მამოლოგია

პროფილაქტიკური მამოგრაფია ჩვეულებრივ 40-50 წლიდან არის რეკომენდებული, ყოველ 1-2 წელიწადში ერთხელ, ხოლო ოჯახში ძუძუს სიმსივნის ისტორიის დროს სკრინინგი უფრო ადრე იწყება. 40 წლამდე ქალებში, ძუძუს მკვრივი ქსოვილის გამო, ხშირად უპირატესობა ენიჭება ულტრაბგერით კვლევას. ინდივიდუალურ გრაფიკს რისკფაქტორების მიხედვით მამოლოგი განსაზღვრავს.

თვითშემოწმება რეკომენდებულია თვეში ერთხელ, ციკლის დასრულებიდან რამდენიმე დღეში, როცა ძუძუ ნაკლებად მგრძნობიარეა. სარკის წინ დაათვალიერეთ ფორმა და კანი, შემდეგ წრიული მოძრაობით შეისინჯეთ ძუძუ და იღლიის არე კვანძების აღმოსაჩენად. თვითშემოწმება ეხმარება ცვლილების ადრეულ შემჩნევას, თუმცა ის არ ცვლის პროფილაქტიკურ ვიზიტსა და ინსტრუმენტულ კვლევას.

არა - ძუძუში შესინჯული კვანძების უმეტესობა კეთილთვისებიანია, მაგალითად ფიბროადენომა ან კისტა, განსაკუთრებით ახალგაზრდა ქალებში. თუმცა ნებისმიერი ახალი კვანძი შეფასებას საჭიროებს, რადგან მხოლოდ ექიმს შეუძლია კვლევებით განასხვავოს კეთილთვისებიანი და საეჭვო წარმონაქმნი. სწორედ ამიტომ თვითდიაგნოსტიკას ვიზიტი უნდა მოჰყვეს.

ბიოფსია ძუძუს კვანძიდან ქსოვილის ან უჯრედების ნიმუშის აღებაა მისი ხასიათის ზუსტად დასადგენად, ხშირად ულტრაბგერითი კონტროლის ქვეშ. ის ინიშნება მაშინ, როცა ულტრაბგერითი კვლევა ან მამოგრაფია საეჭვო ნიშნებს ავლენს. კეთილთვისებიანი, ტიპური სურათის შემთხვევაში ბიოფსია ხშირად საჭირო არ არის და საკმარისია დაკვირვება.

ზოგიერთი ჰორმონული მედიკამენტი, მათ შორის ხანგრძლივი ჰორმონული ჩანაცვლებითი თერაპია, შესაძლოა გავლენას ახდენდეს ძუძუს ქსოვილსა და რისკზე, თუმცა ეს ინდივიდუალურია და დამოკიდებულია მედიკამენტის ტიპსა და ხანგრძლივობაზე. სწორედ ამიტომ ასეთი მკურნალობა ექიმის მეთვალყურეობითა და რეგულარული შემოწმებით მიმდინარეობს. სარგებელისა და რისკის ბალანსს ინდივიდუალურად აფასებს ექიმი.