ლანტოროლი / Lantorol
- საერთაშორისო დასახელება (აქტიური ნივთიერება): lansoprazole
- კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: გასტროენტეროლოგია, ჰეპატოლოგია → პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორები
- მწარმოებელი კომპანია: World Medicine ilac san ve tic as
- მწარმოებელი ქვეყანა: თურქეთი
- გამოშვების ფორმა: 30მგ მყარი ჟელატინის კაფსულა №14
- გაცემის რეჟიმი: III ჯგუფი (ურეცეპტოდ)
საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება
ლანსოპრაზოლი, Lansoprazole
სამკურნალო ფორმა
კაფსულები.
აღწერილობა: მყარი ჟელატინის კაფსულები, ზომა N 0, თეთრი გაუმჭვირვალე კორპუსი და ყვითელი გაუმჭვირვალე სახურავი, რომლებიც შეიცავენ თეთრ ან თითქმის თეთრ სფერული ფორმის პელეტებს.
შემადგენლობა
კაფსულა შეიცავს
აქტიური ნივთიერება: ლანსოპრაზოლი 30 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: მანიტოლი, საქაროზა, ნატრიუმის ლაურილ სულფატი, დინატრიუმის ჰიდროფოსფატი, კალციუმის კარბონატი, ნატრიუმის კარბოქსიმეთილცელულოზა, ჰიდროქსიპროპილმეთილცელულოზა E5 და HP55, ცეტილის სპირტი, ტიტანის დიოქსიდი, ნატრიუმის მეთილპარაბენი, ნატრიუმის პროპილპარაბენი; კაფსულა: ტიტანის დიოქსიდი, რკინის ოქსიდი ყვითელი, ჟელატინი.
პრეპარატის ათქ კოდი A02BC03
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
საშუალებები, რომლებიც გავლენას ახდენენ საჭმლის მომნელებელ სისტემასა და მეტაბოლიზმზე. პეპტიური წყლულისა და გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადების სამკურნალო საშუალებები. პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორები.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა
ლანსოპრაზოლი აინჰიბირებს ფერმენტ H+/K+ -ATფაზას (პროტონული ტუმბო) კუჭის პარიეტალურ უჯრედებში და ამით ბლოკავს მარილმჟავას სინთეზის საბოლოო სტადიას. სამკურნალო საშუალება ახდენს შექცევად დოზადამოკიდებულ მოქმედებას და აინჰიბირებს მარილმჟავას როგორც ბაზალურ, ისე სტიმულირებულ სეკრეციას. ლანსოპრაზოლი გროვდება პარიეტალურ უჯრედებში და აქტიური ხდება მჟავე გარემოში, რის შემდეგაც იგი უერთდება H + /K + -ATPაზის სულფჰიდრილურ ჯგუფებს და აინჰიბირებს ფერმენტს.
გავლენა მარილმჟავას სეკრეციაზე
ლანსოპრაზოლი სპეციფიურად აინჰიბირებს პარიეტალურ უჯრედებში პროტონულ ტუმბოს. ერთჯერადად პერორალურად მიღებისას 30 მგ დოზით, ლანსოპრაზოლი აინჰიბირებს პენტაგასტრინით სტიმულირებულ მარილმჟავას სეკრეციას დაახლოებით 80%-ით; ყოველდღიურად მიღებისას 7 დღის განმავლობაში, მარილმჟავას გამომუშავება მცირდება დაახლოებით 90%-ით. ლანსოპრაზოლი მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს მარილმჟავას ბაზალურ სეკრეციაზე. 30 მგ ერთჯერადი პერორალური დოზით მიღებისას ბაზალური სეკრეცია მცირდება დაახლოებით 70%-ით, რის შედეგადაც სიმპტომების შემსუბუქება აღინიშნება უკვე პირველი დოზის მიღების შემდეგ; სამკურნალო საშუალების 8 დღის განმავლობაში ყოველდღიური მიღების შემდეგ მარილმჟავას ბაზალური სეკრეცია მცირდება 85%-ით. სიმპტომების სწრაფი შემსუბუქება შეინიშნება ლანსოპრაზოლის 30 მგ (1 კაფსულა) დღე-ღამეში მიღების დროს, წყლულის შეხორცებას ადგილი აქვს პაციენტების უმეტესობაში თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადებით 2 კვირის განმავლობაში და 4 კვირის განმავლობაში პაციენტებში კუჭის წყლულოვანი დაავადებითა და რეფლუქს - ეზოფაგიტით. ლანსოპრაზოლით თერაპიის ფონზე, მჟავიანობის დაქვეითებისას კუჭში იქმნება პირობები, რომლებშიც შესაბამისი ანტიბაქტერიული საშუალებები აქტიურია Helicobacter pylori ( H. pylori )-ს მიმართ.
ანტისეკრეტორული პრეპარატებით მკურნალობის დროს მარილმჟავას სეკრეციის შემცირების შედეგად იზრდება გასტრინის კონცენტრაცია სისხლის შრატში. კუჭში მჟავიანობის დაქვეითებისას ასევე იზრდება სისხლში ქრომოგრანის A (CgA) დონეც. სისხლში CgA-ს კონცენტრაციის მატებამ შეიძლება გამოიწვიოს ნეიროენდოკრინული სიმსივნეების გამოსავლენად ჩატარებული დიაგნოსტიკური კვლევების შედეგების დამახინჯება.
არსებული მონაცემების მიხედვით, სისხლში CgA- ს დონის განსაზღვრის დროს პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორების ( პტი) გამოყენება უნდა იქნას შეწყვეტილი კვლევამდე 5 ან 14 დღით ადრე. ეს აუცილებელია იმისათვის, რომ სისხლში CgA კონცენტრაციის მაჩვენებლები დაბრუნდეს ნორმალური დიაპაზონის ფარგლებში, რადგან ის შეიძლება გაიზარდოს პტი-ების გამოყენების შედეგად.
