაციის შესამჩნევი დამუხრუჭება ხდება მკურნალობის პირველივე დღეს; ანტიაგრეგაციული მოქმედება სტაბილიზდება მკურნალობის დაწყებიდან 3-7 დღის შემდეგ. წონასწორულ მდგომარეობაში თრომბოციტების აგრეგაციის დამუხრუჭების საშუალო დონე 75 მგ/ სადღეღამისო დოზის ფონზე 40-60% შეადგენს. მკურნალობის შეწყვეტიდან 5 დღის განმავლობაში თრომბოციტების აგრეგაცია და სისხლდენის დრო თანდათანობით საწყის მაჩვენებლებს უბრუნდება.  
კლოპიდოგრელის უსაფრთხოება და ეფექტურობა შესწავლილი იქნა 80 000 პაციენტის მონაწილეობით, ოთხი ორმაგი ბრმა კვლევის ფარგლებში: კვლევა CAPRIE, რომელშიც ადარებდნენ კლოპიდოგრელის და აცეტილსალიცილის მჟავის მოქმედებებს და კვლევებში CURE, CLARITY და COMMIT, რომელშიც ადარებდნენ კლოპიდოგრელს და პლაცებოს. ორივე ნივთიერება იყო აცეტილსალიცილის მჟავასთან და მკურნალობის სხვა სტანდარტულ მეთოდებთან კომბინაციაში. 
ბოლო დროს გადატანილი მიოკარდიუმის ინფარქტი, ინსულტი ან პერიფერიული არტერიების დაავადება 
კვლევაში CAPRIE  მონაწილეობდა 19 185 ათეროთრომბოზით დაავადებული პირი, რომელთა დაავადება დაკავშირებული იყო ახლო წარსულში გადატანილ მიოკარდიუმის ინფარქტთან (<35 დღე), იშემიურ ინსულტთან (7 დღიდან-6 თვემდე) ან პერიფერიული არტერიების დაავადებებთან. შემთხვევითი შერჩევის მეთოდით პაციენტები განაწილდნენ შემდეგნაირად: ისინი, ვინც იღებდნენ 75 მგ კლოპიდოგრელს დღე-ღამეში და ისინი, ვინც-აცეტილსალიცილის მჟავას 325 მგ/დღე-ღამეში. ეს პაციენტები იმყოფებოდნენ დაკვირვების ქვეშ 1-3 წლის განმავლობაში. მიოკარდიუმის ინფარქტის ქვეჯგუფში მყოფი პაციენტების უმრავლესობამ აცეტილსალიცილის მჟავის მიღება დაიწყო მიოკარდიუმის  მწვავე ინფარქტის შემდეგ პირველი რამდენიმე დღის განმავლობაში.  
აცეტილსალიცილის მჟავასთან შედარებით კლოპიდოგრელმა მნიშვნელოვნად შეამცირა ახალი იშემიური გართულებების სიხშირე (მიოკარდიუმის ინფარქტის, იშემიური ინსულტის და სისხლძარღვოვანი დაავადებებით გამოწვეული სიკვდილიანობის საერთო შედეგი). ამას აშკარა დემონისტრირებას უკეთებს ის ფაქტი, რომ კლოპიდოგრელის ჯგუფში დარეგისტრირდა გართულების 939 შემთხვევა, ხოლო აცეტილსალიცილის მჟავის ჯგუფში 1020 შემთხვევა (შეფარდებითი რისკის დაქვეითება 8.7% [95%CL : 0.2 – 16.4]; პ=0.045). ეს ნიშნავს რომ ყოველი 1000 ავადმყოფიდან,  რომლებსაც უტარდებოდათ მკურნალობა 2 წლის განმავლობაში, 10 [CL : 0 – 20] პაციენტში მოხერხდა ახალი იშემიური გართულებების თავიდან აცილება. საერთო სიკვდილიანობის ანალიზმა, როგორც შეფასების მეორე პარამეტრმა, არ აჩვენა მნიშვნელოვანი განსხვავება კლოპიდოგრელს (5.8%) და აცეტილსალიცილის მჟავას (6.0%) შორის. 
იმ ქვეჯგუფის ანალიზში, რომელიც დაყოფილია საწყისი დიაგნოზების (მიოკარდიუმის ინფაქრტი, იშემიური ინსულტი და პერიფერიული არტერიების დაავადება) მიხედვით, უფრო მეტი ეფექტი (სტატისტიკური მნიშვნელობით პ=0.003-მდე)  აღინიშნებოდა პაციენტებში, რომლებიც ჩართულნი იყვნენ კვლევაში პერიფერიული არტერიების დაავადების საფუძველზე (განსაკუთრებით მათში, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებოდათ გადატანილი მიოკარდიუმის ინფარქტი) (რისკის შეფარდებითი დაქვეითება = 23.7% CL:8.9-36.2) და ნაკლებად გამოხატული ეფექტი (უმნიშვნელო განსხვავებით აცეტილსალიცილის მჟავის ჯგუფისგან) ინსულტიან პაციენტებში (რისკის შეფარდებითი დაქვეითება = 7.3% CL: 5.7-18.7) . პაციენტებში, რომლებიც კვლევაში ჩართეს ახლო წარსულში გადატანილი ინფარქტის შემდეგ, კლოპიდოგრელის ეფექტი უფრო სუსტი იყო, მაგრამ აცეტილსალიცილის მჟავასთან შედარებით სტატისტიკურად გამოხატული განსხვავება არ ყოფილა  (რისკის შეფარდებითი დაქვეითება = -4.0% CL: 22.5-11.7) . გარდა ამისა, ასაკობრივი ქვეჯგუფის ანალიზი მოწმობს, რომ იმ პაციენტებთან შედარებით, რომელთა ასაკი არ აღემატება 75 წელს, კლოპიდოგრელის ეფექტი უფრო სუსტია 75 წლის ზემოთ მყოფ პაციენტებში. 
ვინაიდან კვლევაში CAPRIE  არ ფასდებოდა ეფექტურობა ცალკეულ ჯგუფებში, არ არის ცნობილი, არსებობს თუ არა განსხვავება რისკის შეფარდებით შემცირებასთან დაკავშირებით პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ განსხვავებული რეალური ან შემთხვევითი დიაგნოზები. 
მწვავე კორონალური სინდრომი 
კვლევაში CURE მწვავე კორონარული სინდრომით ST სეგმენტის აწევის გარეშე(არასტაბილური სტენოკარდია Q კბილის გარეშე)  მონაწილეობდა 12 562 პაციენტი. ისინი კვლევაში ჩართულნი იყვნენ მკერდის ძვლის უკან ტკივილის ან იშემიის შესაბამისი სხვა სიმპტომის გამოვლენის ბოლო ეპიზოდიდან 24 საათის განმავლობაში. პაციენტებს ელექტროკარდიოგრამაზე აღენიშნებოდათ ცვლილებები, რომლებიც შეესაბამებოდა ახლო წარსულში გადატანილ იშემიას, ან გულის ფერმენტების დონის მომატებას ან ტროპონინ I მომატებას მინიმუმ 2-ჯერ ნორმის ზედა ზღვართან შედარებით. 

