ნაპროფი / NAPROFF
- საერთაშორისო დასახელება (აქტიური ნივთიერება): naproxen sodium
- კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები → არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები → არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები სისტემური გამოყენებისათვის → პროპიონის მჟავას წარმოებული პრეპარატები გამოხატული ანალგეზიური ეფექტით
- მწარმოებელი კომპანია: World Medicine ilac san ve tic as
- მწარმოებელი ქვეყანა: თურქეთი
- გამოშვების ფორმა: 550მგ აპკით შემოგარსული ტაბლეტი №10
- გაცემის რეჟიმი: III ჯგუფი (ურეცეპტოდ)
საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება
ნაპროქსენი, Naproxen
სამკურნალწამლო ფორმა
აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები.
აღწერილობა:
ნაპროფი 275 მგ: მრგვალი ორმხრივ ამოზნექილი, თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები.
ნაპროფი 550 მგ: მოგრძო ფორმის ორმხრივ ამოზნექილი, თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, ორივე მხარეს აქვს გამყოფი ხაზი.
შემადგენლობა
აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს
აქტიური ნივთიერება: 275 მგ ან 550 მგ ნატრიუმის ნაპროქსენი.
დამხმარე ნივთიერებები: მიკროკრისტალური ცელულოზა, პოვიდონი, ტალკი, მაგნიუმის სტეარატი.
გარსის შემადგენლობა: ოპადრი® თეთრი Y-1-7000 (ჰიპრომელოზა, ტიტანის დიოქსიდი, მაკროგოლი).
პრეპარატის ათქ კოდი М01АЕ02
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო და ანტირევმატული საშუალებები. პროპიონის მჟავას წარმოებულები.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა
ნაპროქსენი არის პროპიონის მჟავას წარმოებული არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება (აასს) არილკარბოქსილის მჟავების ჯგუფიდან. ნაპროქსენს გააჩნია ანთების საწინააღმდეგო, ტკივილგამაყუჩებელი და სიცხის დამწევი მოქმედება და ასევე აინჰიბირებს თრომბოციტების აგრეგაციას; ზემოხსენებული თვისებები დაკავშირებულია პროსტაგლანდინების სინთეზის დარღვევასთან.
ფარმაკოკინეტიკა
შეწოვა
სამკურნალო საშუალება სწრაფად და მთლიანად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში (კნტ). პერორალური მიღების შემდეგ (ერთი 275 მგ-იანი ტაბლეტი) მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 1 საათის განმავლობაში და შეადგენს 77,4 მკგ/მლ-ს.
500 მგ-ზე მეტი დოზებით მიღების დროს, ნაპროქსენის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში იზრდება დოზის არაპროპორციულად.
განაწილება
სამკურნალო საშუალების სისხლის პლაზმის ცილებთან შეკავშირების ხარისხი არის დაახლოებით 99%.
მეტაბოლიზმი
ნაპროქსენი ძირითადად მეტაბოლიზდება ღვიძლში დიმეთილ-ნაპროქსენის წარმოქმნით.
გამოყოფა
სამკურნალო საშუალება ორგანიზმიდან ძირითადად გამოიყოფა შარდთან ერთად უცვლელი ან კონიუგირებული ფორმით (70% ნაპროქსენის ფორმით და 28% დიმეთილ-ნაპროქსენის ფორმით).
ნაპროქსენის პლაზმური კლირენსი არის დაახლოებით 0,13 მლ/წთ/კგ. სისხლის პლაზმიდან სამკურნალო საშუალების ნახევრადგამოყოფის პერიოდი 13 საათს შეადგენს.
პაციენტთა განსაკუთრებული ჯგუფები
თირკმლის უკმარისობის მქონე ხანდაზმული ასაკის პაციენტები.
გამოყენების ჩვენებები
პრეპარატის ანთების საწინააღმდეგო მოქმედების, არასასურველი რეაქციების სიმძიმის გამო, რომლებიც მისი გამოყენების დროს ვითარდება, ასევე ამ მომენტისათვის არსებული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გათვალისწინებით, ნაპროფი 550 მგ გამოიყენება მოზრდილებში და 15 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში, ნაპროფი 275 მგ გამოიყენება მოზრდილებში და 8 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში შემდეგი ჩვენებების დროს:
სახსრების ქრონიკული ანთებითი რევმატული დაავადებების ხანგრძლივი სიმპტომური თერაპია, როგორიც არის რევმატოიდული ართრიტი, მაანკილოზებელი სპონდილიტი, ან მათი მსგავსი სინდრომები და დაავადებები, როგორიც არის ფისინგერ-ლერუა-რეიტერის სინდრომი, ფსორიაზული ართრიტი, ასევე ართროზის ზოგიერთი ფორმა, რომელიც იწვევს ინვალიდობას და თან ახლავს ტკივილის სინდრომი;
ხანმოკლე სიმპტომური თერაპია არასახსროვანი რევმატიზმის (მაგალითად, მხარ-ბეჭის პერიართრიტი, ტენდინიტი, ბურსიტი), ართროზის, ხერხემლის წელის არეში ტკივილის, რადიკულალგიის, საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის ტრავმების დროს ტკივილის სინდრომის მწვავე შეტევები;
სტომატოლოგიაში ანთებით პროცესთან დაკავშირებული ტკივილის სინდრომის ხანმოკლე სიმპტომური თერაპია (მსგავს სიტუაციებში აუცილებელია არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებით განპირობებული რისკების გათვალისწინება, კერძოდ, უკვე არსებული ინფექციური პროცესის გავრცელება და მათი შეფასება მოსალოდნელ ტკივილგამაყუჩებელ ეფექტთან მიმართებაში);
დისმენორეის თერაპია (მისი განვითარების მიზეზის დადგენის შემდეგ).
ასევე, ნაპროფი 275 მგ გამოიყენება 25 კგ-ზე მეტი სხეულის წონის მქონე ბავშვებში (მიახლოებითი ასაკი 8 წელი და ზემოთ) იუვენილური ქრონიკული პოლიართრიტის სამკურნალოდ.
გამოყენების წესი და დოზები
დოზირება
არასასურველი რეაქციების განვითარების რისკის მინიმუმამდე შემცირების მიზნით, პრეპარატის გამოყენება უნდა მოხდეს სიმპტომების შესამსუბუქებლად აუცილებელი მინიმალური ეფექტური დოზით მაქსიმალურად ხანმოკლე პერიოდის განმავლობაში.