ფარმაკოკინეტიკა
ლანსოპრაზოლი წარმოადგენს რაცემატს, რომელიც შედგება ორი აქტიური ენანტიომერისაგან, რომლებიც ტრანსფორმირდება აქტიურ ფორმაში პარიეტალური უჯრედების მჟავე გარემოში. სამკურნალო საშუალება სწრაფად ინაქტივირდება მარილმჟავით, ამიტომ მას გამოიყენებენ პერორალური სამკურნალო ფორმით ნაწლავში ხსნადი გარსით, რათა მან მიაღწიოს სისხლის სისტემურ მიმოქცევას.
შეწოვა და განაწილება
ლანსოპრაზოლს გააჩნია მაღალი (80-90%) ბიოხელმისაწვდომობა ერთჯერადად მიღებისას. სამკურნალო საშუალების მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში ( Cmax ) მიიღწევა 1,5-2 საათის შემდეგ. საკვებთან ერთდროულად მიღებისას ლანსოპრაზოლის შეწოვის სიჩქარე მცირდება, ამავდროულად ასევე მცირდება ბიოშეღწევადობა (დაახლოებით 50%-ით). სისხლის პლაზმის ცილებთან შეკავშირების ხარისხი შეადგენს 97%-ს.
კლინიკურ კვლევებში დადგინდა, რომ ღია კაფსულებიდან გრანულების გამოყენების შემთხვევაში (მცირე რაოდენობით ფორთოხლის, ვაშლის ან ტომატის წვენთან შერევა, კოვზში ვაშლის ან მსხლის პიურესთან შერევა, კოვზში იოგურტთან, პუდინგთან ან ხაჭოთან დამატება) და დახურული კაფსულების გამოყენების დროს ფართობის მნიშვნელობები „კონცენტრაცია-დროის“ მრუდის ქვეშ ( AUC ) შედარებადია ერთმანეთთან. მსგავსი AUC მნიშვნელობები დაფიქსირდა, როდესაც გრანულები შერეული იყო ვაშლის წვენთან და ისინი შეყვანილი იქნა ნაზოგასტრალური ზონდის მეშვეობით.
მეტაბოლიზმი და გამოყოფაა
ლანსოპრაზოლი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში, მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა ორგანიზმიდან ღვიძლისა და თირკმელების საშუალებით. ლანსოპრაზოლის მეტაბოლიზმში უპირატესად მონაწილეობს CYP2C19 , CYP3A4 ასევე მონაწილეობს მეტაბოლიზმში. ჯანმრთელ მოხალისეებში ერთჯერადი ან მრავალჯერადი გამოყენების შემდეგ სისხლის პლაზმიდან სამკურნალო საშუალების ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენდა 1- 2 საათს. არ არსებობს იმის მტკიცებულება, რომ ლანსოპრაზოლი გროვდებოდა ჯანმრთელ მოხალისეების ორგანიზმში მრავალჯერადი გამოყენების დროს. სისხლის პლაზმაში გვხვდება ლანსოპრაზოლის სულფონური და სულფიდური წარმოებულები, და ასევე 5-ჰიდროქსი-ლანსოპრაზოლი; ამ მეტაბოლიტებს არ გააჩნიათ ან გააჩნიათ უმნიშვნელო აქტივობა მარილმჟავას სეკრეციის ინჰიბირებასთან მიმართებაში. რადიოაქტიურად მონიშნული 14 C-ლანსოპრაზოლის გამოყენებით ჩატარებულ კვლევაში დადგენილია, რომ სამკურნალო საშუალების შეყვანილი დოზის დაახლოებით 1/3 გამოიყოფა შარდით და მიღებული დოზის 2/3 გამოიყოფა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტით.
პაციენტთა განსაკუთრებული ჯგუფები
ხანდაზმული ასაკის პაციენტები
ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში ლანსოპრაზოლის ორგანიზმიდან გამოყოფის სიჩქარე მცირდება, ამავდროულად სამკურნალო საშუალების ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება დაახლოებით 50-100%-ით; ასეთ პაციენტებში არ აღნიშნულა C max მნიშვნელობების ზრდა.
ბავშვები
ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის მონაცემების თანახმად, ლანსოპრაზოლის სისტემური ზემოქმედება 1-17 წლის ასაკის ბავშვებში, რომლებიც იღებდნენ სამკურნალო საშუალებას დოზით 15 მგ 30 კგ-ზე ნაკლები სხეულის მასის მქონე პაციენტებისათვის და 30 მგ 30 კგ-ზე მეტი სხეულის მასის მქონე პაციენტებისათვის, შედარებადი იყო ანალოგიურ მონაცემებთან ზრდასრულებში. კლინიკურ კვლევაში 2-3 თვიდან 1 წლამდე ასაკის ბავშვებში, ლანსოპრაზოლის სისტემური ზემოქმედება 17 მგ/მ 2 სხეულის ზედაპირის ფართობზე ან 1 მგ/კგ სხეულის მასაზე დოზით გამოყენებისას ასევე შედარებადი იყო ზრდასრულებში ანალოგიურ მონაცემებთან.
ლანსოპრაზოლის უფრო მაღალი სისტემური ზემოქმედება ზრდასრულ პაციენტებთან შედარებით აღინიშნებოდა 2-3 თვემდე ასაკის ბავშვებში სამკურნალო საშუალების ერთჯერადი გამოყენებისას დოზით 1.0 მგ/კგ და 0.5 მგ/კგ სხეულის მასაზე.
პაციენტები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით
ღვიძლის მსუბუქი ხარისხის უკმარისობის მქონე პაციენტებში ლანსოპრაზოლის სისტემური ზემოქმედება იზრდება 2-ჯერ, უფრო მნიშვნელოვანი ზრდა აღინიშნება ღვიძლის საშუალო და მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში.
