რა არის ასპერგერის სინდრომი?

კომუნიკაციის სიმპტომები
- სოციალური სირთულეები - ვლინდება სხვა ადამიანებთან ინტერაქციისას.
- მეტყველების სირთულეები - ხშირია მონოტონური მეტყველება, ზედმეტი გამოხატვის გარეშე. ასევე ხმის ტემბრის კონტროლი სიტუაციების შესაბამისად.
- განსაკუთრებული ვერბალური უნარები - ასპერგერის სინდრომის მქონე ადამიანებს ხშირად აქვთ დიდი ლექსიკური მარაგი, განსაკუთრებით თავიანთი ინტერესის სფეროებში.
- საშუალოზე დაბალი არავერბალური უნარები - ასპერგერის სინდრომის მქონე ადამიანებს უჭირთ ისეთი არავერბალური მიმანიშნებლების გაგება, როგორიცაა ჟესტები, მიმიკა, გამომეტყველება და ა.შ.
- თვალით კონტაქტის სიმწირე - სხვა ადამიანთან საუბრისას თვალის კონტაქტის დამყარების პრობლემები.

სხვა სიმპტომები
- მოუხერხებლობა - ხშირია მოტორული კოორდინაციის სირთულეები, რომელიც თავს იჩენს მარტივ სიტუაციებში - სიარულისას, ჯდომისას. აღინიშნება ნატიფი მოტორიკის სირთულეები, როგორიცაა თასმების შეკვრა, კონვერტის გახსნა და ა.შ.
- აკვიატება - ასპერგერის სინდრომის მქონე ადამიანებისთვის იშვიათი არ არის ერთ კერძო თემაზე გადამეტებული ყურადღების მიპყრობა. ამ თემაზე აქვთ გადამეტებული ინფორმაცია და სხვებთან ურთიერთობისას ხშირად ითხოვენ დიალოგის ამ მიმართულებით წაყვანას.

როგორ განვითარდა ჩვენი გაგება ასპერგერის სინდრომის შესახებ?
1944 წელი - ავსტრიელმა პედიატრმა აღწერა 4 ძალიან მსგავსი პაციენტი, რომელსაც ჰქონდათ საშუალო ინტელექტი, თუმცა მწირი სოციალური უნარები და ვიწრო ინტერესები.
1981 წელი - ბრიტანელმა ფსიქიატრმა ლორა ვინგმა გამოაქვეყნა მსგავსი შემთხვევების აღწერა. მან პირველად გამოყენა ტერმინი “ასპერგერის სინდრომი”.
1994 წელი - ასპერგერის სინდრომი შეიტანეს ფსიქიური აშლილობების დიაგნოსტიკურ და სტატისტიკურ სახელმძღვანელოში (DSM-4).
2013 წელი - აპერგერის სინდრომი და სხვა ცალკეული აუტიზმის ტიპის მდგომარეობები გაერთიანდა ერთ ქოლგა ტერმინში - “აუტიზმის სპექტრის აშლილობა” (DSM-5).