ხანდაზმული ასაკის პაციენტები
ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში პრეპარატის მაღალი დოზებით გამოყენების დროს რეკომენდებულია კლინიკური და ლაბორატორიული მონიტორინგის ჩატარება. კლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ სისხლის პლაზმაში ცილებთან შეუკავშირებული ნაპროქსენის ფრაქციის მაჩვენებელი ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში იზრდებოდა 2-ჯერ, ამავდროულად, სისხლის პლაზმაში ნაპროქსენის მთლიანი კონცენტრაციის მნიშვნელობა არ შეცვლილა.
თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში უნდა მოხდეს პრეპარატის დოზის შემცირების შესახებ საკითხის განხილვა.
ნაპროფი 275 მგ
მოზრდილები და 8 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვები
რევმატოლოგია, გინეკოლოგია
მწვავე შეტევების თერაპია: 275 მგ-იანი 4 ტაბლეტი (სადღეღამისო დოზა არის 1100 მგ).
შემანარჩუნებელი თერაპია: 275 მგ-იანი 2 ტაბლეტი (სადღეღამისო დოზა არის 550 მგ).
სტომატოლოგია
275 მგ-იანი 1-4 ტაბლეტი (სადღეღამისო დოზა არის 275-1100 მგ).
ბავშვები (25 კგ-ზე მეტი სხეულის წონით)
იუვენილური ქრონიკული პოლიართრიტი
საშუალო დღიური დოზა არის 10 მგ/კგ სხეულის მასაზე.
ნაპროფი 500 მგ
მოზრდილები და 15 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვები
რევმატოლოგია, გინეკოლოგია
მწვავე შეტევების თერაპია: 550 მგ-იანი 2 ტაბლეტი (სადღეღამისო დოზა არის 1100 მგ).
შემანარჩუნებელი თერაპია: 550 მგ-იანი 1 ტაბლეტი (სადღეღამისო დოზა არის 550 მგ).
სტომატოლოგია
550 მგ-იანი 1/2-2 ტაბლეტი (სადღეღამისო დოზა არის 275-1100 მგ).
გამოყენების წესი
ტაბლეტები მიიღება პერორალურად, სასურველია ჭამის დროს, მათი გადაყლაპვა უნდა მოხდეს მთლიანად, ჭიქა წყლის მიყოლებით.
პრეპარატის სადღეღამისო დოზა უნდა დაიყოს 1-2 მიღებად.
უკუჩვენებები
ნაპროფი 275 მგ და ნაპროფი 500 მგ აქვთ შემდეგი უკუჩვენებები:
ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატის აქტიური ნივთიერების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ;
ნაპროქსენის ან მსგავსი სამკურნალო საშუალებების, მაგალითად სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების, აცეტილსალიცილის მჟავას (ასმ) გამოყენებასთან დაკავშირებული ალერგიული რეაქციები ან ბრონქული ასთმა ანამნეზში;
ორსულობის პერიოდი (ორსულობის მე-6 თვიდან ან ორსულობის 24-ე კვირის შემდეგ);
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით წინა თერაპიასთან დაკავშირებული კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა ან პერფორაცია ანამნეზში;
მწვავე პეპტიური წყლული, წყლულოვანი დაავადება ან მორეციდივე სისხლდენა კუჭ-ნაწლავიდან ანამნეზში (წყლულის ფორმირების ან სისხლდენის განვითარების ორი ან მეტი დადასტურებული ეპიზოდი);
მძიმე ჰეპატოცელულარული უკმარისობა;
თირკმლის მძიმე უკმარისობა;
გულის მძიმე უკმარისობა.
პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია 25 კგ-ზე ნაკლები სხეულის წონის მქონე ბავშვებში (მიახლოებითი ასაკი 8 წლამდე); ასეთ პაციენტებში უნდა მოხდეს სხვა სამკურნალო საშუალებების გამოყენება შესაბამისი სამკურნალწამლო ფორმებით და დოზებით, რაც დოზირების რეჟიმის დაცვის საშუალებას იძლევა.
ნაპროფი 500 მგ უკუნაჩვენებია 15 წლამდე ასაკის ბავშვებში.
არასასურველი რეაქციები
კლინიკური და ეპიდემიოლოგიური კვლევების მონაცემები მოწმობს, რომ ზოგიერთი არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალების გამოყენების დროს (განსაკუთრებით მაღალი დოზებით და ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში) შეიძლება გაიზარდოს არტერიული თრომბოზების (მაგალითად, მიოკარდიუმის ინფარქტის ან ინსულტის) განვითარების რისკი.
ყველაზე ხშირად რეგისტრირდება არასასურველი რეაქციები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ. შეიძლება განვითარდეს პეპტიური წყლული, პერფორაცია ან კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა, ზოგჯერ ლეტალური შედეგით, განსაკუთრებით ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში.
იყო შეტყობინებები არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენების დროს ისეთი არასასურველი რეაქციების განვითარების შესახებ, როგორებიცაა გულისრევა, ღებინება, დიარეა, მეტეორიზმი, ყაბზობა, დისპეფსია, წყლულოვანი სტომატიტი, მუცლის ტკივილი, მელენა, ჰემატემეზისი, წყლულოვანი კოლიტის ან კრონის დაავადების გამწვავება; უფრო იშვიათად აღინიშნა გასტრიტი.
არსებობს შეტყობინებები არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით თერაპიის ფონზე შეშუპებების, არტერიული ჰიპერტენზიის და გულის უკმარისობის განვითარების შესახებ.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ
ძირითადად ხდებოდა შეტყობინება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ისეთი დარღვევების შესახებ, როგორიც არის ტკივილი ეპიგასტრიუმის არეში, უმნიშვნელო ან ზომიერად გამოხატული გულისრევა, ღებინება, მეტეორიზმი, დისპეფსია, დიარეა, ყაბზობა, წყლულოვანი სტომატიტი.
ზოგიერთ შემთხვევაში ვითარდებოდა წყლული, კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა და/ან პერფორაცია (კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა უფრო ხშირად აღინიშნება პრეპარატის მაღალი დოზებით გამოყენების დროს).
არსებობს რამდენიმე ცალკეული შეტყობინება ეზოფაგიტის, კოლიტის და პანკრეატიტის განვითარების შემთხვევების შესახებ.