შემთხვევითი შერჩევის მეთოდით პაციენტები გადაანაწილეს ისე, რომ ნაწილი მოხვდა ჯგუფში, რომელიც იღებდა კლოპიდოგრელს (300 მგ გამაჯერებელი დოზა, შემდეგ 75 მგ/დღეში N=6.259) ან პლაცებოს (N=6.303).  ორივე ნივთიერება ინიშნებოდა აცეტილსალიცილის მჟავასთან (75-325 მგ დღეში 1-ჯერ) და სხვა სტანდარტულ მედიკამენტებთან ერთად. პაციენტებს მკურნალობა უტარდებოდათ 1 წლის განმავლობაში. კვლევაში CURE 823 (6.6%) პაციენტს უტარდებოდა იმავდროული მკურნალობა GP IIb/IIIa რეცეპტორების ანტაგონისტებით. პაციენტების 90%-ზე მეტი იტარებდა მკურნალობას ჰეპარინითაც. ამასთან თანმხლები ჰეპარინული თერაპია არც ისე ძლიერად აისახა სისხლდენის შეფარდებით კოეფიციენტზე კლოპიდოგრელის ჯგუფში პლაცებოსთან შედარებით. 
იმ პაციენტების რაოდენობა, რომლებმაც გადაიტანეს გართულებები, რომლებიც განიხილებოდა როგორც შეფასების პირველადი პარამეტრი (სიკვდილიანობა გულ-სისხლძარღვთა დაავადებით, მიოკარდიუმის ინფარქტით ან ინსულტით) შეადგენდა 582 (9.3%) კლოპიდოგრელის ჯგუფში და 719 (11.4%) პლაცებოს ჯგუფში, 20% რისკის შეფარდებითი შემცირება ([95%CL 10%-28% p=0.00009) კლოპიდოგრელის ჯგუფში (17% რისკის შეფარდებითი შემცირება კონსერვატიული მკურნალობის დროს, 29% კანქვეშა ტრანსლუმინალური ანგიოპლასტიკის დროს სტენტით ან მის გარეშე და 10% აორტოკორონალური შუნტირების დროს). თავიდან იქნა აცილებული გულ-სისხლძარღვთა ახალი გართულებები (შეფასების პირველადი პარამეტრი) რისკის შეფარდებითი შემცირებით 22% (CI: 8.6, 33.4), 32% (CI: 12.8, 46.4), 4% (CI: -26.9, 26.7), 6% (CI: -33.5, 34.3) და 14% (CI: -31.6, 44.2) 0-1, 1-3, 3-6, 6-9 და 9-12 თვის განმავლობაში, შესაბამისად. ასე რომ, მკურნალობიდან 3 თვის შემდეგ კლოპიდოგრელს + აცეტილსალიცილის მჟავა ჯგუფში აღნიშნული დადებითი ეფექტი მეტად აღარ გაზრდილა, მაშინ როცა სისხლდენის რისკი შენარჩუნებული იყო. 
კვლევაში CURE კლოპიდოგრელის გამოყენება დაკავშირებული იყო თრომბოლიზური თერაპიის (რისკის შედარებითი შემცირება  =43.3%, CI: 24.3%, 57.5%) და GP IIb/IIIa ინჰიბიტორების საჭიროების შემცირებასთან (რისკის შედარებითი შემცირება  =18.2%, CI: 6.5%, 28.3%). LMWH, GPIIb/IIIa ანტაგონისტები, ჰიპოლიპიდემიური პრეპარატები, ბეტა-ადრენობლოკატორები და ანგიოტენზინ-გარდამქმენლი ფერმენტის ინჰიბიტორები). 
კლოპიდოგრელის ეფექტურობა არ იყო დამოკიდებული აცეტილსალიცილის მჟავის დოზირებაზე (75-325 მგ დღეში ერთხელ). იმ პაციენტებში, რომლებმაც გადაიტანეს მიოკარდიუმის ინფარქტი შთ სეგმენტის ელევაციით, კლოპიდოგრელის ეფექტურობა და უსაფრთხოება გამოიკვლიეს ორ რანდომიზირებულ პლაცებო-კონტროლირებად ორმაგ ბრმა კვლევაში: CLARITY და COMMIT.  
CLARITY კვლევაში მონაწილეობდა 3 491 პაციენტი, რომლებიც ჩაერთვნენ 12 საათის განმავლობაში შთ სეგმენტის აწევით გამოხატული მიოკარდიუმის ინფარქტის გადატანიდან, რომლისთვისაც დანიშნული იყო თრომბოლიზური მკურნალობა. პაციენტები იღებდნენ კლოპიდოგრელს (300 მგ გამაჯერებელი დოზა, შემდეგ 75 მგ/დღეში ნ=1752) ან პლაცებო (n=1739). ორივე ნივთიერებას იღებდნენ აცეტილსალიცილის მჟავასთან ერთად (150-325 მგ –გამაჯერებელი დოზა, შემდეგ შემანარჩუნებელი-75-162 მგ/დღე-ღამეში), ფიბრინოლიზურ საშუალებებთან და დანიშნულების მიხედვით ჰეპარინთან ერთად. პაციენტები იმყოფებოდნენ დაკვირვების ქვეშ 30 დღის განმავლობაში. შეფასების პირველადი პარამეტრები იყო არტერიის ინფარქტის გამომწვევი ოკლუზია,  სიკვდილი ან მიოკარდიუმის ინფარქტის გამეორება კორონაროგრაფიის ჩატარებამდე. იმ პაციენტებისთვის, რომლებმაც არ ჩაიტარეს ანგიოგრაფია, შეფასების პირველადი პარამეტრი იყო სიკვდილი ან მიოკარდიუმის ინფარქტის გამეორება 8 დღემდე ან საავადმყოფოდან გამოწერისას. პაციენტებს შორის იყო 19.7% ქალი და 29. 2% იყო 65 წელზე უფროსი ასაკის. პაციენტების 99.7% იღებდა ფიბრინოლიზურ საშუალებებს (ფიბრინ-სპეციფიური: 68.7%, არაფიბრინ-სპეციფიური: 31.1%), 89.5% ჰეპარინი, 78.7% ბეტა-ადრენობლოკატორები, 54.7% ანგიოტენზინ-გარდამქმნელი ფერმენტის ინჰიბიტორები და 63% სტატინები. 
პაციენტების 15.0% კლოპიდოგრელის ჯგუფიდან და 21.7%-მა პლაცებოს ჯგუფიდან მიაღწიეს შეფასების საბოლოო ნიშნულს, რომელიც შეესაბამებოდა აბსოლუტურ შემცირებას 6.7% და ალბათობის შემცირებას 36% კლოპიდოგრელის სასარგებლოდ (95% CI: 24.47%; p<0.001). ეს მაჩვენებლები უმთავრესად ეხება არტერიის ოკლუზიის შემცირებას, რომელიც იწვევს ინფარქტს. ეს დადებითი ეფექტი ეხება პაციენტების ყველა ქვეჯგუფს, მათ შორის ასაკის, სქესის, ინფარქტის ლოკალიზაციის, ასევე ფიბრინოლიზური საშუალებების ან ჰეპარინის გამოყენების ტიპის ჩათვლით. 
2X2 ფაქტორიალური კვლევა COMMIT მოიცავდა 45 852 პაციენტს, რომლებმაც მიმართეს 24 საათის განმავლობაში მიოკარდიუმის ინფარქტის სიმპტომებით  შესაბამისი გადახრებით ეკგ-ზე (ანუ შთ სეგმენტის აწევით, შთ სეგმენტის დეპრესიით ან ჰისის კონის მარცხენა ფეხის ბლოკადით). პაციენტები იღებდნენ კლოპიდოგრელს (75 მგ/დღე-ღამეში, n=22.961) ან პლაცებოს (n=22.891) აცეტილსალიცილის მჟავასთან კომბინაციაში (162 მგ/ დღე-ღამეში) 28 დღის განმავლობაში ან საავადმყოფოდან გამოწერამდე. შეფასების ერთ-ერთი  პირველადი პარამეტრი იყო სიკვდილიანობა ნებისმიერი მიზეზის შედეგად და ინფარქტის ან ინსულტის პირველი გამეორება. პაციენტებს შორის იყო 27.8% ქალი, პაციენტების 58.4%  იყო 60 წელზე უფროსი ასაკის (26%≥70წელი) და პაციენტების 54.5% იღებდა ფიბრინოლიზურ საშუალებებს. 
კლოპიდოგრელმა მნიშვნელოვნად შეამცირა ნებისმიერი მიზეზით გამოწვეული სიკვდილიანობის შეფარდებითი რისკი 7%-ით (p=0.029)  და მეორადი ინფარქტის, ინსულტის ან სიკვდილიანობის კომბინირების შეფარდებითი რისკი 9%-ით (პ=0.002). ეს შეესაბამება აბსოლუტურ შემცირებას 0.5% და 0.9%-ით შესაბამისად. ეს დადებითი ეფექტი ნარჩუნდებოდა ყველა ასაკისთვის, სქესისთვის, ფიბრინოლიზური საშუალებების მიღებით ან მის გარეშე და შეიმჩნეოდა უკვე 24 საათის შემდეგ. 

