დიაგნოსტიკა
დიაგნოსტიკა მედიცინის მიმართულებაა, რომელიც ლაბორატორიული და ინსტრუმენტული კვლევებით ადგენს დაავადების არსებობას, მიზეზსა და ხასიათს.
კლინიკები (2)
ყველა →ექიმები (7)
ყველა →ანა ლაღიძე
ლაბორატორიული მედიცინა, დიაგნოსტიკა
თეა ბუჯიაშვილი
ლაბორატორიული მედიცინა, დიაგნოსტიკა
მანანა სექანია
ლაბორატორიული მედიცინა, დიაგნოსტიკა
მარიამ წიკლაური
ლაბორატორიული მედიცინა, დიაგნოსტიკა
მარინა ჯინჭარაძე
ლაბორატორიული მედიცინა, დიაგნოსტიკა
ნანა პიპინაშვილი
დიაგნოსტიკა
დიაგნოსტიკა მედიცინის მიმართულებაა, რომელიც სხვადასხვა კვლევის საშუალებით ადგენს დაავადების არსებობას, მიზეზსა და გავრცელებას. ზუსტი და დროული დიაგნოსტიკა სწორი მკურნალობის საფუძველია, ხოლო ბევრი კვლევა პროფილაქტიკურ სკრინინგსაც ემსახურება - დაავადების უსიმპტომო ეტაპზე გამოვლენას.
დიაგნოსტიკის ძირითადი მიმართულებები
- ლაბორატორიული კვლევა - სისხლის, შარდისა და სხვა ბიომასალის ანალიზი;
- ვიზუალური დიაგნოსტიკა - რენტგენი, ულტრაბგერითი კვლევა, კომპიუტერული და მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფია;
- ფუნქციური კვლევები - ელექტროკარდიოგრამა, სპირომეტრია და მსგავსი;
- ენდოსკოპია - ორგანოთა შიდა ზედაპირის დათვალიერება კამერით;
- მორფოლოგიური კვლევა - ბიოფსიით აღებული ქსოვილის მიკროსკოპული შესწავლა.
როდის არის საჭირო დიაგნოსტიკა
დიაგნოსტიკური კვლევა ინიშნება ჩივილების მიზეზის დასადგენად, უკვე ცნობილი დაავადების კონტროლისთვის ან პროფილაქტიკური სკრინინგისთვის. კვლევებს ხშირად ნიშნავს მკურნალი ექიმი კონკრეტული სიმპტომების ან რისკფაქტორების საფუძველზე, თუმცა ზოგიერთი პროფილაქტიკური კვლევა ასაკის მიხედვითაც არის რეკომენდებული.
როგორ ხდება შედეგების ინტერპრეტაცია
კვლევის შედეგი ყოველთვის ერთიან სურათში, ჩივილებთან და სხვა მონაცემებთან ერთად ფასდება - ცალკეული "ნორმიდან გადახრა" ავტომატურად დაავადებას არ ნიშნავს. სწორ ინტერპრეტაციასა და შემდგომ ნაბიჯებს განსაზღვრავს მკურნალი ექიმი, რომელიც კვლევებს კლინიკურ კონტექსტში აფასებს.
ამ გვერდზე შეგიძლიათ იხილოთ დიაგნოსტიკის სპეციალისტები და კლინიკები საქართველოში, ასევე გაეცნოთ დაკავშირებულ სამედიცინო სერვისებსა და სტატიებს.
ხშირად დასმული კითხვები
კომპიუტერული ტომოგრაფია რენტგენის სხივებს იყენებს და განსაკუთრებით ინფორმატიულია ძვლების, ფილტვისა და მწვავე მდგომარეობების შესაფასებლად, ხოლო კვლევა სწრაფია. მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფია მაგნიტურ ველს იყენებს, არ შეიცავს რენტგენის სხივს და უკეთ ხატავს რბილ ქსოვილებს - ტვინს, სახსრებსა და ნერვებს. მეთოდის არჩევანს ექიმი აკეთებს კონკრეტული საკვლევი ორგანოსა და მიზნის მიხედვით.
ბევრი ბიოქიმიური ანალიზი, მაგალითად შაქრისა და ქოლესტერინის, უზმოზე ტარდება - ბოლო კვება ჩვეულებრივ 8-12 საათით ადრე უნდა იყოს, ხოლო წყლის დალევა დაშვებულია. ანალიზამდე სასურველია მოერიდოთ ინტენსიურ ფიზიკურ დატვირთვასა და ალკოჰოლს. ზუსტ მოთხოვნებს კონკრეტული ტესტისთვის ლაბორატორია ან დამნიშნავი ექიმი განგიმარტავთ.
ზოგადი პროფილაქტიკური სისხლის ანალიზი და წნევის შემოწმება ყოველწლიურადაა სასურველი, ხოლო 40 წლიდან დამატებით მოწმდება ქოლესტერინი და შაქარი. სპეციფიკური სკრინინგი ასაკზეა მიბმული - მაგალითად, მსხვილი ნაწლავის კოლონოსკოპია 45-50 წლიდან, ქალებში მამოგრაფია 40-50 წლიდან. ინდივიდუალურ გრაფიკს რისკფაქტორების მიხედვით ექიმი განსაზღვრავს.
არა - ცალკეული მაჩვენებლის ნორმიდან მცირე გადახრა შესაძლოა დროებითი ფაქტორებით იყოს გამოწვეული (კვება, ფიზიკური დატვირთვა, სტრესი, მედიკამენტი) და დაავადებას არ ნიშნავდეს. სწორედ ამიტომ შედეგი ყოველთვის ჩივილებთან და სხვა კვლევებთან ერთად ფასდება, ზოგჯერ კი ანალიზის გამეორება საჭიროა. დასკვნას მხოლოდ ექიმი აკეთებს, თვითდიაგნოსტიკა კი შეცდომაში შემყვანია.
ერთეული რენტგენული ან KT კვლევის რადიაციული დოზა მცირეა და მისი სამედიცინო სარგებელი რისკს მნიშვნელოვნად აჭარბებს. თუმცა კვლევები უსაფუძვლოდ, ხშირად არ უნდა მეორდებოდეს - განსაკუთრებით ბავშვებსა და ორსულებში. სწორედ ამიტომ დასხივებით მიმდინარე კვლევა მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით ტარდება, ხოლო სადაც შესაძლებელია, უპირატესობა ენიჭება ულტრაბგერით ან MRI კვლევას.