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები
რეაქციები კანის მხრივ: გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ქრონიკული ჭინჭრის ციების გამწვავება, ქავილი;
რეაქციები სასუნთქი ორგანოების მხრივ: ბრონქული ასთმა (ზოგიერთ პაციენტში ბრონქული ასთმის შეტევების განვითარება შეიძლება დაკავშირებული იყოს აცეტილსალიცილის მჟავას ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიმართ მომატებულ მგრძნობელობასთან);
ზოგადი რეაქციები: ანგიონევროზული შეშუპება, ვასკულიტი, ანაფილაქტოიდური რეაქციები პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი ნივთიერებების მიმართ.
კანის და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ
იყო შეტყობინებები ქავილის, ალოპეციის, ფოტომგრძნობელობის რეაქციების განვითარების, მათ შორის იშვიათი შეტყობინებები ფსევდოპორფირიის განვითარების შესახებ.
იშვიათ შემთხვევებში ხდებოდა შეტყობინება პურპურის, მულტიფორმული ერითემის, ფიქსირებული პიგმენტური ერითემის, კვანძოვანი ერითემის და წითელი ბრტყელი ლიქენის განვითარების შესახებ.
არსებობს ძალიან იშვიათი შეტყობინებები ბულოზური რეაქციების განვითარების შემთხვევების შესახებ (მათ შორის სტივენს-ჯონსონის და ლაიელის სინდრომის).
ნერვული სისტემის მხრივ
ძირითადად ხდებოდა შეტყობინება თავის ტკივილის, თავბრუსხვევის, ძილიანობის განვითარების შემთხვევების შესახებ.
არსებობს შეტყობინებები უძილობის, ყურადღების კონცენტრაცის და აზროვნების დარღვევის, ასეპტიკური მენინგიტის განვითარების შემთხვევების შესახებ.
დარღვევები თირკმლის და საშარდე გზების მხრივ
იყო შეტყობინებები ორგანიზმში სითხის და ნატრიუმის შეკავების, ჰიპერკალემიის, ზოგიერთ შემთხვევაში შეშუპებების განვითარებით, ასევე რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში თირკმლის ფუნქციური მწვავე უკმარისობის განვითარების შესახებ. არსებობს შეტყობინებები თირკმლის ორგანული დაზიანების განვითარების შესახებ, რომელსაც შეიძლება თან ახლდეს თირკმლის მწვავე უკმარისობის განვითარება (დარეგისტრირებულია ინტერსტიციული ნეფრიტის, მწვავე მილაკოვანი ნეკროზის, ნეფროზული სინდრომის და პაპილარული ნეკროზის განვითარების ცალკეული შემთხვევები).
დარღვევები მხედველობის ორგანოს მხრივ
იყო შეტყობინებები მხედველობის დარღვევების განვითარების შემთხვევების შესახებ (არსებობს ცალკეული შეტყობინებები მხედველობის ნერვის პაპილიტის, მხედველობის ნერვის რეტრობულბარული ნევრიტის, მხედველობის ნერვის დისკოს შეშუპების განვითარების შესახებ).
სმენის ორგანოს და ლაბირინთის მხრივ დარღვევები
იყო შეტყობინებები სმენის დარღვევების (კერძოდ ტინიტუსის) განვითარების შესახებ.
დარღვევები გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ
არსებობს შეტყობინებები გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში ზომიერად გამოხატული პერიფერიული შეშუპების განვითარების შესახებ, ასევე არტერიული ჰიპერტენზიის და გულის უკმარისობის სიმძიმის ხარისხის ზრდის შესახებ.
სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის ორგანოების და შუასაყარის მხრივ
ეოზინოფილური პნევმონია
სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ
იყო შეტყობინებები ლეიკოპენიის (ძირითადად გრანულოციტოპენიის), თრომბოციტოპენიის, ძვლის ტვინის აპლაზიის და ჰემოლიზური ანემიის განვითარების შესახებ.
ღვიძლის და სანაღვლე გზების მხრივ
არსებობს შეტყობინებები ღვიძლის ფუნქციური მაჩვენებლების ტრანზიტორული და შექცევადი დარღვევების და სიყვითლის განვითარების რამდენიმე შემთხვევის, ასევე მძიმე ჰეპატიტის განვითარების ცალკეული შემთხვევები (მათ შორის ერთი შემთხვევა ლეტალური გამოსავალით).
შეტყობინება საეჭვო არასასურველი რეაქციების შესახებ
სამკურნალო საშუალების რეგისტრაციის შემდეგ, მნიშვნელოვანია შეტყობინება საეჭვო არასასურველი რეაქციების შესახებ. სამკურნალო საშუალების მიმართ სერიოზული არასასურველი რეაქციის განვითარების ან ისეთი ახალი არასასურველი რეაქციის განვითარების შემთხვევაში, რომელიც ამ პუნქტში აღწერილი არ არის, გთხოვთ, ინფორმაცია მიაწოდოთ ეროვნული ფარმაკოზედამხედველობის სისტემის შესაბამისად.
განსაკუთრებული მითითებები
გაფრთხილებები
ნაპროფის გამოყენება არ უნდა მოხდეს სხვა არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან, მათ შორის მე-2 ტიპის ციკლოოქსიგენაზას სელექციურ ინჰიბიტორებთან (ცოგ-2-ის ინჰიბიტორები) ერთად.
გვერდითი რეაქციების განვითარების რისკის მინიმუმამდე შემცირების მიზნით, პრეპარატის გამოყენება უნდა მოხდეს სიმპტომების შესამსუბუქებლად აუცილებელი მინიმალური ეფექტური დოზით მაქსიმალურად ხანმოკლე პერიოდის განმავლობაში.
პაციენტებს ბრონქული ასთმით, რომლებსაც თანდართული აქვთ ქრონიკული რინიტი, სინუსიტი და/ან ცხვირის პოლიპები, პაციენტების სხვა ჯგუფებთან შედარებით აქვთ აცეტილსალიცილის მჟავას და/ან არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენების დროს ალერგიული რეაქციების განვითარების უფრო მაღალი რისკი.
პრეპარატის გამოყენებას შეიძლება თან ახლდეს ბრონქული ასთმის შეტევის განვითარება, განსაკუთრებით აცეტილსალიცილის მჟავას ან არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის მქონე პაციენტებში.