ფარმაკოკინეტიკა 
კლოპიდოგრელი კურსული პერორალური მიღებისას 75 მგ/ სადღეღამისო დოზით  სწრაფად შეიწოვება. გასათვალისწინებელია, რომ პლაზმაში საწყისი შეკავშირების კონცენტრაცია არის ძალიან დაბალი და იმყოფება რაოდენობრივი განსაზღვრების ფარგლებს გარეთ (0.00025 მგ/ლ) 2 საათის შემდეგ. აბსორბცია შეადგენს მინიმუმ 50%-ს. კლოპიდოგრელის მეტაბოლიტები თირკმელებით გამოიყოფა. 
კლოპიდოგრელი მნიშვნელოვნად მეტაბოლიზდება ღვიძლით, ხოლო მისი მთავარი მეტაბოლიტი, რომელიც რჩება არააქტიური, ნახშირმჟავის ნაწარმი, წარმოდგენს პლაზმაში მოცირკულირე შენაერთის 85%-ს. ამ მეტაბოლიტის კონცენტრაცია სისხლის შრატში (დაახლოებით 3 მგ/ლ განმეორებითი პერორალური მიღებისას 75 მგ დოზით) პიკს აღწევს მიღებიდან დაახლოებით ერთი საათის შემდეგ.  
კლოპიდოგრელი წარმოადგენს პროწამალს. აქტიური მეტაბოლიტი –თიოლის ნაწარმი – წარმოიქმნება კლოპიდოგრელის დაჟანგვისას 2-ოქსო-კლოპიდოგრელამდე შემდგომი ჰიდროლიზით. ეს დაჟანგვა ყველაზე მეტად რეგულირდება ციტოქრომ P450, 2B6 და 3A4 ფერმენტებით და ნაკლებად 1A1, 1A2 და 2C19 ფერმენტებით. აქტიური თიოლური მეტაბოლიტი, რომელიც შეიძლება გამოიყოს in vitro, სწრაფად და შეუქცევადად უკავშირდება თრომბოციტების რეცეპტორებს, რითაც აინჰიბირებს მათ აგრეგაციას. ის სისხლის შრატში არ გამოვლინდება.  
50-150 მგ კლოპიდოგრელის მიღებისას მთავარი მოცირკულირე მეტაბოლიტის კინეტიკა იყო ხაზოვანი (კონცენტრაცია პლაზმაში იზრდებოდა დოზირების პროპორციულად). კლოპიდოგრელი და მთავარი მოცირკულირე მეტაბოლიტი შექცევადად უკავშირდება ადამიანის სისხლის პლაზმის ცილებს in vitro (შესაბამისად 98% და 94%). 
პერორალური მიღებიდან 120 საათის განმავლობაში თირკმელებით გამოიყო 14C მარკირებული კლოპიდოგრელის დაახლოებით 50%, ხოლო ნაწლავით –დაახლოებით 46%. ძირითადი მეტაბოლიტის ნახევარგამოყოფის პერიოდი კლოპიდოგრელის ერთჯერადი ან განმეორებითი მიღებისას 8 საათს შეადგენს. 
75 მგ/დღე-ღამეში კლოპიდოგრელის განმეორებითი მიღების შემდეგ ძირითადი მოცირკულირე მეტაბოლიტის კონცენტრაცია პლაზამში იყო უფრო დაბალი იმ პირებში, რომლებსაც ჰქონდათ თირკმლის მწვავე დისფუნქცია (კრეატინინის კლირენსი 5-15მლ/წთ) იმ პირებთან შედარებით, რომლებსაც ჰქონდათ თირკმლის ზომიერი დისფუნქცია (კრეატინინის კლირენსი 30-60 მლ/წთ) და კონცენტრაციებით, რომლებიც დაფიქსირდა სხვა კვლევებში ჯანმრთელი პირების მონაწილეობით. მიუხედავად იმისა, რომ თრომბოციტების ადფ-დამოკიდებული აგრეგაცია იყო დაბალი (25%), ვიდრე ჯანმრთელ პირებში, სისხლდენის დროის მატება შეესაბამებოდა ანალოგიურ მაჩვენებლებს ჯანმრთელ პირებში, რომლებიც იღებდნენ 75 მგ კლოპიდოგრელს დღეში. გარდა ამისა, პრეპარატის კლინიკური ამტანობა ყველა პაციენტში იყო დადებითი. 
კლოპიდოგრელის ფარმაკოკინეტიკა და ფარმაკოდინამიკა გამოკვლეული იქნა ერთჯერადი და განმეორებითი მიღებისას ჯანმრთელი და ციროზიანი პირების მონაწილეობით (A ან B ჩაილდ-პუს შკალით). კლოპიდოგრელის ყოველდღიური მიღება 10 დღის განმავლობაში 75 მგ/ სადღეღამისო დოზით იყო უსაფრთხო და კარგად გადაიტანებოდა. Cmax  მაჩვენებელი როგორც ერთჯერადი, ისე  განმეორებითი  მიღებისას ციროზიან პაციენტებში იყო ბევრად მაღალი, ვიდრე ჯანმრთელ პირებში. გასათვალისწინებელია, რომ ძირითადი მოცირკულირე მეტაბოლიტის კონცენტრაცია პლაზმაში და კლოპიდოგრელის ზეგავლენა თრომბოციტების ადფ-დამოკიდებულ აგრეგაციაზე და სისხლდენის დრო ორივე ჯგუფში ერთმანეთს ემთხვეოდა. 

