ქირურგია ონკო-გინეკოლოგია
ქირურგიული ონკო-გინეკოლოგია მედიცინის დარგია, რომელიც ქალის რეპროდუქციული სისტემის სიმსივნეების ოპერაციულ მკურნალობას მოიცავს - საშვილოსნოს, საკვერცხეებისა და საშვილოსნოს ყელის სიმსივნეების ქირურგიას.
ქირურგიული ონკო-გინეკოლოგია მედიცინის დარგია, რომელიც ქალის რეპროდუქციული ორგანოების სიმსივნეების ოპერაციულ მკურნალობას აერთიანებს. ოპერაცია გინეკოლოგიური სიმსივნეების მკურნალობის ერთ-ერთი მთავარი კომპონენტია და მისი შედეგი დიდწილად განსაზღვრავს მკურნალობის საერთო წარმატებას.
ძირითადი ოპერაციები
- ჰისტერექტომია - საშვილოსნოს ამოკვეთა, საჭიროებისას დანამატებთან ერთად;
- ლიმფური კვანძების დისექცია - მენჯისა და პარააორტული კვანძების მოცილება პროცესის გავრცელების შესაფასებლად;
- ციტორედუქციული ოპერაცია - სიმსივნური ქსოვილის მაქსიმალური მოცილება საკვერცხის სიმსივნის დროს;
- ორგანოშემანარჩუნებელი ოპერაციები - ადრეულ სტადიაზე რეპროდუქციული ფუნქციის შენარჩუნების მიზნით;
- ლაპაროსკოპიული და რობოტული ჩარევები - მცირეინვაზიური მიდგომა შერჩეულ შემთხვევებში;
- ვულვისა და საშოს ოპერაციები - გარეთა სასქესო ორგანოების სიმსივნეების დროს.
როდის მივმართოთ ექიმს
ქირურგიული კონსულტაცია საჭიროა, როცა კვლევებით დადასტურებულია სიმსივნე ან სიმსივნისწინარე ცვლილება, ასევე ულტრაბგერით აღმოჩენილი საეჭვო წარმონაქმნის დროს. რაც უფრო ადრეულ სტადიაზეა პროცესი, მით მეტია სრული განკურნებისა და ორგანოს შენარჩუნების შანსი.
როგორ იგეგმება ოპერაცია
ოპერაციამდე ტარდება პროცესის სტადიის დაზუსტება - ვიზუალური კვლევები, ბიოფსია და ლაბორატორიული ანალიზები. ოპერაციის მოცულობა ინდივიდუალურად განისაზღვრება და ხშირად მკურნალობა ქიმიოთერაპიასთან ან სხივურ თერაპიასთან კომბინირდება.
აღდგენის პერიოდი
ოპერაციის შემდეგ პაციენტს სჭირდება ეტაპობრივი აქტივიზაცია, ჭრილობის მოვლა და გეგმური მეთვალყურეობა. თანამედროვე მცირეინვაზიური ტექნიკები საავადმყოფოში ყოფნის დროსა და გართულებების რისკს მნიშვნელოვნად ამცირებს.
ამ გვერდზე შეგიძლიათ იხილოთ ონკოგინეკოლოგიური ქირურგიის სპეციალისტები და კლინიკები საქართველოში, ასევე გაეცნოთ თემატურ მედიკამენტებსა და სტატიებს.
ხშირად დასმული კითხვები
ოპერაციამდე ტარდება სისხლის ანალიზები, ეკგ და ანესთეზიოლოგის კონსულტაცია, ხოლო მუდმივად მისაღები მედიკამენტების (განსაკუთრებით სისხლის გამათხელებლების) საკითხი წინასწარ ზუსტდება. მოწევის შეწყვეტა ოპერაციამდე მინიმუმ 2-3 კვირით ადრე ჭრილობის შეხორცებას აუმჯობესებს. ოპერაციის დღეს პაციენტი უზმოზე უნდა იყოს - ბოლო კვება 8 საათით ადრე.
ციტორედუქცია საკვერცხის სიმსივნის დროს ტარდება და მიზნად ისახავს ხილული სიმსივნური ქსოვილის მაქსიმალურად სრულ მოცილებას მუცლის ღრუდან. რაც ნაკლები სიმსივნური ქსოვილი რჩება, მით ეფექტურია შემდგომი ქიმიოთერაპია. ზოგ შემთხვევაში ჯერ ქიმიოთერაპია ინიშნება და ოპერაცია მისი რამდენიმე კურსის შემდეგ ტარდება.
ადრეულ სტადიაზე ზოგჯერ შესაძლებელია ორგანოშემანარჩუნებელი ოპერაცია - საშვილოსნოს ყელის დაზიანებისას კონიზაცია ან ტრაქელექტომია, საკვერცხის ადრეული სიმსივნისას კი მხოლოდ ერთი მხარის მოცილება. ეს საკითხი ოპერაციამდე უნდა განიხილოთ ექიმთან, რადგან გადაწყვეტილება სტადიასა და სიმსივნის ტიპზეა დამოკიდებული. საჭიროებისას განიხილება კვერცხუჯრედების წინასწარი შენახვაც.
მენოპაუზის შემდეგ ნებისმიერი რაოდენობის სისხლიანი გამონადენი ექიმთან მიმართვის პირდაპირი ჩვენებაა. ასევე საყურადღებოა მენსტრუაციებს შორის სისხლდენა ზედიზედ 2 ციკლის განმავლობაში, მუცლის შებერილობა და სწრაფი დანაყრების შეგრძნება 2-3 კვირაზე მეტხანს. ამ ნიშნების დროს ვიზიტი კვირების და არა თვეების ვადაში უნდა დაიგეგმოს.
ლაპაროსკოპიული ოპერაციის შემდეგ ჩვეულ აქტივობას 2-4 კვირაში უბრუნდებით, ღია ოპერაციის შემდეგ კი 6-8 კვირაში. პირველი 4-6 კვირა არ შეიძლება 3-5 კგ-ზე მძიმის აწევა და ინტენსიური ფიზიკური დატვირთვა. სამუშაოზე დაბრუნების ვადა საქმიანობის ხასიათზეა დამოკიდებული და ექიმთან ინდივიდუალურად ზუსტდება.