ხანდაზმული ასაკის პაციენტები
ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში იზრდება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციების განვითარების რისკი, განსაკუთრებით კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენების და პერფორაციების, რომლებმაც შეიძლება გამოიწვიოს ლეტალური გამოსავალი.
დარღვევები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ
ზოგჯერ ლეტალური შედეგი აღინიშნებოდა კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენების განვითარების, წყლულების და პერფორაციების ფორმირების დროს, ჯგუფში არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით მკურნალობის სხვადასხვა ეტაპზე, მიუხედავად წინმსწრები სიმპტომების ან ანამნეზში კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ მძიმე გვერდითი რეაქციების არსებობისა.
კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენების, წყლულების ან პერფორაციების განვითარების რისკი იზრდება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების დოზების გაზრდასთან ერთად პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნება წყლულოვანი დაავადება, განსაკუთრებით სისხლდენით ან პერფორაციით გართულებული, ასევე ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში; ასეთ პაციენტებში მკურნალობა უნდა დაიწყოს პრეპარატის მინიმალური ეფექტური დოზის გამოყენებით. ზემოთ აღნიშნულ პაციენტებში, ასევე იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ დაბალი დოზით აცეტილსალიცილის მჟავას ან სხვა სამკურნალო საშუალებებს, რომლებმაც შეიძლება გაზარდონ კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ გვერდითი რეაქციების განვითარების რისკი, უნდა მოხდეს გასტროპროტექტორული თერაპიის გამოყენების შესახებ საკითხის განხილვა, მაგალითად მიზოპროსტოლის ან პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორების (პტი).
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებების მქონე პაციენტებმა, განსაკუთრებით ხანდაზმულებმა, აუცილებელია ექიმს აცნობონ ნებისმიერი უჩვეულო აბდომინალური სიმპტომის (კერძოდ, კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენები) შესახებ, განსაკუთრებით პრეპარატით მკურნალობის დასაწყისში.
განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო პრეპარატის გამოყენების დროს იმ პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ერთდროული თერაპია ისეთი სამკურნალო საშუალებებით, რომლებმაც შეიძლება გაზარდონ წყლულების ფორმირების ან სისხლდენების განვითარების რისკი, როგორებიც არის გლუკოკორტიკოსტეროიდები (გკს), პერორალური ანტიკოაგულანტები, მაგალითად ვარფარინი, სეროტონინის უკუმიტაცების სელექციური ინჰიბიტორები (სუმსი), ანტიაგრეგანტები, მაგალითად აცეტილსალიცილის მჟავა.
პრეპარატის გამოყენება უნდა შეწყდეს იმ შემთხვევებში, როდესაც პაციენტს უვითარდება სისხლდენა ან წყლული.
ანამნეზში კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებების (წყლულოვანი კოლიტი, კრონის დაავადება) მქონე პაციენტებში გამწვავების რისკის გამო, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენება უნდა მოხდეს სიფრთხილით, გარდა ამისა, აუცილებელია ასეთ პაციენტებზე საგულდაგულო დაკვირვების უზრუნველყოფა.
გულ-სისხლძარღვოვანი და ცერებროვასკულური ეფექტები
არსებობს შეტყობინებები, რომ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით თერაპია ასოცირდება ორგანიზმში წყლის და ნატრიუმის შეკავებასთან, ასევე შეშუპებების განვითარებასთან, ამიტომ, ნაპროქსენის გამოყენების დროს უნდა ტარდებოდეს შესაბამისი მონიტორინგი და არტერიული ჰიპერტენზის და/ან მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის უნდა ხდებოდეს აუცილებელი რეკომენდაციების მიცემა.
კლინიკური და ეპიდემიოლოგიური კვლევების შედეგები მოწმობს, რომ კოქსიბებით და ზოგიერთი არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებით თერაპიის დროს (განსაკუთრებით მაღალი დოზებით და ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში გამოყენებისას) შეიძლება უმნიშვნელოდ გაიზარდოს არტერიული თრომბოზების (მაგალითად, მიოკარდიუმის ინფარქტის ან ინსულტის) განვითარების რისკი. ამ მომენტისათვის არსებული მონაცემების თანახმად, ნაპროქსენის გამოყენების დროს (დღე-ღამეში 1000 მგ) ასეთი რისკი არის მინიმალური, თუმცა მისი სრულად გამორიცხვა არ შეიძლება.
პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ გაუკონტროლებელი არტერიული ჰიპერტენზია, გულის შეგუბებითი უკმარისობა, გულის იშემიური დაავადება, პერიფერიული არტერიების დაავადებები და/ან ინსულტი (მათ შორის ტრანზიტორული იშემიური შეტევა), ნაპროქსენის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ სარგებელი/რისკი თანაფარდობის საგულდაგულოდ შეფასების შემდეგ.
სარგებელი/რისკი თანაფარდობის საგულდაგულო შეფასება ასევე აუცილებელია სამკურნალო საშუალებით ხანგრძლივი თერაპიის დაწყებამდე გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების განვითარების რისკ-ფაქტორების (მაგალითად, არტერიული ჰიპერტენზია, ჰიპერლიპიდემია, შაქრიანი დიაბეტი ან მოწევა) მქონე პაციენტებში.
კანის რეაქციები
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენების დროს ძალიან იშვიათ შემთხვევებში ვითარდებოდა კანის მძიმე რეაქციები, როგორებიც არის ექსფოლიაციური დერმატიტი, სტივენს-ჯონსონის და ლაიელის სინდრომი, მათ შორის ლეტალური შედეგით. სავარაუდოდ, ზემოხსენებული გვერდითი რეაქციების განვითარების სიხშირე უფრო მაღალია თერაპიის საწყის ეტაპზე, ისინი ძირითადად ფიქსირდებოდა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით მკურნალობის პირველი თვის განმავლობაში.
ნაპროქსენის გამოყენება უნდა შეწყდეს კანზე გამონაყარის, ლორწოვანი გარსების დაზიანების პირველი ნიშნების ან ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციებთან დაკავშირებული სხვა სიმპტომების განვითარების დროს.
თირკმლის ფუნქციური უკმარისობა
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები აინჰიბირებს პროსტაგლანდინების სინთეზს, რომლებიც თირკმლებში ახდენენ სისხლძარღვების გამაფართოებელ მოქმედებას, რის შედეგადაც გორგლოვანი ფილტრაციის სიჩქარის შემცირების გამო შეიძლება განვითარდეს თირკმლის ფუნქციური უკმარისობა (დოზაზე დამოკიდებული გვერდითი რეაქცია).