გამოყენების ჩვენებები 
ათეროთრომბოზული გართულებების პროფილაქტიკა :
• პაციენტებში, რომლებმაც გადაიტანეს მიოკარდიუმის ინფარქტი (რამდენიმე დღიდან 35 დღემდე), იშემიური ინსულტი (7 დღიდან 6 თვემდე) ან რომლებსაც აქვთ პერიფერიული არტერიების დაავადებები;
• პაციენტები, რომლებსაც აქვთ მწვავე კორონალური სინდრომი:
- მწვავე კორონალური სინდრომი ST სეგმენტის აწევის გარეშე (არასტაბილური სტენოკარდია ან მიოკარდიუმის ინფარქტი Q კბილის გარეშე), მათ შორის ავადმყოფები სტენტის იმპლანტაციით კანქვეშა კორონალური ანგიოპლასტიკის შემდეგ, აცეტილსალიცილის მჟავასთან კომბინაციაში. 
- მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტი ST სეგმენტის აწევით. აცეტილსალიცილის მჟავასთან კომბინაციაში იმ პაციენტებში, რომლებშიც ნაჩვენებია მედიკამენტოზური თრომბოლიზური თერაპია

უკუჩვენებები
- მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან სხვა კომპონენტების მიმართ.
- ღვიძლის მწვავე უკმარისობა.   
- სისხლდენის მომატებული რისკის მდგომარეობა, ისეთი როგორიც არის პეპტიკური წყლული ან ქალასშიდა სისხლჩაქცევა. 
- ლაქტაციის პერიოდი
- გალაქტოზის მემკვიდრული აუტანლობა, ლაქტაზის დეფიციტი და გლუკოზა-გალაქტოზის მალაბსორბციის სინდრომი
- ბავშვთა ასაკი 18 წლამდე(გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის დადგენილი)

პრეპარატის გამოყენება ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში
• ორსულობა
ვინაიდან არ არსებობს მონაცემები პრეპარატის გამოყენების შესახებ ორსულობის პერიოდში, არ არის რეკომენდებული კლოპიდოგრელის გამოყენება ორსულებში.
ცხოველებში ჩატარებულმა კვლევებმა არ გამოავლინა პირდაპირი ან არაპირდაპირი საზიანო ეფექტი ორსულობაზე, ემბრიონის განვითარებაზე, მშობიარობაზე ან პოსტნატალურ განვითარებაზე. 
• ლაქტაცია
ვირთხებში ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ კლოპიდოგრელი და/ან მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა დედის რძეში. ადამიანებში არ არსებობს მონაცემები ლაქტატში ამ პრეპარატის გამოყოფის შესახებ. 

მიღების წესები და დოზირება
ზრდასრულები და ხანდაზმული პაციენტები
კლოპიდოგრელი ინიშნება ერთჯერადად 75 მგ დოზით დღე-ღამეში საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად. 
მწვავე კორონალური სინდრომის დროს:
- ავადმყოფებში მწვავე კორონარული სინდრომით შთ სეგმენტის აწევის გარეშე (არასტაბილური სტენოკარდია ან მიოკარდიუმის ინფარქტი Q კბილის გარეშე), კლოპიდოგრელით მკურნალობის დაწყება უნდა მოხდეს ერთჯერადად გამაჯერებელი დოზით -300 მგ, შემდეგ უნდა გაგრძელდეს 75 მგ/ დღე-ღამეში (აცეტილსალიცილის მჟავასთან კომბინაციაში 75-325 მგ/ დღე-ღამეში). რადგან აცეტილსალიცილის მჟავის უფრო მაღალი დოზები დაკავშირებული იყო სისხლდენის მომატებულ რისკთან, აცეტილსალიცილის მჟავის რეკომენდებული დოზირება არ უნდა აღემატებოდეს 100 მგ. მკურნალობის ოპტიმალური  ხანგრძლივობა განსაზღვრული არ არის. კლინიკური კვლევების მონაცემები მიუთითებს პრეპარატის გამოყენების სარგებელზე 12 თვემდე, ხოლო მაქსიმალური ეფექტი აღინიშნა გამოყენების მესამე  თვეზე. 
- მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტი შთ სეგმენტის აწევით: კლოპიდოგრელი ინიშნება 75 მგ დოზითY დღე-ღამეში, დაწყებული გამაჯერებელი  დოზით აცეტილსალიცილის მჟავასთან კომბინაციაში, თრომბოლიზურ საშუალებებთან ან მათ გარეშე. 75 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში კლოპიდოგრელით მკურნალობა უნდა დაიწყოს გამაჯერებელი დოზის გარეშე. კომბინირებული თერაპიის დაწყება უნდა განხორციელდეს სიმპტომების გამოვლენიდან რაც შეიძლება ადრე  და უნდა გაგრძელდეს მინიმუმ 4 კვირის განმავლობაში. 4 კვირაზე ხანგრძლივად კლოპიდოგრელის და აცეტილსალიცილის მჟავის კომბინაციის ეფექტურობა გამოკვლეული არ არის.
ბავშვები და მოზარდები
პრეპარატი ბავშვების სამკურნალოდ არ გამოიყენება. 