ნელი მეტაბოლიზატორები CYP 2 C 19- თან მიმართებაში
CYP 2 C 19-თვის დამახასიათეველია გენეტიკური პოლიმორფიზმი, მსოფლიოს მოსახლეობის 2-6% (ეგრეთ წოდებული ნელი მეტაბოლიზატორები) ჰომოზიგოტურნი არიან CYP2C19 მუტანტური ალელის მიხედვით, ამიტომ CYP2C19-ს მათში არ გააჩნია ფუნქციური აქტივობა. ლანსოპრაზოლის სისტემური ზემოქმედება ნელ მეტაბოლიზატორებში რამოდენჯერმე აღემატება ზემოქმედებას სწრაფ მეტაბოლიზატორებში.
გამოყენების ჩვენებები
კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების მკურნალობა;
რეფლუქს - ეზოფაგიტის მკურნალობა ;
რეფლუქს - ეზოფაგიტის პროფილაქტიკა;
H.pylori -ს ერადიკაცია (როგორც ანტიბაქტერიულ საშუალებებთან კომბინირებული თერაპიის ნაწილი პაციენტებში წყლულოვანი დაავადებით, რომელიც გამოწვეულია H. pylori - ს მიერ) ;
კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულების მკურნალობა, რომლებიც დაკავშირებულია არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების (აასს) გამოყენებასთან პაციენტებში, რომლებსაც ესაჭიროებათ ხანგრძლივი აასს თერაპია;
აასს-თან ასოცირებული კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულების პროფილაქტიკა მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში, რომლებსაც ესაჭიროებათ გრძელვადიანი აასს თერაპია;
გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადების (გერდ) სიმპტომური მკურნალობა;
ზოლინგერ-ელისონის სინდრომის მკურნალობა.
ლანტოროლი გამოიყენება ზრდასრულ პაციენტებში.
გამოყენების წესი და დოზები
დოზირება
კუჭის წყლულოვანი დაავადების მკურნალობა
რეკომენდებული დოზა: ლანსოპრაზოლის 30 მგ (1 კაფსულა) დღე-ღამეში ერთხელ 4 კვირის განმავლობაში. როგორც წესი, წყლულის შეხორცება ხდება 4 კვირის მანძილზე; ამ პერიოდის განმავლობაში წყლულის სრულად ვერ შეხორცების შემთხვევაში სამკურნალო საშუალებით მკურნალობა იმავე დოზით შეიძლება გაგრძელდეს 8 კვირამდე.
თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების მკურნალობა
რეკომენდებული დოზა: 30 მგ ლანსოპრაზოლი (1 კაფსულა) დღე-ღამეში ერთხელ 2 კვირის განმავლობაში. ამ პერიოდის განმავლობაში წყლულის სრულად ვერ შეხორცების შემთხვევაში სამკურნალო საშუალებით მკურნალობა იმავე დოზით შეიძლება გაგრძელდეს 4 კვირამდე.
რეფლუქს - ეზოფაგიტის მკურნალობა
რეკომენდებული დოზა: ლანსოპრაზოლის 30 მგ (1 კაფსულა) დღე-ღამეში ერთხელ 4 კვირის განმავლობაში. ამ პერიოდის განმავლობაში სრული შეხორცების არარსებობის შემთხვევაში სამკურნალო საშუალებით მკურნალობა იმავე დოზით შეიძლება გაგრძელდეს 8 კვირამდე.
რეფლუქს - ეზოფაგიტის პროფილაქტიკა
ლანსოპრაზოლის 15 მგ დღე-ღამეში ერთხელ (სამკურნალო საშუალება უნდა იქნას გამოყენებული შესაბამისი დოზირებისა და სამკურნალო ფორმის სახით, რომელიც იძლევა მითითებული დოზირების რეჟიმის დაცვის საშუალებას), აუცილებლობის შემთხვევაში ლანსოპრაზოლის დოზა შეიძლება გაიზარდოს 30 მგ-მდე დღე-ღამეში.
H. pylori -ს ერადიკაცია ( როგორც ანტიბაქტერიულ საშუალებებთან კომბინირებული თერაპიის ნაწილი პაციენტებში წყლულოვანი დაავადებით, რომელიც გამოწვეულია H. Pylori-ს მიერ)
კომბინირებული თერაპიის არჩევისას აუცილებელია გათვალისწინებული იქნას ოფიციალურ სახელმძღვანელოებში მოცემული ინფორმაცია მიკროორგანიზმების რეზისტენტობის, მკურნალობის ხანგრძლივობის (უმეტეს შემთხვევაში 7 დღე, ზოგჯერ 14 დღემდე) და ანტიბაქტერიული საშუალებების სათანადო გამოყენების შესახებ.
ლანსოპრაზოლის რეკომენდებული დოზა შეადგენს 30 მგ-ს (1 კაფსულა) ორჯერ დღე-ღამეში 7 დღის განმავლობაში; სამკურნალო საშუალება გამოიყენება ანტიბაქტერიულ საშუალებებთან ერთად შემდეგი კომბინაციებიდან ერთ-ერთში : 250-500 მგ კლარითრომიცინი ორჯერ დღე-ღამეში + 1000 მგ ამოქსიცილინი ორჯერ დღე-ღამეში, 250 მგ კლარითრომიცინი ორჯერ დღე-ღამეში + 400-500 მგ მეტრონიდაზოლი ორჯერ დღე-ღამეში.
H. pylori -ს ერადიკაციის ხარისხი აღწევს 90%-ს კლარითრომიცინის და ლანსოპრაზოლის კომბინაციის გამოყენებისას ამოქსიცილინთან ან მეტრონიდაზოლთან ერთად.
H. pylori - ის სრული ერადიკაციიდან ექვსი თვის შემდეგ ხელახალი ინფიცირების რისკი დაბალია, დაავადების რეციდივი ნაკლებად სავარაუდოა.