ქვემოთ ჩამოთვლილი რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში, მკურნალობის დასაწყისში ან ნაპროქსენის დოზის გაზრდის შემდეგ რეკომენდებულია დიურეზის და თირკმლის ფუნქციის კონტროლი:
ხანდაზმული ასაკი;
ისეთი სამკურნალო საშუალებების ერთდროული გამოყენება, როგორიც არის ანგიოტენზინგარდამქმნელი ფერმენტის ინჰიბიტორები (აგფ ინჰიბიტორები), ანგიოტენზინ II-ის რეცეპტორების ბლოკატორები (არბ, სარტანები), შარდმდენები;
ჰიპოვოლემია (მიუხედავად მისი განვითარების მიზეზისა);
გულის უკმარისობა;
თირკმლის ქრონიკული უკმარისობა;
ნეფროზული სინდრომი;
მგლურას ნეფროპათია;
ღვიძლის დეკომპენსირებული ციროზი.
ნაპროქსენი და მისი მეტაბოლიტები ორგანიზმიდან ძირითადად გამოიყოფა თირკმლებით (95%) გორგლოვანი ფილტრაციის გზით, ამიტომ თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში სამკურნალო საშუალების გამოყენება უნდა მოხდეს სიფრთხილით და ასევე რეკომენდებულია სისხლში კრეატინინის კონცენტრაციის კონტროლი; ასეთ პაციენტებში აუცილებელია ნაპროფის მინიმალური ეფექტური დოზით გამოყენება.
ორგანიზმში სითხის/ნატრიუმის შეკავება
ნაპროქსენით მკურნალობის ფონზე შეიძლება აღინიშნოს ორგანიზმში სითხის და ნატრიუმის შეკავება, რის შედეგადაც შეიძლება განვითარდეს შეშუპებები, არტერიული ჰიპერტენზია ან გაიზარდოს არტერიული ჰიპერტენზიის და გულის უკმარისობის სიმძიმის ხარისხი. სამკურნალო საშუალებით თერაპიის დაწყების მომენტიდან აუცილებელია ჩატარდეს არტერიული ჰიპერტენზიის ან გულის უკმარისობის მქონე პაციენტების მდგომარეობის კლინიკური მონიტორინგი. ნაპროქსენთან ერთად გამოყენების შემთხვევაში შეიძლება შემცირდეს ჰიპოტენზიური საშუალებების ეფექტურობა.
ჰიპერკალემია
ნაპოქსენის გამოყენების დროს შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში ან პაციენტებში, რომლებსაც ერთდროულად უტარდებათ თერაპია ისეთი პრეპარატებით, რომლებიც ზრდიან სისხლში კალიუმის დონეს, შეიძლება განვითარდეს ჰიპერკალემია; ზემოაღნიშნულ სიტუაციებში აუცილებელია სისხლის შრატში კალიუმის კონცენტრაციის რეგულარული კონტროლი.
სიფრთხილის ზომები
ნაპროქსენის გამოყენება უნდა მოხდეს სიფრთხილით ინფექციური დაავადებების მქონე პაციენტებში ან დაინფიცირების რისკის მქონე პაციენტებში, რადგან სამკურნალო საშუალებას შეუძლია ინფექციური დაავადებების გამომწვევების მიმართ ორგანიზმის მდგრადობის შემცირება და ინფექციის ნიშნების და სიმპტომების შენიღბვა.
ნაპროქსენი აინჰიბირებს თრომბოციტების აგრეგაციას, რის შედეგადაც იზრდება სისხლდენის დრო, ამის გათვალისწინება უნდა მოხდეს სისხლდენის დროის მაჩვენებლის განსაზღვრისას.
ნაპროქსენის გამოყენების დროს აუცილებელია სისხლის შედედების დარღვევების მქონე პაციენტებზე ან იმ პაციენტებზე საგულდაგულო დაკვირვების უზრუნველყოფა, რომლებსაც ერთდროულად უტარდებათ თერაპია ისეთი სამკურნალო საშუალებებით, რომლებიც გავლენას ახდენენ ჰემოსტაზზე.
არსებობს შეტყობინებები მხედველობის ორგანოს მხრივ გვერდითი რეაქციების განვითარების იშვიათი შემთხვევების შესახებ პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებოდათ თერაპია ნაპროქსენით. პაციენტებში, რომლებსაც სამკურნალო საშუალების გამოყენების ფონზე აღენიშნებათ მხედველობის დარღვევები, ექიმის მითითებების გათვალისწინებით რეკომენდებულია ოფთალმოლოგის კონსულტაცია.
ნაპროქსენით ხანგრძლივი თერაპიის დროს აუცილებელია პაციენტების სისხლის ანალიზის რაოდენობრივი და ხარისხობრივი მაჩვენებლების, ღვიძლის და თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგის ჩატარება.
სხვა სამკურნალო საშუალებების მსგავსად, რომლებიც ციკლოოქსიგენაზას და პროსტაგლანდინების სინთეზს აინჰიბირებენ, ნაპროქსენმა შეიძლება უარყოფითი გავლენა მოახდინოს ფერტილობაზე, ამიტომ ნაპროფის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ქალებში, რომლებიც გეგმავენ დაორსულებას.
დამხმარე ნივთიერებები
ნაპროფი 275 მგ შეიცავს 25,06 მგ ნატრიუმს თითოეულ ტაბლეტში, რაც ჯანმოს მიერ რეკომენდებული დღე-ღამეში მისაღები მაქსიმალური რაოდენობის 1,25%-ის ეკვივალენტურია (2,0 გ ნატრიუმი ზრდასრული ადამიანისთვის).
ნაპროფი 550 მგ შეიცავს 50,13 მგ ნატრიუმს თითოეულ ტაბლეტში, რაც ჯანმოს მიერ რეკომენდებული დღე-ღამეში მისაღები მაქსიმალური რაოდენობის 2,51%-ის ეკვივალენტურია (2,0 გ ნატრიუმი ზრდასრული ადამიანისთვის).
გავლენა ავტოტრანსპორტის და მექანიზმების მართვის უნარზე
უნდა მოხდეს პაციენტების ინფორმირება, რომ პრეპარატის გამოყენების დროს შეიძლება განვითარდეს თავბრუსხვევა, ძილიანობა და მხედველობის დარღვევები; ასეთი გვერდითი რეაქციების განვითარების შემთხვევებში აუცილებელია, რომ პაციენტებმა თავი შეიკავონ ავტოტრანსპორტის და მექანიზმების მართვისაგან.