გვერდითი მოქმედება
კლინიკური კვლევების გამოცდილება
კლოპიდოგრელის უსაფრთხოება გამოკვლეული იქნა 42 000-ზე მეტ პაციენტში,  იმ 9 000 ავადმყოფის ჩათვლით, რომლებიც პრეპარატს წელიწადზე ხანგრძლივად იღებდნენ. კლინიკურად მნიშვნელოვანი არასასურველი ეფექტები აღინიშნა შემდეგ კვლევებში CAPRIE, CURE, CLARITY и COMMIT და მათზე ქვემოთ ვისაუბრებთ. კლოპიდოგრელი 75 მგ/სადღეღამისო დოზით კარგად გადაიტანება 325 მგ/ დღე-ღამეში აცეტილსალიცილის მჟავასთან შედარებით, რაც გამოვლინდა  CAPRIE კვლევის ჩატარებისას. კლოპიდოგრელის საერთო ამტანობა ამ კვლევაში ჰგავდა აცეტილსალიცილის მჟავის ამტანობას ასაკის, სქესის და რასისგან დამოუკიდებლად. 
CAPRIE კვლევაში, იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ან კლოპიდოგრელს ან აცეტილსალიცილის მჟავას, სისხლდენის შემთხვევების საერთო რაოდენობამ შეადგინა 9,3%. მძიმე შემთხვევებმა შეადგინა იმ პაციენტების საერთო რაოდენობის 1.4%, რომლებიც იყენებდნენ კლოპიდოგრელს, და 1.6% იმ პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებდნენ აცეტილსალიცილის მჟავს. 
პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კლოპიდოგრელს, გასტროენტეროლოგიური სისხლდენა ვლინდებოდა 2.0%-ში და საჭიროებდა ჰოსპიტალიზაციას შემთხვევათა 0.7%-ში. პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ აცეტილსალიცილის მჟავას, ამ მაჩვენებლებმა შეადგინა შესაბამისად 2.7% და 1.1%. 
სხვა სისხლდენების სიხშირე უფრო მაღალი იყო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კლოპიდოგრელს იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ აცეტილსალიცილის მჟავას (7.3%  6.5%-ის წინააღმდეგ). 
თუმცა მძიმე შემთხვევების წილი თითქმის ერთნაირი იყო ორივე ჯგუფში (0.6% 0.4%-თან შედარებით). განსაკუთრებით ხშირად გამოვლენილი არასასურველი ეფექტები ორივე ჯგუფში იყო: პურპურა/სილურჯე/ჰემატომები და ცხვირიდან სისხლდენები. იშვიათად იყო აღწერილი ჰემატომები, ჰემატურიები და თვალიდან სისხლდენები (ძირითადად კონიუნქტივალური).  
ქალასშიდა სისხლჩაქცევების რიცხვმა შეადგინა 0.4% პაციენტებში,  რომლებიც იღებდნენ კლოპიდოგრელს და 0.5% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ აცეტილსალიცილის მჟავას. 
CURE კვლევაში კომბინაციის კლოპიდოგრელი + აცეტილსალიცილის მჟავა გამოყენება პლაცებო + აცეტილსალიცილის მჟავა კომბინაციასთან შედარებით არ იყო დაკავშირებული სიცოცხლისთვის სახიფათო სისხლდენების სტატისტიკურად მნიშვნელოვან მატებასთან (შემთხვევათა წილი 2.2% 1.8%-თან შედარებით) ან ლეტალურ სისხლდენებთან (0.2% 0.2%-თან შეადრებით). Mმაგრამ ტოტალური, მსუბუქი ან სხვა სისხლდენების რისკი იყო მნიშვნელოვნად მაღალი კლოპიდოგრელი+აცეტილსალიცილის მჟავა კომბინაციის შემთხვევაში: ტოტალური, სიცოცხლისთვის არასახიფათო სისხლდენები (1.6% კლოპიდოგრელი+აცეტილსალიცილის მჟავა კომბინაციისთვის 1.0% პლაცებო+აცეტილსალიცილის მჟავა კომბინაციასთან შედარებით) უმთავრესად გასტროენტეროლოგიური და ინექციის ადგილებში და მსუბუქი სისხლდენები (5.1% კლოპიდოგრელი+აცეტილსალიცილის მჟავა კომბინაციისთვის 2.4% პლაცებო+აცეტილსალიცილის მჟავა კომბინაციასთან შედარებით). ქალასშიდა სისხლჩაქცევების შემთხვევათა რიცხვმა შეადგინა 0.1% ორივე ჯგუფში. 
ტოტალური სისხლდენების წილი კლოპიდოგრელი+აცეტილსალიცილის მჟავა კომბინაციაში დამოკიდებული იყო აცეტილსალიცილის მჟავის დოზირებაზე (<100 მგ: 2.6%; 100-200 მგ:3.5%; >200 მგ: 4.9%), მაშინ როცა ტოტალური სისხლდენების წილი პლაცებო+აცეტილსალიცილის მჟავა კომბინაციაში შეადგენდა (<100 მგ: 2.0%; 100-200 მგ: 2.3%; >200 მგ: 4.0%). 
სისხლდენების რისკი (სიცოცხლისთვის საშიში, ტოტალური, მსუბუქი და სხვა) მცირდებოდა კვლევის პროცესში: 0-1 თვე (კლოპიდოგრელი: 599/6259 (9.6%); პლაცებო: 413/6303 (6.6%)), 1-3 თვე (კლოპიდოგრელი: 276/6123 (4.5%); პლაცებო: 144/6168 (2.3%)), 3-6 თვე (კლოპიდოგრელი: 228/6037 (3.8%); პლაცებო: 99/6048 (1.6%)), 6-9 თვე (კლოპიდოგრელი: 162/5005 (3.2%); პლაცებო: 74/4972 (1.5%)), 9-12 თვე (კლოპიდოგრელი: 73/3841 (1.9%); პლაცებო: 40/3844 (1.0%)). 
კორონარული შუნტირების ოპერაციიდან 7 დღის განმავლობაში ავადმყოფებში, რომლებმაც შეწყვიტეს კლოპიდოგრელის მიღება ოპერაციამდე 5 დღეზე ადრე, არ აღინიშნა ტოტალური სისხლდენები (4.4% კლოპიდოგრელი+აცეტილსალიცილის მჟავა კომბინაციისთვის 5.3% პლაცებო+აცეტილსალიცილის მჟავა კომბინაციასთან შედარებით). პაციენტებში, რომლებიც აგრძელებდნენ მკურნალობას 5 დღის განმავლობაში კორონარული შუნტირების დაწყებამდე არასასურველი ეფექტების წილმა შეადგინა 9.6% კლოპიდოგრელი+აცეტილსალიცილის მჟავა კომბინაციისთვის  და 6.3% პლაცებო+აცეტილსალიცილის მჟავა კომბინაციისთვის. 
CLARITY კვლევაში კომბინაციის კლოპიდოგრელი+აცეტილსალიცილის მჟავა ჯგუფში აღინიშნა სისხლდენათა საერთო რიცხვის ზრდა (17.4%) პლაცებო+აცეტილსალიცილის მჟავა კომბინაციის ჯგუფთან შედარებით (12.9%). მოცულობითი სისხლდენების შემთხვევათა რაოდენობა ორივე ჯგუფში იყო თითქმის ერთნაირი (1.3% 1.1%-თან წინააღმდეგ კლოპიდოგრელი +
აცეტილსალიცილის მჟავას და პლაცებო + აცეტილსალიცილის მჟავა კომბინაციის ჯგუფში შესაბამისად). ეს შედეგები ანალოგიური იყო პაციენტების ყველა ქვეჯგუფში, რომლებიც დაყოფილი იყვნენ საწყისი მაჩვენებლების და ფიბრინოლიზური და ჰეპარინული თერაპიის ტიპის მიხედვით. ლეტალური სისხლდენების რიცხვი (0.8%  0.6%-თან წინააღმდეგ კლოპიდოგრელი+აცეტილსალიცილის მჟავას და პლაცებო+აცეტილსალიცილის  მჟავა კომბინაციის ჯგუფში შესაბამისად) და ქალასშიდა სისხლჩაქცევები (0.5% 0.7%-თან წინააღმდეგ შესაბამისად კლოპიდოგრელი+აცეტილსალიცილის მჟავას და პლაცებო+აცეტილსალიცილის მჟავა კომბინაციის ჯგუფში) იყო დაბალი და ორივე ჯგუფისთვის ერთნაირი.  
COMMIT კვლევაში არაცერებრალური ტოტალური სისხლდენების ან ქალა-ტვინის სისხლდენების წილი იყო დაბალი და მსგავსი ორივე ჯგუფში (0.6% 0.5%-თან წინააღმდეგ CLARITY კვლევაში შესაბამისად კლოპიდოგრელი +აცეტილსალიცილის  ჟავას და პლაცებო+აცეტილსალიცილის მჟავა კომბინაციის ჯგუფში). 
ჰემატოლოგიური დარღვევები
CAPRIE  კვლევაში მძიმე ნეიტროპენია (<0.45 ხ 109/ლ) აღინიშნა 4 პაციენტში (0.04%), რომლებიც იღებდნენ კლოპიდოგრელს, და 2 პაციენტში (0.02%) რომლებიც იღებდნენ აცეტილსალიცილის მჟავას. 2 პაციენტში 9599-დან, რომლებიც იღებდნენ კლოპიდოგრელს და არცერთს იმ 9586 პაციენტიდან, რომლებიც იღებდნენ აცეტილსალიცილის მჟავას, ნეიტროფილების რაოდენობა უდრიდა ნულს. ერთ შემთხვევაში კლოპიდოგრელით მკურნალობისას აღინიშნა აპლასტიური ანემია. 
მწვავე თრომბოციტოპენიის წილმა (<80 ხ 109/ლ) შეადგინა 0.2% კლოპიდოგრელისთვის და 0.1% აცეტილსალიცილის მჟავისთვის. 