კომბინირებული თერაპიის გამოყენების დროს, რომელიც მოიცავდა ლანსოპრაზოლს 30 მგ ორჯერ დღე-ღამეში, ამოქსიცილინს 1000 მგ ორჯერ დღე-ღამეში და მეტრონიდაზოლს 400-500 მგ ორჯერ დღე-ღამეში, აღინიშნა H. pylori -ს ერადიკაციის უფრო დაბალი მაჩვენებელი, ვიდრე კომბინირებული თერაპიის დროს, რომლის სქემაში იყო შეყვანილი კლარითრომიცინი. მოცემულ რეგიონში მეტრონიდაზოლის მიმართ მიკროორგანიზმების შტამების რეზისტენტობის დაბალი დონის გათვალისწინებით ზემოაღნიშნული კომბინაციით მკურნალობა შეიძლება მიზანშეწონილი იყოს პაციენტებში, რომლებსაც არა აქვთ შესაძლებლობა გამოიყენონ კლარითრომიცინი H. pylori -ის ერადიკაციისთვის.
აასს- მიღებასთან დაკავშირებული კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულების მკურნალობა პაციენტებში, რომლებიც საჭიროებენ გრძელვადიან აასს თერაპიას
ლანსოპრაზოლის 30 მგ (1 კაფსულა) დღე-ღამეში ერთხელ 4 კვირის განმავლობაში . ამ პერიოდის განმავლობაში წყლულის სრული შეხორცების არარსებობის შემთხვევაში, სამკურნალო საშუალებით მკურნალობა იმავე დოზით შეიძლება გაგრძელდეს 8 კვირამდე. მაღალი რისკის ჯგუფის პაციენტებში ან ცუდად შეხორცებადი წყლულების მქონე პაციენტებში თერაპიის ხანგრძლივობა უნდა გაიზარდოს და/ან უნდა იქნას გამოყენებული სამკურნალო საშუალების უფრო მაღალი დოზა.
აასს-სთან დაკავშირებული კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულების პროფილაქტიკა მაღალი რისკის ჯგუფის პაციენტებში (მაგალითად, 65 წელზე მეტი ასაკი, თორმეტგოჯა ნაწლავის ან კუჭის წყლული ანამნეზში), რომლებიც საჭიროებენ აასს-თი გრძელვადიან თერაპიას.
ლანსოპრაზოლის 15 მგ დღე-ღამეში ერთხელ (სამკურნალო პრეპარატი უნდა იქნას გამოყენებული შესაბამისი დოზირებითა და სამკურნალო ფორმით, რომელიც იძლევა მითითებული დოზირების რეჟიმის დაცვის საშუალებას). თერაპიაზე ადექვატური პასუხის არარსებობის შემთხვევაში, ლანსოპრაზოლის დოზა უნდა გაიზარდოს 30 მგ-მდე დღე-ღამეში ერთხელ.
გერდ-ის სიმპტომური მკურნალობა
რეკომენდებული დოზა: 15-30 მგ ლანსოპრაზოლი დღე-ღამეში. დოზა ინდივიდუალურად უნდა იქნას დაკორექტირებული. სამკურნალო საშუალების მიღების დროს აღინიშნება დაავადების სიმპტომების სწრაფი შემსუბუქება. დღე-ღამეში ლანსოპრაზოლის 30 მგ დოზით თერაპიის 4 კვირის განმავლობაში სიმპტომების შემსუბუქების არარსებობის შემთხვევაში პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს შემდგომი სათანადო გამოკვლევა.
ზოლინგერ-ელისონის სინდრომის მკურნალობა
დოზა შეირჩევა ინდივიდუალურად, თერაპიის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია კლინიკურ ვითარებაზე. რეკომენდებული საწყისი დოზა: ლანსოპრაზოლის 60 მგ (2 კაფსულა) დღე-ღამეში ერთხელ. აუცილებლობის შემთხვევაში, ლანსოპრაზოლის დოზა შეიძლება გაიზარდოს 180 მგ-მდე დღე-ღამეში; თუ სამკურნალო საშუალების სადღეღამისო დოზა 120 მგ-ს აღემატება, ის უნდა გადანაწილდეს ორ მიღებაზე.
პაციენტთა განსაკუთრებული ჯგუფები
პაციენტები თირკმელების ფუნქციის დარღვევით
თირკმელების ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის.
პაციენტები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით
ღვიძლის საშუალო და მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტები, რომლებიც იღებენ ლანსოპრაზოლით თერაპიას, უნდა იმყოფებოდნენ რეგულარული მეთვალყურეობის ქვეშ, ასეთ პაციენტებში რეკომენდებულია პრეპარატის სადღეღამისო დოზის შემცირება 50%-ით .
ხანდაზმული ასაკის პაციენტები
ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში ლანსოპრაზოლის ორგანიზმიდან გამოყოფის სიჩქარე შემცირებულია, ამიტომ შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის ინდივიდუალური შერჩევა. მნიშვნელოვანი კლინიკური ჩვენებების არარსებობის შემთხვევაში ლანსოპრაზოლის სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 30 მგ-ს.
ბავშვები
ბავშვებში სამკურნალო საშუალების გამოყენება არ არის რეკომენდებული, ვინაიდან მოცემულ ასაკობრივ ჯგუფში ლანსოპრაზოლის გამოყენების შესახებ კლინიკური მონაცემები შეზღუდულია, ხოლო რამდენად მნიშვნელოვანია ადამიანებისთვის სქესობრივად მოუმწიფებელ ცხოველებში მიღებული კვლევების შედეგები - ამჟამად უცნობია. თავიდან უნდა იქნას აცილებული სამკურნალო საშუალების გამოყენება 1 წელზე ნაკლები ასაკის ბავშვებში; ამჟამად არსებული მონაცემები ადასტურებენ, რომ არ არსებობს მისი გამოყენების რამენაირი უპირატესობება გერდ-ის მკურნალობის დროს.
გამოყენების წესი
ოპტიმალური ეფექტის მისაღწევად სამკურნალო პრეპარატი უნდა იქნას მიღებული დღე-ღამეში ერთხელ დილით; H. pylori -ის ერადიკაციისას მას იღებენ დღე-ღამეში ორჯერ (დილით და საღამოს).
კაფსულებს იღებენ შინაგანად ჭამამდე სულ მცირე 30 წუთით ადრე სითხის მცირე რაოდენობის მიყოლებით. კაფსულები უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად, დაღეჭვის გარეშე.