ფერტილობა, გამოყენება ორსულობის და ლაქტაციის დროს
ორსულობა
პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირებამ შეიძლება უარყოფითი გავლენა მოახდინოს ორსულობაზე და/ან ემბრიონის ან ნაყოფის განვითარებაზე.
ორსულობის I ტრიმესტრში პრეპარატის გამოყენებასთან დაკავშირებული რისკები
ეპიდემიოლოგიური კვლევების მონაცემები მოწმობენ, რომ ორსულობის ადრეულ სტადიაზე პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორების გამოყენება დაკავშირებულია მუცლის მოშლის, გულის მანკების და გასტროშიზისის განვითარების მომატებულ რისკთან. გულ-სისხლძარღვთა სისტემის თანდაყოლილი მანკების განვითარების აბსოლუტური რისკი იზრდება 1%-ზე ნაკლებიდან (ზოგადი პოპულაცია) დაახლოებით 1,5%-მდე (ბავშვები, რომლებიც განიცდიდნენ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ზემოქმედებას საშვილოსნოსშიდა პერიოდში); რისკი იზრდება დოზის და მკურნალობის ხანგრძლივობის გაზრდასთან ერთად.
ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში დადგენილია, რომ პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორების გამოყენების დროს იზრდება ემბრიოფეტალური ლეტალობის მაჩვენებელი პრე- და პოსტიმპლანტაციურ პერიოდში. გარდა ამისა, გესტაციის პერიოდში (ნაყოფის ორგანოგენეზის პერიოდი) ცხოველებში პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორების შეყვანისას აღინიშნა ზოგიერთი განვითარების მანკის, მათ შორის გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მანკების განვითარების სიხშირის ზრდა.
ორსულობის II და III ტრიმესტრში (ბავშვის დაბადებამდე) პრეპარატის გამოყენებასთან დაკავშირებული რისკები:
ორსულობის მე-12 კვირიდან არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენების დროს, პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირების შედეგად ნაყოფში შეიძლება განვითარდეს თირკმლის ფუნქციური უკმარისობა:
საშვილოსნოში (in utero), ორსულობის მე-12 კვირიდან (ნაყოფში შარდის წარმოქმნის პროცესის დასაწყისი): ოლიგოჰიდრამნიონი (როგორც წესი, შექცევადია თერაპიის შეწყვეტის დროს) ან სანაყოფე სითხის არარსებობა (განსაკუთრებით არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების ხანგრძლივი ზემოქმედების დროს);
ბავშვის გაჩენისას: თირკმლის შექცევადი ან შეუქცევადი უკმარისობა, რომელიც დაკავშირებულია ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში ჰიპერკალემიის განვითარების რისკთან (განსაკუთრებით არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების ხანგრძლივი ზემოქმედების დროს ორსულობის გვიან სტადიებზე).
ორსულობის 24-ე კვირის შემდეგ პერიოდში არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებისას, ნაყოფს შეიძლება დაუფიქსირდეს გულ-ფილტვის ტოქსიკურობის ნიშნები (არტერიული სადინრის ნაადრევი დახურვა და ფილტვის ჰიპერტენზია):
ნაყოფში არტერიული სადინრის შევიწროება შეიძლება აღინიშნებოდეს ორსულობის მე-6 თვიდან (ორსულობის 24-ე კვირის შემდეგ), რაც შეიძლება გახდეს მარჯვენა პარკუჭის უკმარისობის განვითარების ან საშვილოსნოსშიდა სიკვდილის მიზეზი (რისკი იზრდება ორსულობის გვიან სტადიებზე არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ზემოქმედების დროს (ცვლილებების შეუქცევადობის დიდი ალბათობა); მსგავსი ცვლილებები შეიძლება აღინიშნებოდეს არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ერთჯერადი გამოყენებისას.
ორსულობის გვიან სტადიებზე არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენების დროს დედას და ახალშობილ ბავშვს შეიძლება აღენიშნებოდეს შემდეგი გვერდითი რეაქციები:
სისხლდენის დროის მაჩვენებლის ზრდა (ანტიაგრეგანტული ეფექტი შეიძლება განვითარდეს ძალიან დაბალი დოზებით გამოყენების დროსაც კი);
საშვილოსნოს კუმშვადობის შემცირება (შეიძლება თან ახლდეს მშობიარობის შეფერხება და ხანგრძლივობის ზრდა).
ამგვარად, ქალებში, რომლებიც გეგმავენ დაორსულებას, ასევე ორსულობის I ან II ტრიმესტრში (ორსულობის პირველი 5 თვე ან პირველი 24 კვირა) ნაპროფის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ იმ შემთხვევებში, როდესაც ეს უკიდურესად აუცილებელია და მხოლოდ მინიმალური ეფექტური დოზით მაქსიმალურად ხანმოკლე პერიოდის განმავლობაში; ხანგრძლივი თერაპია არ არის რეკომენდებული.
ქალებში ორსულობის III ტრიმესტრში პრეპარატის გამოყენება (ორსულობის მე-6 თვიდან ან ორსულობის 24-ე კვირის შემდეგ), მათ შორის ერთჯერადად, უკუნაჩვენებია. ამ პერიოდის განმავლობაში პრეპარატის უნებლიე გამოყენების შემთხვევაში მიზანშეწონილია ნაყოფის და/ან ახალშობილი ბავშვის გულის და თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგის ჩატარება ზემოქმედების დროის გათვალისწინებით (მონიტორინგის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ნაპროქსენის ნახევრადგამოყოფის პერიოდზე).
ლაქტაცია
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად, ამიტომ არ არის რეკომენდებული ნაპროფის გამოყენება ქალებში ძუძუთი კვების პერიოდში.