ერთიდაიგივე იყო CURE და CLARITY კვლევებში თრომბოციტოპენიით ან ნეიტროპენიით დაავადებულ პაციენტთა რიცხვი.  
ქვემოთ ჩამოთვლილია სხვა კლინიკურად მნიშვნელოვანი არასასურველი წამლისმიერი რეაქციები, რომელიც აღინიშნა CURE, CLARITY, CAPRIE და COMMIT კვლევების მიმდინარეობისას  >0.1% სიხშირით, ასევე ყველა სხვა სერიოზული და მნიშვნელოვნად არასასურველი წამლისმიერი რეაქცია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის კლასიფიკაციის შესაბამისად. მათი გამოვლენის სიხშირე აღინიშნება შემდეგი სახით:
ხშირი (>1/100, <1/10)
არახშირი (>1/1.000, <1/100) 
იშვიათი (>1/10.000, <1/1.000)
თითოეულ ჯგუფში არასასურველი ეფექტები წარმოდგენილია მათი გამოვლენის სერიოზულობის კლების მიხედვით.
ცენტრალური და პერიფერიული ნერვული სისტემის მხრივ
არახშირი: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, პარესთეზია
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ
ხშირი: დიარეა, ტკივილი მუცლის არეში, დისპეფსია
არახშირი: კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლული, გასტრიტი, ღებინება, გულისრევა, ყაბზობა, მეტეორიზმი.
სისხლის შედედების სისტემის მხრივ
არახშირი: სისხლდენის დროის გახანგრძლივება, თრომბოციტების რაოდენობის შემცირება. 
კანის საფარველის მხრივ
არახშირი: გამონაყარი და ქავილი
სისხლმბადი სისტემის მხრივ
არახშირი: ლეიკოპენია, ნეიტროფილების რაოდენობის შემცირება და ეოზინოფილია
პრეპარატის კლინიკური გამოყენება:
სისხლდენა წარმოადგენს მეტნაკლებად ხშირ რეაქციას, რომელიც აღწერილი იქნა პრეპარატის კლინიკური გამოყენების ისტორიაში, და ყველაზე ხშირად ის აღინიშნებოდა მკურნალობის პირველ თვეს.  
სისხლდენა: ზოგიერთ შემთხვევაში აღინიშნებოდა ლეტალური გამოსავალი (განსაკუთრებით ქალასშიდა, გასტროენტეროლოგიური და მუცლის ღრუს სისხლდენა); კანის სისხლდენის სერიოზული შემთხვევები (პურპურა), ჩონჩხ-კუნთოვანი სისხლდენები (ჰემართროზი, ჰემატომა), სისხლდენა თვალიდან (კონიუნქტივალური, ოკულარული, რეტინალური), სისხლდენა ცხვირიდან, სასუნთქი გზებიდან სისხლდენა (სისხლის ამოღებინება, ფილტვისმიერი  სისხლდენა), აღინიშნა ჰემატურია და ოპერაციული ჭრილობებიდან სისხლდენა; სერიოზული სისხლდენის შემთხვევები აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კლოპიდოგრელს აცეტილსალიცილის მჟავასთან ერთად ან აცეტილსალიცილის მჟავასთან და ჰეპარინთან ერთად. 
კლინიკური კვლევების გამოცდილების გარდა, აღინიშნა ასევე არასასურველი რეაქციების გამოვლენის ცალკეული შემთხვევები. ორგანოთა სისტემის თითოეულ კლასში (MedDRA კლასიფიკაციით) ისინი დაიყო გამოვლენის სიხშირის მიხედვით. “ძალიან იშვიათი” შეესაბამება <1/10000. თითოეულ ჯგუფში არასასურველი ეფექტები წარმოდგენილია მათი გამოვლენის სიხშირის კლების მიხედვით.
დარღვევები სისხლმბადი სისტემის მხრივ:
ძალაინ იშვიათი: თრომბოციტოპენიური პურპურა (1/200 000 პაციენტი), მწვავე თრომბოციტოპენია (თრომბოციტების რიცხვი ≤30 ხ109/ლ),  აგრანულოციტოზი, გრანულოციტოპენია, აპლასტიური ანემია/პანციტოპენია, ანემია.   
დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ:
ძალიან იშვიათი: ანაფილაქსური რეაქციები, შრატისმიერი დაავადება
ფსიქიკური დარღვევები:
ძალიან იშვიათი: ცნობიერების დარღვევა, ჰალუცინაციები
დარღვევები გრძნობათა ორგანოების მხრივ:
ძალიან იშვიათი: გემოს შეცვლა
დარღვევები გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ:
ძალიან იშვიათი: ვასკულიტი, ჰიპოტენზია
დარღვევები სუნთქვის ორგანოთა სისტემის მხრივ:
ძალიან იშვიათი: ბრონქოსპაზმი, ინტერსტიციული პნევმონიტი
დარღვევები კუჭ-ნაწლავის სისტემის მხრივ:
ძალიან იშვიათი: პანკრეატიტი, კოლიტი (მათ შორის წყლულოვანი ან ლიმფოციტური კოლიტი), სტომატიტი.
დარღვევები ჰეპატო-ბილიარული სისტემის მხრივ:
ძალიან იშვიათი: თირკმლის მწვავე უკმარისობა, ჰეპატიტი
დარღვევები კანისა და კანქვეშა-ცხიმოვანი უჯრედისის მხრივ:
ძალიან იშვიათი: კვინკეს შეშუპება, ბულოზური დერმატიტი (პოლიმორფული ერითემა, სტივენს-ჯონსის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი), ერითემატოზული გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ეკზემა და ვილსონის ლიქენი. 
დარღვევები ძვალ-კუნთოვანი სისტემის მხრივ:
ძალიან იშვიათი: ართრალგია, ართრიტი, მიალგია
დარღვევები თირკმლის და საშარდე სისტემის მხრივ:
ძალიან იშვიათი: გლომერულონეფრიტი
ზოგადი ხასაიათის დარღვევები:
ძალიან იშვიათი: ცხელება
ლაბორატორიული მაჩვენებლები:
ძალიან იშვიათი: ღვიძლის ფუნქციის მაჩვენებლების დარღვევა, კრეატინინის კონცენტრაციის მომატება სისხლის შრატში. 