პაციენტები ყლაპვის ფუნქციის დარღვევით
პაციენტებისათვის, რომლებსაც უჭირთ კაფსულების გადაყლაპვა, არსებობს ალტერნატიული ვარიანტი ( კლინიკური კვლევების მონაცემებისა და ზოგადი კლინიკური პრაქტიკის თანახმად) კაფსულის შიგთავსის შერევა მცირე რაოდენობით წყალთან, ვაშლის/ტომატის წვენთან ან რბილ საკვებთან (მაგალითად, იოგურტი, ვაშლის პიურე). კაფსულის შიგთავსი ასევე შეიძლება შერეული იყოს ვაშლის წვენთან (40 მლ) და შეყვანილი იქნას ნაზოგასტრიული ზონდით. მომზადებული სუსპენზია ან ნარევი სამკურნალო საშუალებასთან უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ.
უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან პრეპარატის ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ.
არასასურველი რეაქციები
არასასურველი რეაქციები ჩამოთვლილია ქვემოთ MedDRA-ს სისტემურ-ორგანული კლასების მიხედვით. არასასურველი რეაქციების სიხშირის პარამეტრები განისაზღვრება შემდეგნაირად: ძალიან ხშირად (≥ 1/10); ხშირად (≥ 1/100, მაგრამ < 1/10); არახშირად (≥ 1/1000, მაგრამ < 1/100); იშვიათად (≥ 1/10000 მაგრამ < 1/1000); ძალიან იშვიათად (< 1/10000); სიხშირე უცნობია (შეუძლებელია შეფასდეს არსებული მონაცემების საფუძველზე). სიხშირის თითოეულ ჯგუფის ფარგლებში არასასურველი რეაქციები წარმოდგენილია მათი სიმძიმის შემცირების მიხედვით.
არასასურველი რეაქციების სიხშირის შეფასება, რომლებზეც იყო შემოსული ინფორმაცია პოსტმარკეტინგულ პერიოდში, შეუძლებელია, ამიტომ ისინი ჩამოთვლილია კატეგორიაში „სიხშირე უცნობია“.
სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ : არახშირად - თრომბოციტოპენია *, ეოზინოფილია, ლეიკოპენია; იშვიათად - ანემია; ძალიან იშვიათად - აგრანულოციტოზი, პანციტოპენია.
იმუნური სისტემის მხრივ: ძალიან იშვიათად - ანაფილაქსიური შოკი.
ნივთიერებათა ცვლისა და კვების მხრივ: სიხშირე უცნობია - ჰიპონატრიემია *, ჰიპომაგნიემია, ჰიპოკალციემია^, ჰიპოკალიემია .
ფსიქიკის დარღვევები: არახშირად - დეპრესია; იშვიათად - უძილობა, ჰალუცინაციები, გონების აღრევა; სიხშირე უცნობია - მხედველობითი ჰალუცინაციები.
ნერვული სისტემის მხრივ: ხშირად - თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა; იშვიათად - შფოთვა, ვერტიგო, პარესთეზია, ძილიანობა, ტრემორი.
მხედველობის ორგანოს მხრივ: იშვიათად - მხედველობის დარღვევები.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: ხშირად - გულისრევა, დიარეა, კუჭის ტკივილი, ყაბზობა, ღებინება, მეტეორიზმი, პირის ან ყელის სიმშრალე, კუჭის ფსკერის ჯირკვლოვანი პოლიპები (კეთილთვისებიანი); იშვიათად - გლოსიტი, საყლაპავის კანდიდოზი, პანკრეატიტი, გემოს დარღვევა; ძალიან იშვიათად - კოლიტი, სტომატიტი.
ღვიძლისა და ნაღველმდენი გზების მზრივ : ხშირად - სისხლში ღვიძლის ფერმენტების დონის მომატება; იშვიათად - ჰეპატიტი, სიყვითლე.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ : ხშირად - ჭინჭრის ციება, ქავილი, გამონაყარი; იშვიათად - პეტექიები, პურპურა, თმის ცვენა, მულტიფორმული ერითემა, ფოტოსენსიბილიზაცია ; ძალიან იშვიათად - სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ლაიელის სინდრომი; სიხშირე უცნობია - ქვემწვავე კანქვეშა წითელი მგლურა.
ძვალ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ: არახშირად - ართრალგია, მიალგია, ბარძაყის, მაჯის ან ხერხემლის მოტეხილობები.
თირკმელებისა და შარდგამომყოფი გზების მხრივ: იშვიათად - ტუბულოინტერსტიციული ნეფრიტი (ტინ) (შესაძლებელია პროგრესირება თირკმლის უკმარისობის განვითარებით).
სასქესო ორგანოებისა და სარძევე ჯირკვლის მხრივ : იშვიათად - გინეკომასტია.
ზოგადი დარღვევები და დარღვევები ინექციის ადგილზე: ხშირად - დაღლილობა; არახშირად - შეშუპებები; იშვიათად - სხეულის ტემპერატურის მატება, ჰიპერჰიდროზი, ანგიონევროზული შეშუპება, ანორექსია, იმპოტენცია.
გავლენა ლაბორატორიული და ინსტრუმენტული კვლევების შედეგებზე: ძალიან იშვიათად - სისხლში ქოლესტერინის და ტრიგლიცერიდების დონის მომატება, ჰიპონატრიემია.
არასასურველი რეაქციები, რომლებიც იქნა დარეგისტრირებული პოსტმარკეტინგულ პერიოდში დექსლანსოპრაზოლის გამოყენებისას (რადგან არასასურველი რეაქციები აღინიშნა სპონტანურ ნებაყოფლობით მოხსენებებში გაურკვეველი ზომის პოპულაციაში, მათი სიხშირის შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემების საფუძველზე).
ჰიპოკალციემია და/ან ჰიპოკალიემია შეიძლება დაკავშირებული იყოს ჰიპომაგნიემიის განვითარებასთან.