ფერტილობა
სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მსგავსად, ნაპროფმა შეიძლება დროებითი უარყოფითი გავლენა მოახდინოს ქალებში ფერტილობაზე (გავლენა ოვულაციის პროცესზე), ამიტომ არ არის რეკომენდებული პრეპარატის გამოყენება ქალებში, რომლებიც დაორსულებას გეგმავენ. ქალებში, რომლებსაც არ შეუძლიათ დაორსულება ან უნაყოფობასთან დაკავშირებით გამოკვლევებს იტარებენ, უნდა მოხდეს პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტის შესახებ საკითხის განხილვა.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან
ჰიპერკალემიის განვითარებასთან დაკავშირებული რისკი
გარკვეული სამკურნალო საშუალებების გამოყენების დროს (მათ შორის სამკურნალო საშუალებების ზოგიერთი კლასების), როგორებიც არის კალიუმის მარილების შემცველი პრეპარატები, კალიუმის დამზოგველი შარდმდენები, აგფ ინჰიბიტორები, ანგიოტენზინ II-ის რეცეპტორების ბლოკატორები, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, ჰეპარინები (დაბალმოლეკულური ან არაფრაქციული), იმუნოსუპრესანტები, მაგალითად ციკლოსპორინი ან ტაკროლიმუსი, ტრიმეტოპრიმი, შეიძლება განვითარდეს ჰიპერკალემია.
ზემოხსენებული სამკურნალო საშუალებების კომბინირებული გამოყენების დროს ჰიპერკალემიის განვითარების რისკი იზრდება. ჰიპერკალემიის განვითარების რისკი მნიშვნელოვნად იზრდება კალიუმის დამზოგველი შარდმდენების გამოყენების დროს, განსაკუთრებით მათი კომბინირებული გამოყენების დროს ერთმანეთთან ან კალიუმის მარილების შემცველ პრეპარატებთან; დაბალი რისკი არის დამახასიათებელი მაგალითად, აგფ ინჰიბიტორის და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალების კომბინაციით თერაპიისათვის (იმ პირობებში, როდესაც ხდება რეკომენდებული სიფრთხილის ზომების დაცვა).
ჰიპერკალემიის განვითარების რისკის და ისეთი სამკურნალო საშუალებების გამოყენებასთან დაკავშირებული შეზღუდვების შეფასების დროს, რომლებიც ზრდის სისხლში კალიუმის დონეს, აუცილებელია თითოეული მათგანისათვის დამახასიათებელი სპეციფიკური ურთიერთქმედების გათვალისწინება.
ზოგიერთი სამკურნალო საშუალება, მაგალითად, ტრიმეტოპრიმი, არ შედის მსგავს რისკთან დაკავშირებულ სპეციფიკურ ურთიერთქმედებაში სხვა პრეპარატებთან. თუმცა, ზემოთ მითითებულ სამკურნალო საშუალებებთან მათმა კომბინირებულმა გამოყენებამ შეიძლება ხელი შეუწყოს ჰიპერკალემიის განვითარებას.
სამკურნალო საშუალებები, რომლებთან ერთად კომბინაციაში პრეპარატის გამოყენება რეკომენდებული არ არის
სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები
კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენების და წყლულების განვითარების მომატებული რისკი.
აცეტილსალიცილის მჟავა (დოზებით, რომლებიც ახდენენ ანთების საწინააღმდეგო მოქმედებას (1,0 გ ან უფრო მაღალი ერთჯერადი დოზა და/ან 3,0 გ ან უფრო მაღალი სადღეღამისო დოზა), ასევე დოზებით, რომლებიც ახდენენ ტკივილგამაყუჩებელ ან სიცხის დამწევ მოქმედებას (500 მგ ან უფრო მაღალი ერჯერადი დოზა და/ან 3,0 გ-ზე ნაკლები სადღეღამისო დოზა)
კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენების და წყლულების განვითარების მომატებული რისკი.
პერორალური ანტიკოაგულანტები
სისხლდენების განვითარების მომატებული რისკი (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებასთან დაკავშირებული კუჭის და თორმეტგოჯა ნაწლავის ლორწოვანი გარსის დაზიანება). არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან ერთად გამოყენების დროს, შეიძლება გაძლიერდეს ანტიკოაგულანტების მოქმედება, მაგალითად ვარფარინის.
იმ შემთხვევებში, როდესაც აუცილებელია ნაპროფის პერორალურ ანტიკოაგულანტებთან კომბინაციაში გამოყენება, უნდა მოხდეს პაციენტების კლინიკური სტატუსის და ლაბორატორიული მაჩვენებლების საგულდაგულო მონიტორინგის ჩატარება.
აცეტილსალიცილის მჟავა
კლინიკური ფარმაკოდინამიკური მონაცემები მოწმობს, რომ ნაპროქსენთან ერთად გამოყენების დროს, შეიძლება მოხდეს აცეტილსალიცილის მჟავას თრომბოციტების აქტივობასთან მიმართებაში მოქმედების ნიველირება; ეს გავლენა შეიძლება აღინიშნებოდეს ნაპროქსენის გამოყენების შეწყვეტიდან რამდენიმე დღის განმავლობაში. ზემოაღნიშნული ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა ჯერ კიდევ უცნობია.
არაფრაქცირებული ჰეპარინები, დაბალმოლეკულური ჰეპარინები და მათი მსგავსი სამკურნალო საშუალებები (თერაპიულ დოზებში და/ან ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში გამოყენება)
სისხლდენების განვითარების მომატებული რისკი (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებასთან დაკავშირებული კუჭის და თორმეტგოჯა ნაწლავის ლორწოვანი გარსის დაზიანება).
იმ შემთხვევებში, როდესაც აუცილებელია ნაპროფის ზემოაღნიშნულ სამკურნალო საშუალებებთან კომბინაციაში გამოყენება, უნდა მოხდეს პაციენტების კლინიკური სტატუსის საგულდაგულო მონიტორინგის ჩატარება.
ლითიუმის პრეპარატები
სისხლში ლითიუმის კონცენტრაციის მომატების რისკი, რის შედეგადაც შეიძლება განვითარდეს მისი ტოქსიკური ეფექტები (თირკმლით ლითიუმის გამოყოფის შემცირება).
იმ შემთხვევებში, როდესაც აუცილებელია ნაპროფის ლითიუმის პრეპარატებთან კომბინაციაში გამოყენება, უნდა მოხდეს შრატში ლითიუმის დონის საგულდაგულო კონტროლი, ასევე ლითიუმის პრეპარატების დოზის კორექტირება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან კომბინირებული თერაპიის დროს და მის შემდეგ.
მეტოტრექსატი (კვირაში 20 მგ-ზე მეტი დოზებით)
მეტოტრექსატის ჰემატოტოქსიკური მოქმედების განვითარების მომატებული რისკი (მეტოტრექსატის თირკმლისმიერი კლირენსი მცირდება ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიღების ფონზე).
