ლაპაროსკოპიული ქირურგია

უმეტეს შემთხვევაში პაციენტი საავადმყოფოს 1-3 დღეში ტოვებს, ჩვეულ არააქტიურ საქმიანობას კი 1-2 კვირაში უბრუნდება. მძიმე ფიზიკური დატვირთვისა და 5 კგ-ზე მძიმის აწევისგან თავი 4-6 კვირა უნდა შეიკავოთ. ზუსტი ვადა ოპერაციის მოცულობასა და ინდივიდუალურ თავისებურებებზეა დამოკიდებული.

ლაპაროსკოპიისას მუცლის ღრუში შეჰყავთ ნახშირორჟანგი, რომელიც ორგანოებს შორის სივრცეს ქმნის და ქირურგს დათვალიერებისა და მოქმედების საშუალებას აძლევს. ოპერაციის ბოლოს აირი გამოიდევნება, თუმცა მისი ნაწილი შესაძლოა დარჩეს და პირველ დღეებში მხრებში ან მუცელში დისკომფორტი გამოიწვიოს. ეს შეგრძნება რამდენიმე დღეში თავისით ქრება და მოძრაობა მის გაქრობას აჩქარებს.

არა - ზოგ შემთხვევაში ღია ოპერაცია უფრო უსაფრთხოა, მაგალითად ვრცელი შეხორცებების, მძიმე ანთების ან დიდი სიმსივნის დროს. ასევე შესაძლებელია ოპერაცია ლაპაროსკოპიულად დაიწყოს და ტექნიკური სირთულის გამო ღიად გაგრძელდეს - ეს ქირურგის უსაფრთხოებაზე ორიენტირებული გადაწყვეტილებაა და არა გართულება. მეთოდის შერჩევა ინდივიდუალურია.

დაუყოვნებლივ დაუკავშირდით ექიმს, თუ ტემპერატურა 38 გრადუსს აჭარბებს, ჭრილობა გაწითლდა, გამონადენი გაჩნდა ან ტკივილი დღითი დღე ძლიერდება ნაცვლად შემცირებისა. ასევე საგანგაშოა ხანგრძლივი გულისრევა, მუცლის ძლიერი შებერილობა და შარდვის გაძნელება. ეს ნიშნები ინფექციაზე ან გართულებაზე შეიძლება მიუთითებდეს და დათვალიერებას საჭიროებს.

ლაპაროსკოპიის შემდეგ რჩება რამდენიმე მცირე, 0.5-1 სმ ნაწიბური, რომლებიც დროთა განმავლობაში ფერმკრთალდება და ხშირად თითქმის შეუმჩნეველი ხდება. ნაწიბრების სწორად შეხორცებისთვის მნიშვნელოვანია ჭრილობის მოვლა და პირველ თვეებში მზისგან დაცვა. კელოიდისკენ მიდრეკილების შემთხვევაში ამის შესახებ ქირურგს წინასწარ აცნობეთ.