შეტყობინებები საეჭვო არასასურველი რეაქციების შესახებ
შეტყობინებები საეჭვო არასასურველი რეაქციების შესახებ სამკურნალო საშუალების რეგისტრაციის შემდეგ მნიშვნელოვანია. თუ პაციენტს სამკურნალო საშუალებაზე განუვითარდა სერიოზული არასასურველი რეაქცია ან გამოვლინდა ახალი არასასურველი რეაქცია, რომელიც არ არის აღწერილი ამ განყოფილებაში, გთხოვთ ინფორმაცია მიაწოდოთ ფარმაკოზედამხედველობის ეროვნული სისტემის შესაბამისად.
განსაკუთრებული მითითებები
კუჭის ავთვისებიანი ნეოპლაზმები
ისევე, როგორც კუჭის წყლულის მკურნალობის სხვა მეთოდების გამოყენების შემთხვევაში, ლანსოპრაზოლის გამოყენებისას უნდა იქნას გამორიცხული კუჭის ავთვისებიანი ნეოპლაზმა, ვინაიდან სამკურნალო საშუალებით თერაპიამ შეიძლება შენიღბოს დაავადების სიმპტომები და ამით დააგვიანოს სწორი დიაგნოზის დასმის პროცესი.
ადამიანის იმუნოდეფიციტის ვირუსის (აივ) პროტეაზას ინჰიბიტორებთან ერთდროული გამოყენება
არ არის რეკომენდებული ლანსოპრაზოლის ერთდროულად მიღება აივ პროტეაზას ინჰიბიტორებთან, რომელთა შეწოვა პირდაპირადაა დამოკიდებულია კუჭის გარემოს pH- ზე (მაგალითად, ატაზანავირი და ნელფინავირი), მათი ბიოშეღწევადობის მნიშვნელოვანი შემცირების გამო.
ჰიპომაგნიემია
იშვიათ შემთხვევებში პაციენტებში, რომლებიც სამ თვეზე მეტი ხნის განმავლობაში იღებდნენ პტი-თ თერაპიას, მათ შორის ლანსოპრაზოლით, აღინიშნებოდა მძიმე ჰიპომაგნიემია; მსგავსი შემთხვევების უმეტესობაში სამკურნალო საშუალებები გამოიყენებოდა ერთი წლის განმავლობაში. მძიმე ჰიპომაგნიემია შეიძლება გამოვლინდეს დაღლილობის, ტეტანიის, დელირიუმით, კრუნჩხვებით, თავბრუსხვევითა და პარკუჭოვანი არითმიით; მისი სიმპტომები შეიძლება განვითარდეს თანდათან და შეუმჩნეველი დარჩეს. ჰიპომაგნიემიას შეიძლება თან ახლდეს ჰიპოკალციემიის და/ან ჰიპოკალიემიის განვითარება. პაციენტების უმეტესობაში ჰიპომაგნიემიის ნიშნები, ასევე მასთან დაკავშირებული ჰიპოკალციემიის და/ან ჰიპოკალიემიის ნიშნები ნიველირდება, როდესაც ინიშნება მაგნიუმის პრეპარატებით ჩანაცვლებითი თერაპია და წყდება პტი-ის გამოყენება.
პაციენტებში, რომლებიც გეგმავენ პტი-ის გამოყენებას დიდი ხნის განმავლობაში ან მათ კომბინირებულ გამოყენებას დიგოქსინთან ან იმ სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებმაც შეიძლება გამოიწვიონ ჰიპომაგნიემია (მაგალითად, დიურეტიკები), აუცილებელია როგორც პტი-თ მკურნალობის დაწყებამდე, ისევე მისი მიმდინარეობის დროს პერიოდულად შემოწმდეს სისხლის პლაზმაში მაგნიუმის კონცენტრაცია.
ზემოქმედება ვიტამინ B12- ის შეწოვაზე
ლანსოპრაზოლს, ისევე როგორც სხვა სამკურნალო საშუალებებს, რომლებიც აქვეითებენ მარილმჟავას სეკრეციას კუჭში, შეუძლია შეამციროს ვიტამინ B 12 (ციანოკობალამინი)-ის შეწოვა ჰიპო- ან აქლორჰიდრიის შედეგად. ეს უნდა იქნას გავალისწინებული, კერძოდ, იმ პაციენტების ხანგრძლივი მკურნალობისას, რომლებსაც აღენიშნებათ ორგანიზმში ვიტამინ B12 -ის მარაგის შემცირება ან რომლებსაც აქვთ მისი მალაბსორბციის რისკ-ფაქტორები, და აგრეთვე ვიტამინ B12-ის უკმარისობის შესაბამისი კლინიკური სიმპტომების არსებობისას.
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევები
ლანსოპრაზოლი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ღვიძლის ზომიერად და მძიმე ფორმით გამოხატული უკმარისობით.
კუჭ-ნაწლავის ბაქტერიული ინფექციები
ისევე, როგორც სხვა პტი-ების გამოყენების შემთხვევაში, ლანსოპრაზოლის გამოყენებამ შეიძლება ხელი შეუწყოს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში ნორმაში არსებული ბაქტერიების რაოდენობის მატებას, რის შედეგადაც შეიძლება გაიზარდოს კუჭ-ნაწლავის ინფექციების განვითარების რისკი, რომლებსაც იწვევენ ისეთი ბაქტერიები, როგორიცაა Salmonella, Campylobacter ან Clostridium difficile.
კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების მქონე პაციენტებში ეტიოლოგიურ ფაქტორად ასევე უნდა იქნას განხილული H. Pylori -ც .
ლანსოპრაზოლით და ანტიბაქტერიულ საშუალებებით კომბინირებული თერაპიისას H. Pylori - ს ერადიკაციის მიზნით მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ინფორმაცია, რომელსაც მოცემულია ანტიბაქტერიული საშუალებების სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციებში.