პემეტრექსედი (თირკმლის უმნიშვნელოდ ან ზომიერად გამოხატული უკმარისობის მქონე პაციენტები, კრეატინინის კლირენსი 45-80 მლ/წთ)
პემეტრექსედის ტოქსიკური მოქმედების განვითარების მომატებული რისკი (პემეტრექსედის თირკმლისმიერი კლირენსი მცირდება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიღების ფონზე).
სამკურნალო საშუალებები, რომლებთან ერთად კომბინაციაში პრეპარატის გამოყენება უნდა მოხდეს სიფრთხილით
ციკლოსპორინი, ტაკროლიმუსი
ადიტიური ნეფროტოქსიკური მოქმედების რისკი, განსაკუთრებით ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში.
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით კომბინირებული თერაპიის საწყის ეტაპზე პაციენტებში რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის კონტროლი.
შარდმდენები, აგფ ინჰიბიტორები, ანგიოტენზინ II-ის რეცეპტორების ბლოკატორები
თირკმლის მწვავე უკმარისობის განვითარების რისკი პაციენტებში რისკის ჯგუფიდან (ხანდაზმული ასაკის და/ან გაუწყლოვანების მქონე პაციენტები), გორგლოვანი ფილტრაციის სიჩქარის შემცირების გამო (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები აინჰიბირებენ პროსტაგლანდინების სინთეზს, რომლებიც ახდენენ სისხლძარღვების გამაფართოებელ მოქმედებას).
ნაპროქსენთან ერთად გამოყენების დროს შარდმდენების, აგფ ინჰიბიტორებისა და ანგიოტენზინ II-ის რეცეპტორების ბლოკატორების ჰიპოტენზიური მოქმედება შეიძლება შემცირდეს.
კომბინირებული თერაპიის დროს პაციენტებმა უნდა მიიღონ საკმარისი რაოდენობის სითხე, საწყის ეტაპზე პაციენტებში რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის კონტროლი.
მეტოტრექსატი (კვირაში 20 მგ ან ნაკლები დოზებით)
მეტოტრექსატის ჰემატოტოქსიკური მოქმედების განვითარების მომატებული რისკი (მეტოტრექსატის თირკმლისმიერი კლირენსი მცირდება ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიღების ფონზე).
კომბინირებული თერაპიის პირველი კვირების განმავლობაში პაციენტებს ყოველკვირეულად უნდა ჩაუტარდეთ სისხლის ანალიზის მაჩვენებლების კონტროლი. სისხლის ანალიზის მაჩვენებლების მონიტორინგი აუცილებელია უფრო ხშირად ჩატარდეს ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში, ასევე იმ შემთხვევებში, როდესაც კომბინირებული თერაპიის პერიოდში პაციენტებს უვითარდებათ თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, მათ შორის უმნიშვნელოდ გამოხატული.
პემეტრექსედი (თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტები)
პემეტრექსედის ტოქსიკური მოქმედების განვითარების მომატებული რისკი (პემეტრექსედის თირკმლისმიერი კლირენსი მცირდება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიღების ფონზე).
კომბინირებული თერაპიის დროს უნდა ხდებოდეს პაციენტების თირკმლის ფუნქციის ლაბორატორიული მაჩვენებლების კონტროლი.
სამკურნალო საშუალებები, რომლებთან ერთად პრეპარატის გამოყენების საკითხი მოითხოვს ყურადღებით განხილვას.
აცეტილსალიცილის მჟავა (დოზებით, რომლებიც ახდენენ ანტიაგრეგანტულ მოქმედებას (სადღეღამისო დოზა 50-375 მგ, ერთჯერადად ან რამდენიმე მიღებად)
კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენების და წყლულების განვითარების მომატებული რისკი.
გლუკოკორტიკოსტეროიდები (გარდა ჩანაცვლებითი თერაპიის სახით ჰიდროკორტიზონის გამოყენებისა)
კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენების და წყლულების განვითარების მომატებული რისკი.
ანტიაგრეგანტები და სეროტონინის უკუმიტაცების სელექციური ინჰიბიტორები
კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენების განვითარების მომატებული რისკი.
არაფრაქცირებული ჰეპარინები, დაბალმოლეკულური ჰეპარინები და მათი მსგავსი სამკურნალო საშუალებები (საპროფილაქტიკო დოზებით)
სისხლდენების განვითარების მომატებული რისკი.
β-ბლოკატორები (ესმოლოლის გარდა)
ნაპროქსენთან ერთად გამოყენების დროს შეიძლება შემცირდეს β-ბლოკატორების ჰიპოტენზიური მოქმედება (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები აინჰიბირებენ პროსტაგლანდინების სინთეზს, რომლებიც ახდენენ სისხლძარღვების გამაფართოებელ მოქმედებას; ორგანიზმში სითხის და ნატრიუმის შეკავება პირაზოლონების ჯგუფის არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენებისას).
დეფერაზიროქსი
კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენების და წყლულების განვითარების მომატებული რისკი.
ჭარბი დოზირება
სიმპტომები
პრეპარატის დოზის გადაჭარბების კლინიკური ნიშნები მოიცავს ძილიანობას, ვერტიგოს, დეზორიენტაციას, გულძმარვას, დისპეფსიას, გულისრევას ან ღებინებას, ქოშინს.
პრეპარატის დოზის გადაჭარბების ლაბორატორიულ ნიშნებს მიეკუთვნება ღვიძლის და თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, ჰიპოპროთრომბინემია, მეტაბოლური აციდოზი.
მკურნალობა
პრეპარატის დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში აუცილებელია სიმპტომური მკურნალობის ჩატარება სტაციონარის პირობებში (დაუყოვნებლივ ჰოსპიტალიზაცია).
ორგანიზმიდან სამკურნალო საშუალების სწრაფად გამოდევნის მიზნით უნდა ჩატარდეს კუჭის ამორეცხვა, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში სამკურნალო საშუალების შეწოვის შესამცირებლად უნდა მოხდეს გააქტიურებული ნახშირის გამოყენება.
გამოშვების ფორმა
აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები.
10 ტაბლეტი ბლისტერში.
1 ან 2 ბლისტერი სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.
შენახვის პირობები
ინახება სინათლისაგან დაცულ ადგილას არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.
ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას!
სად შევიძინოთ?