ჭარბი დოზირება
კლოპიდოგრელის დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს სისხლდენის დროის გახანგრძლივება და სისხლდენასთან დაკავშირებული შემდგომი გართულებები. სისხლდენის დროს საჭიროა მკურნალობის შესაბამისი ღონისძიებების გატარება. კლოპიდოგრელის ფარმაკოლოგიური მოქმედების სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს. სისხლდენის დროის სწრაფი კორექციის აუცილებლობისას ხორციელდება თრომბოციტური მასის გადასხმა. 

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:
ვარფარინი: კლოპიდოგრელის და ვარფარინის ერთდროული მიღება რეკომენდებული არ არის, ვინაიდან ასეთმა კომბინაციამ შეიძლება სისხლდენა გააძლიეროს. 
IIb/IIIa გლიკოპროტეინის ინჰიბიტორები: სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული კლოპიდოგრელი იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ტრავმის, ოპერაციული ჩარევების და სხვა პათოლოგიური მდგომარეობების შედეგად სისხლდენის მომატებული რისკი და იღებენ IIb/IIIa გლიკოპროტეინის ინჰიბიტორებს.  
აცეტილსალიცილის მჟავა: აცეტილსალიცილის მჟავა არ ახდენს ზეგავლენას თრომბოციტების ადფ-ინდუცირებულ აგრეგაციის ინჰიბირებაზე, მაგრამ კლოპიდოგრელი ზეგავლენას ახდენს აცეტილსალიცილის მჟავით თრომბოციტების კოლაგენ-ინდუცირებულ აგრეგაციაზე. თუმცაღა კლოპიდოგრელის და აცეტილსალიცილის მჟავის ერთდროულად მიღებამ 500 მგ დღეში ორჯერ დოზით ერთი დღის განმავლობაში არ გამოავლინა მნიშვნელოვანი ზეგავლენა კლოპიდოგრელთან დაკავშირებული სისხლდენის ხანგრძლივობის გაზრდაზე. შესაძლებელია კლოპიდოგრელის და აცეტილსალიცილის მჟავის ისეთი ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება, რომელიც იწვევს სისხლდენის რისკის მატებას. ამიტომ მათი ერთდროულად დანიშვნისას საჭიროა სიფრთხილის გამოჩენა. მიუხედავად ამისა, კლოპიდოგრელის და აცეტილსალიცილის მჟავის ერთდროული გამოყენება გრძელდება ერთი წლის განმავლობაში. 
ჰეპარინი: ჯანმრთელი პირების მონაწილეობით ჩატარებულ კლინიკურ კვლევაში კლოპიდოგრელის გამოყენება არ საჭიროებდა ჰეპარინის დოზის შეცვლას და არ ცვლიდა ჰეპარინის ზეგავლენას კოაგულაციაზე. ჰეპარინის ერთდროულად მიღება არ ცვლიდა კლოპიდოგრელის მაინჰიბირებელ  მოქმედებას თრობოციტების აგრეგაციაზე. შესაძლებელია კლოპიდოგრელის და ჰეპარინის ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება, რომელიც იწვევს სისხლდენის გაძლიერებულ რისკს. ამიტომ კლოპიდოგრელის და ჰეპარინის ერთროულად დანიშვნისას საჭიროა სიფრთხილის გამოჩენა.  
თრომბოლიზური საშუალებები. კლოპიდოგრელის, ფიბრინ-სპეციფიური და არასპეციფიური თრომბოლიზური საშუალებების და ჰეპარინის ერთროულად გამოყენების უსაფრთხოება შესწავლილი იქნა პაციენტებში მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტით. 
კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენების შემთხვევების რაოდენობა შეესაბამებოდა იმ შემთხვევების რაოდენობას, რომლებიც შეინიშნებოდა, როცა თრომბოლიზური საშუალებები და ჰეპარინი შეყავდათ კლოპიდოგრელთან ერთად. 
ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატები (ასაპ)
კლინიკური კვლევის პერიოდში, რომელიც ჩატარდა ჯანმრთელი მოხალისეების მონაწილეობით, კლოპიდოგრელის და ნაპროქსენის ერთროულად მიღებამ გაზარდა ფარული გასტროენტეროლოგიური სისხლდენების შემთხვევათა რაოდენობა. თუმცა, იმ კვლევების არარსებობის გამო, რომლებიც ეძღვნებოდა კლოპიდოგრელის და სხვა ასაპ-ის ერთდროულად გამოყენებას, ამჟამად მონაცემები იმის შესახებ, წარმოადგენს თუ არა კლოპიდოგრელის ყველა ასაპ-თან ერთად მიღება ფარული გასტროენტეროლოგიური სისხლდენის რისკს, არ არსებობს. შესაბამისად, კლოპიდოგრელის ასაპ-თან, მათ შორის ჩოხ-2 ინჰიბიტორებთან, ერთროულად მიღება სიფრთხილეს საჭიროებს.
სხვა პრეპარატებთან ერთდროული მიღება:
ფარმაკოდინამიკური და ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების პოტენციალის გამოვლენის მიზნით კლოპიდოგრელით და სხვა თანმხლები პრეპარატების მონაწილეობით ჩატარდა მთელი რიგი კლინიკური კვლევები.  
არ აღინიშნა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება კლოპიდოგრელის ატენოლოლთან, ნიფედიპინთან ან ორივე პრეპარატთან ერთრდროულად გამოყენებისას. გარდა ამისა, კლოპიდოგრელის ფარმაკოდინამი-

კური აქტივობა პრაქტიკულად შეუცვლელი დარჩა ფენობარბიტალთან, ციმეტიდინთან ან ესტროგენთან ერთად გამოყენებისას. 

დიგოქსინის ან თეოფილინის ფარმაკოკინეტიკური თვისებები მათი კლოპიდოგრელთან ერთად გამოყენებისას არ იცვლება. ანტაციდური საშუალებები რაიმე ზეგავლენას არ ახდენს კლოპიდოგრელის აბსორბციის მაჩვენებლებზე. აღინიშნება კლოპიდოგრელის ეფექტურობის შემცირება მისი ომეპრაზოლთან და ეზომეპრაზოლთან ერთად გამოყენებისას. 
ადამიანის ღვიძლის მიკროსომების გამოკვლევის მონაცემები მიუთითებენ იმაზე, რომ კლოპიდოგრელის ნახშირმჟავას მეტაბოლიტმა შეიძლება მოახდინოს ციტოქრომა P450 2C9 აქტივობის დათრგუნვა. ამან შეიძლება გამოიწვიოს პლაზამაში ისეთი პრეპარატების კონცენტრაციის ზრდა, როგორიც არის ფენიტოინი, ტოლბუტამიდი და ასაპ-ი, რომლებიც მეტაბოლიზდება ციტოქრომა P450 2C9 –ით. CAPRIE  კვლევის მონაცემები მიუთითებენ იმაზე, რომ ფენიტოინის და ტოლბუტამიდის კლოპიდოგრელთან ერთად გამოყენება უსაფრთხოა.
კვლევები, რომლებიც ეძღვნებოდა კლოპიდოგრელის ურთიერთქმედებას ზოგიერთ პრეპარატთან, რომლებსაც როგორც წესი ღებულობენ ათეროთრომბოზით დაავადებული პაციენტები, არ ჩატარებულა, თუ არ ჩავთვლით ზემოთ მოცემულ ინფორმაციას წამლისმიერ განსაკუთრებულ ურთიერთქმედებაზე. თუმცა  პაციენტები, რომლებიც მონაწილეობდნენ კლინიკურ კვლევებში, კლოპიდოგრელთან ერთად იღებდნენ სრულიად სხვადასხვა პრეპარატებს, მათ შორის დიურეზულ საშუალებებს, ბეტა-ადრენომაბლოკირებელ საშუალებებს, ანგიოტენზინ-გარდამქმნელი ფერმენტის ინჰიბიტორებს (აგფ), კალციუმის ნელი არხების მაბლოკირებელ საშუალებებს, ქოლესტერინის დამწევ პრეპარატებს, სისხლძარღვთა გამაფართოებელ საშაულებებს, ჰიპოგლიკემიურ საშუალებებს, მათ შორის ინსულინს, ეპილეფსიის საწინააღმდეგო საშუალებებს, ჰორმონჩანაცვლებით თერაპიას და GPIIb/IIIa ანტაგონისტებს. ამასთან, კლინიკურად მნიშვნელოვანი არასასურველი რეაქციები  აღნიშნული არ ყოფილა