გრძელვადიანი თერაპია
მონაცემები ლანსოპრაზოლით 1 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში შემანარჩუნებელი თერაპიის უსაფრთხოების შესახებ შეზღუდულია, ამიტომ მსგავს ვითარებებში აუცილებელია რეგულარულად ჩატარდეს მკურნალობის ხელახალი შეფასება და გულდასმით შეფასდეს სარგებელი/რისკის თანაფარდობა.
დარღვევები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ
ძალიან იშვიათად შემოდიოდა ცნობები კოლიტის განვითარების შესახებ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ლანსოპრაზოლით თერაპიას, ამასთან დაკავშირებით მძიმე და/ან გახანგრძლივებული დიარეის დროს აუცილებელია განიხილებოდეს საკითხი სამკურნალო საშუალების გამოყენების შეწყვეტის შესახებ.
ერთდროული გამოყენება აასს-სთან ერთად
აასს-სთან ასოცირებული კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულების პროფილაქტიკისთვის ლანსოპრაზოლი უნდა გამოიყენებოდეს მხოლოდ იმ პაციენტებში, რომლებიც საჭიროებენ აასს-თი ხანგრძლივ თერაპიას და აქვთ გართულებების მაღალი რისკი (მაგალითად, კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა, წყლულები და პერფორაციები ანამნეზში, ხანდაზმული ასაკი, იმ სამკურნალო საშუალებების ერთდროული გამოყენება, რომლებიც ზრდიან არასასურველი რეაქციების განვითარების რისკს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ზედა ნაწილების მხრიდან ( მათ შორის კორტიკოსტეროიდები ან ანტიკოაგულანტები ) მძიმე თანმხლები დაავადებების არსებობა ან აასს-ით გრძელვადიანი თერაპია მაქსიმალური რეკომენდებული დოზებით.
ძვლის მოტეხილობები
პტი-ების გამოყენების დროს, განსაკუთრებით მაღალი დოზებით და დროის ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში (1 წელზე მეტი ხნით) შეიძლება უმნიშვნელოდ გაიზარდოს ბარძაყის, მაჯის და ხერხემლის მოტეხილობების რისკი, განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში ან სხვა რისკის ფაქტორების მქონე პაციენტებში. კლინიკურ კვლევების დროს დადგინდა, რომ პტი-თ თერაპიამ შეიძლება გაზარდოს მოტეხილობების რისკი 10-40%-ით, რაც ნაწილობრივ შეიძლება სხვა ფაქტორებით იყოს განპირობებული. ოსტეოპოროზის განვითარების რისკის მქონე პაციენტებს მკურნალობა უნდა ჩაუტარდეთ კლინიკური რეკომენდაციების მიხედვით, ამავე დროს მათ უნდა მიიღონ კალციუმისა და D ვიტამინის საკმარისი რაოდენობა.
ქვემწვავე კანის წითელი მგლურა
ძალიან იშვიათად პტი-ს გამოყენების დროს აღინიშნებოდა ქვემწვავე კანქვეშა წითელი მგლურას განვითარების შემთხვევები. კანზე დაზიანებების დამახასიათებელი კერების გამოჩენისას, განსაკუთრებით იმ უბნებში, რომლებიც ექვემდებარება მზის პირდაპირ სხივების ზემოქმედებას, და ართრალგიის განვითარებისას პაციენტმა დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოს სამედიცინო დახმარებას, მსგავს ვითარებებში ექიმმა უნდა განიხილოს სამკურნალო პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტის საკითხი. პაციენტებს, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებოდათ ქვემწვავე კანის წითელი მგლურა პტი-ების მიღების ფონზე, აქვთ ამ დაავადების განვითარების მაღალი რისკი თუ ისინი შემდგომში გამოიყენებენ პტი ჯგუფის სხვა სამკურნალო საშუალებებს.
თირკმლის ფუნქციის დარღვევები
მწვავე ტუბულოინტერსტიციული ნეფრიტი (ტინ) აღინიშნებოდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლანსოპრაზოლით თერაპიას, და ის შეიძლება განვითარდეს ნებისმიერ მომენტში ლანსოპრაზოლით თერაპიის დროს. მწვავე ტუბულოინტერსტიციული ნეფრიტი შეიძლება პროგრესირებდეს თირკმლის უკმარისობის შემდგომი განვითარებით.
ტინ-ის განვითარებაზე ეჭვების გაჩენის შემთხვევაში ლანსოპრაზოლით თერაპია უნდა შეწყდეს და დაუყოვნებლივ უნდა იქნას დაწყებული შესაბამისი მკურნალობა.
გავლენა ლაბორატორიული კვლევების შედეგებზე
სისხლში CgA-ს მომატებულმა დონემ შეიძლება დაამახინჯოს ანალიზების შედეგები ნეიროენდოკრინული სიმსივნეების გამოვლენის მიზნით ჩატარებული დიაგნოსტიკური გამოკვლევის დროს. ამის თავიდან ასაცილებლად, პტი-ს გამოყენება უნდა შეწყდეს სისხლში CgA დონის გაზომვამდე მინიმუმ ხუთი დღით ადრე. თუ CgA-სა და გასტრინის კონცენტრაცია სისხლში არ არის ნორმალური მაჩვენებლების დიაპაზონში, გაზომვები უნდა ჩატარდეს განმეორებით პტი-ს მიღების შეწყვეტიდან 14 დღის შემდეგ.
დამხმარე ნივთიერებები
ლანტოროლი შეიცავს საქაროზას, ამიტომ პაციენტებმა იშვიათი მემკვიდრეობითი დაავადებებით, რომლებსაც ახასიათებს ფრუქტოზის აუტანლობა, გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბცია ან საქარაზა-იზომალტაზას უკმარისობა, არ უნდა მიიღონ ეს სამკურნალო პრეპარატი.
ლანტოროლი შეიცავს ნატრიუმის მეთილპარაბენს და ნატრიუმის პროპილპარაბენს, რომელთაგან თითოეულმა შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიული რეაქციები, მათ შორის დაყოვნებული ტიპის.
ლანტოროლი შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ) ერთ კაფსულაში, ე.ი. პრაქტიკულად "არ შეიცავს ნატრიუმს".
