იმუნოლოგია

ზრდასრულ ადამიანში წელიწადში 2-4 რესპირაციული ინფექცია ნორმად ითვლება და თავისთავად იმუნოდეფიციტს არ ნიშნავს. შემოწმებაა საჭირო, თუ ინფექციები ჩვეულებრივზე ხშირია, მძიმედ მიმდინარეობს, ცუდად ემორჩილება მკურნალობას ან იმეორებს არაჩვეულ ლოკალიზაციაში. ასეთ დროს იმუნოლოგი დანიშნავს იმუნური სტატუსის კვლევას.

ჯანმრთელ ადამიანში იმუნიტეტის ხელოვნურად გაძლიერების საჭიროება ჩვეულებრივ არ არსებობს და უკონტროლო იმუნომოდულატორების მიღება უსარგებლო ან საზიანოც კი შეიძლება იყოს. იმუნური სისტემა ყველაზე კარგად ჯანსაღი ცხოვრების წესით მუშაობს - ძილი, კვება, ფიზიკური აქტივობა. კონკრეტული იმუნური მედიკამენტი მხოლოდ დადასტურებული დარღვევის დროს, ექიმის დანიშნულებით გამოიყენება.

ორივე იმუნური სისტემის მცდარი რეაქციაა, თუმცა სამიზნე განსხვავებულია. ალერგიის დროს იმუნიტეტი გადაჭარბებულად რეაგირებს გარეგან, უვნებელ ნივთიერებაზე - მაგალითად, მტვერზე ან საკვებზე. აუტოიმუნური დაავადებისას კი იმუნური სისტემა ცდება და საკუთარ ქსოვილებს ესხმის, რაც მათ ქრონიკულ დაზიანებას იწვევს.

ბაზისური შეფასება იწყება სისხლის საერთო ანალიზით, სადაც ფასდება ლეიკოციტების რაოდენობა და ტიპები. საჭიროებისას ინიშნება ანტისხეულების (იმუნოგლობულინების) დონის განსაზღვრა, იმუნური უჯრედების ქვეპოპულაციების კვლევა და სპეციფიკური ალერგოტესტები. კვლევების ნაკრებს იმუნოლოგი ინდივიდუალურად შეარჩევს კლინიკური სურათის მიხედვით.

ვიტამინები და მინერალები (განსაკუთრებით C, D, თუთია) იმუნური სისტემის ნორმალური მუშაობისთვის აუცილებელია, თუმცა მათი ჭარბი მიღება დამატებით სარგებელს არ იძლევა, თუ ორგანიზმში დეფიციტი არ არის. თუ დაბალანსებულად იკვებებით, საკვები უმეტეს ვიტამინს გაწვდით. დანამატის საჭიროებას ჯობს ანალიზების საფუძველზე ექიმმა შეაფასოს, ვიდრე თვითნებურად მიიღოთ.