განსაკუთრებული მითითებანი
სისხლდენის და არასასურველი ჰემატოლოგიური დარღვევების რისკთან დაკავშირებით საჭიროა ჩატარდეს ყველა აუცილებელი გამოკვლევა, მათ შორის ერითროციტების რაოდენობრივი განსაზღვრა ისეთი კლინიკური სიმპტომების გამოვლენისას, რომლებიც პრეპარატის მიღების დროს სისხლდენაზე მიუთითებს. კლოპიდოგრელი, ისევე როგორც სხვა ანტითრომბოციტური საშუალებები, სიფრთხილით უნდა დაინიშნოს პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ტრავმის, ოპერაციული ჩარევების და სხვა პათოლოგიური მდგომარეობების შედეგად სისხლდენის მომატებული რისკი, აგრეთვე პაციენტებში, რომლებიც იღებენ აცეტილსალიცილის მჟავას, ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულ პრეპრატებს, მათ შორის ციკლოოქსიგენაზა-2 ინჰიბიტორებს, ჰეპარინის ან გლიკოპროტეინ IIბ/IIIა ინჰიბიტორებს. საჭიროა პაციენტებზე რეგულარული დაკვირვება სისხლდენის ნებისმიერი ნიშნის, მათ შორის ფარული სისხლდენის გამოსავლენად, განსაკუთრებით მკურნალობის პირველ კვირაში ან/და გულზე ჩატარებული ინვაზიური ჩარევის ან ქირურგიული ოპერაციების მერე. 
არ არის რეკომენდებული კლოპიდოგრელის და ვარფარინის ერთობლივი გამოყენება, ვინაიდან ასეთმა კომბინაციამ შეიძლება სისხლდენა გააძლიეროს.  
გეგმიური ქირურგიული ოპერაციების დროს (თუ ანტიაგრეგანტული მოქმედება სასურველი არ არის) კლოპიდოგრელით მკურნალობის კურსი უნდა შეწყდეს ოპერაციამდე 7 დღით ადრე. კლოპიდოგრელი ზრდის სისხლდენის ხანგრძლივობას, რის გამოც სიფრთხილით ინიშნება პაციენტებში სისხლდენისკენ მიდრეკილი დაზიანებებით (განსაკუთრებით გასტროენტეროლოგიური და თვალშიდა).  
პაციენტები გაფრთხილებული უნდა იყვნენ, რომ კლოპიდოგრელის გამოყენების ფონზე განვითარებული სისხლდენის შეჩერება (კლოპიდოგრელით გამოწვეული ან აცეტილსალიცილის მჟავასათან კომბინაციაში) დიდ დროს საჭიროებს, ამიტომ აუცილებელია ექიმის ინფორმირება თითოეული უჩვეულო (ლოკალიზაციის და ხანგრძლივობის თვალსაზრისით)  სისხლდენის შესახებ. პაციენტებმა ასევე უნდა გააფრთხილონ ექიმი და სტომატოლოგი კლოპიდოგრელის მიღების შესახებ, თუ საჭიროა ოპერაციული ჩარევა ან პაციენტისთვის ახალი სამკურნალო საშუალების დანიშვნა.
ძალიან იშვიათ შემთხვევებში, ხანდახან კლოპიდოგრელის არახანგრძლივი გამოყენებისას აღინიშნა თრომბოციტოპენიური პურპურა, რომლისთვისაც დამახასიათებელია თრომბოციტოპენია და მიკროანგიოპათიური ჰემოლიზური ანემია, რომელიც დაკავშირებულია ნევროლოგიური სიმპტომების გამოვლენასთან, თირკმელების ფუნქციის დარღვევასთან ან ცხელებით მდგომარეობასთან. თრომბოციტოპენიურ პურპურას შეიძლება ჰქონდეს ლეტალური შედეგი, ამასთან დაკავშირებით საჭიროა სასწრაფო მკურნალობა, პლაზმაფერეზის ჩათვლით.
მონაცემების არარსებობის გამო კლოპიდოგრელის მიღება პაციენტებში მწვავე იშემიური ინსულტით (შემთხვევიდან 7 დღეზე ადრე) რეკომენდებული არ არის. 
კლოპიდოგრელის თერაპიული გამოყენების გამოცდილება იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ თირკმლის უკმარისობა, შეზღუდულია. ამიტომ ასეთ პაციენტებში კლოპიდოგრელი სიფრთხილით ინიშნება. 
კლოპიდოგრელის თერაპიული გამოყენების გამოცდილება იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა და შესაძლებელია ჰემორაგიული დიათეზის განვითარება, ასევე შეზღუდულია. ამიტომ განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა მოხდეს პრეპარატის გამოყენება ასეთ პაციენტებში. 
პაციენტებმა, რომლებსაც აქვთ ლაქტოზის აუტანლობა, უნდა გაითვალისწინონ, რომ კლოპიდოგრელის აპკით შემოგარსული ტაბლეტები შეიცავს 139.143 მგ უწყლო ლაქტოზას და 2.4 მგ ლაქტოზის მონოჰიდრატს. არ შეიძლება ამ პრეპარატის გამოყენება პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გალაქტოზის თანდაყოლილი აუტანლობა, ლაქტაზის უკმარისობა ან გლუკოზა/გალაქტოზის მალაბსორბციის სინდრომი. 

პრეპარატის ზეგავლენა ავტომობილის და სხვა მექანიზმების მართვაზე
ავტომობილის და სხვა მექანიზმების მართვაზე კლოპიდოგრელის გავლენა დადგენილი არ არის.

გამოშვების ფორმა
14 აპკისებრი გარსით დაფარული ტაბლეტი ბლისტერზე,
1 ან 2 ბლისტერი გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს შეფუთვაში. 

შენახვის პირობები
ინახება ორიგინალურ შეფუთვაში +15°C - 25°C ტემპერატურაზე, სინათლის და ნესტისგან დაცულ ადგილას. 
ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
შენახვის ვადა
2 წელი. არ შეიძლება პრეპარატის გამოყენება შეფუთვაზე მითითებული შენახვის ვადის ამოწურვის შედმეგ. 

აფთიაქიდან გაცემის პირობები
რეცეპტით