ბავშვთა ქირურგია

აპენდიციტი ჩვეულებრივ იწყება ჭიპის მიდამოს ტკივილით, რომელიც შემდეგ მუცლის ქვედა მარჯვენა მხარეს გადაინაცვლებს და თანდათან ძლიერდება. თან ახლავს მადის დაკარგვა, გულისრევა, ღებინება და მსუბუქი ცხელება. ბავშვი ხშირად კუნტრუშსა და მოძრაობას ერიდება. ამ ნიშნების არსებობისას დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს - ტკივილგამაყუჩებლის მიცემა და მოცდა სახიფათოა.

საზარდულის თიაქარი ბავშვში თავისით არ ქრება და ჩვეულებრივ ქირურგიულ კორექციას საჭიროებს, რადგან არსებობს მისი ჩაჭედვის რისკი. ჭიპის თიაქარი კი, პირიქით, ხშირად თავისით იხურება 3-4 წლამდე. თუ თიაქარი გამაგრდა, ტკივილს იწვევს, ვეღარ იმართება ან ბავშვს ღებინება და მოუსვენრობა დაეწყო, ეს ჩაჭედვის ნიშანია და სასწრაფო დახმარებას საჭიროებს.

ლაპაროსკოპიული (მცირეინვაზიური) ოპერაცია რამდენიმე პატარა ჭრილობის მეშვეობით ტარდება დიდი ჭრილობის ნაცვლად. ამის წყალობით ბავშვი ნაკლებ ტკივილს განიცდის, აღდგენა უფრო სწრაფია, ნაწიბურები კი მინიმალურია. ეს მეთოდი ყველა შემთხვევაში არ გამოიყენება - მის მიზანშეწონილობას ქირურგი ბავშვის მდგომარეობისა და დიაგნოზის მიხედვით აფასებს.

ესაუბრეთ ბავშვს მარტივი, ასაკის შესაბამისი ენით, ნუ დაუმალავთ, რომ ოპერაცია იქნება, მაგრამ არც შეაშინებთ ზედმეტი დეტალებით. დაარწმუნეთ, რომ ექიმები დაეხმარებიან და თქვენ გვერდით იქნებით. ბავშვის სიმშვიდე დიდადაა დამოკიდებული მშობლის სიმშვიდეზე, ამიტომ საკუთარი შფოთვის მართვაც მნიშვნელოვანია. ოპერაციამდე დაიცავით ქირურგისა და ანესთეზიოლოგის მითითებები, მათ შორის უზმოდ ყოფნა.

თუ სათესლე ჯირკვალი დაბადებისას სათესლე პარკში არ ჩამოსულა, ის ხშირად სიცოცხლის პირველ თვეებში დამოუკიდებლად ჩამოდის. თუ ეს 6 თვის ასაკამდე არ მოხდა, ჩვეულებრივ საჭიროა ქირურგიული კორექცია, რომელიც უმეტესად ერთ-ორ წლამდე ტარდება. დროული ჩარევა მნიშვნელოვანია მომავალი ფერტილობისა და გართულებების პრევენციისთვის, ამიტომ ამ საკითხს ბავშვთა ქირურგი აკონტროლებს.