ზეგავლენა ავტოტრანსპორტის ტარებისა და მექანიზმების მართვის უნარზე
სამკურნალო საშუალების გამოყენების დროს შეიძლება განვითარდეს ისეთი არასასურველი რეაქციები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ვერტიგო, ძილიანობა და მხედველობის დარღვევები, ამავდროულად რეაქციის სიჩქარე შეიძლება შემცირდეს, ამიტომ პაციენტებმა, რომლებიც იღებენ თერაპიას ლანტოროლით, თავი უნდა შეიკავონ ავტოტრანსპორტის ტარებისა და მექანიზმების მართვისგან.
ფერტილობა, გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის დროს
ორსულობა
ორსულ ქალებში ლანსოპრაზოლის გამოყენების შესახებ მონაცემები შეზღუდულია. ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში დადგინდა, რომ სამკურნალო საშუალება არ ახდენს რაიმე პირდაპირ ან ირიბ უარყოფითი გავლენას ორსულობაზე, ემბრიონის/ნაყოფის განვითარებაზე, მშობიარობაზე ან პოსტნატალურ განვითარებაზე. სიფრთხილის დაცვის მიზნით, ლანტოროლი არ უნდა იქნას გამოყენებული ქალებში ორსულობის დროს.
ლაქტაცია
ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში დადგინდა, რომ ლანსოპრაზოლი გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად. უცნობია ადამიანთან გამოიყოფა თუ არა ლანსოპრაზოლი დედის რძესთან ერთად.
ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან ლანტოროლით მკურნალობის გაგრძელების / შეწყვეტის საკითხის გადაწყვეტილების მიღების დროს მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ბავშვისთვის ძუძუთი კვების უპირატესობები და დედისთვის სამკურნალო პრეპარატის გამოყენების სარგებელი.
ფერტილობა
მონაცემები სამკურნალო საშუალების გავლენის შესახებ ადამიანებში ფერტილობაზე არ არის ხელმისაწვდომი. ვირთხებზე ჩატარებულ კვლევებში ლანსოპრაზოლი გავლენას არ ახდენდა მამრობითი და მდედრობითი სქესის წარმომადგენლების ფერტილობაზე.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან
ლანსოპრაზოლის ზემოქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებზე
სამკურნალო საშუალებები, რომელთა შეწოვა დამოკიდებულია კუჭის გარემოს pH- ზე
ლანსოპრაზოლს შეუძლია გავლენა მოახდინოს სამკურნალო საშუალებების შეწოვაზე, რომელთა ბიოხელმისაწვდომობა მნიშვნელოვნად არის დამოკიდებული კუჭის გარემოს pH- ზე.
აივ პროტეაზას ინჰიბიტორები
არ არის რეკომენდებული ლანსოპრაზოლის ერთდროული გამოყენება აივ პროტეაზას ინჰიბიტორებთან ერთად, რომელთა შეწოვა დამოკიდებულია კუჭის გარემოს pH-ზე (მაგალითად, ატაზანავირი ან ნელფინავირი), რადგან მათი ბიოხელმისაწვდომობა ამ დროს მცირდება.
კეტოკონაზოლი და იტრაკონაზოლი
კეტოკონაზოლისა და იტრაკონაზოლის შეწოვა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში გაძლიერებულია მარილმჟავას იქ არსებობის მიზეზით. ლანსოპრაზოლის გამოყენების ფონზე სისხლში შეიძლება შეინიშნებოდეს კეტოკონაზოლისა და იტრაკონაზოლის სუბთერაპიული კონცენტრაციები, ამიტომ ზემოაღნიშნული სამკურნალო საშუალებების კომბინირებული გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული.
დიგოქსინი
ლანსოპრაზოლთან ერთდროული გამოყენების შემთხვევაში სისხლის პლაზმაში დიგოქსინის კონცენტრაცია შეიძლება გაიზარდოს. ამასთან დაკავშირებით უნდა მოხდეს დიგოქსინის კონცენტრაციის კონტროლი სისხლის პლაზმაში და აუცილებლობის შემთხვევაში მისი დოზის კორექტირება ლანსოპრაზოლით თერაპიის დასაწყისში და მისი შეწყვეტის შემდეგ.
მეტოტრექსატი
ლანსოპრაზოლის ერთდროული გამოყენებისას მეტოტრექსატის მაღალ დოზებთან მეტოტრექსატის ან/და მისი მეტაბოლიტის კონცენტრაცია სისხლის შრატში შეიძლება გაიზარდოს და დარჩეს მაღალი დიდი ხნის განმავლობაში, რის შედეგადაც შეიძლება აღინიშნოს მეტოტრექსატის ტოქსიკური მოქმედება. ამიტომ, მეტოტრექსატის მაღალი დოზების გამოყენების შემთხვევაში უნდა იქნას განხილული საკითხი ლანსოპრაზოლით თერაპიის შეწყვეტის შესახებ.
ვარფარინი
ვარფარინისა და ლანსოპრაზოლის (60 მგ) ერთდროული გამოყენების დროს ვარფარინის ფარმაკოკინეტიკა ან საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის მაჩვენებელი (სნთ) არ შეცვლილა. თუმცა, იყო აღნიშნული შემთხვევები, როდესაც პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პტი-ებს ვარფარინთან ერთად, სნთ-სა და პროთრომბინის დროის (პდ) მაჩვენებლები გაიზარდა. სნთ-ისა და პდ-ის მაჩვენებლების მატებასთან ერთად იზრდება სისხლდენის რისკი, რამაც შეიძლება მიგვიყვანოს ლეტალურ შედეგამდეც კი. რეკომენდებულია სნთ-სა და პდ-ის მაჩვენებლების კონტროლი პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლანსოპრაზოლს ვარფარინთან კომბინაციაში, განსაკუთრებით კომბინირებული თერაპიის დასაწყისში და მისი შეწყვეტის შემდეგ.
სამკურნალო საშუალებები, რომლების მეტაბოლიზმში მონაწილეობას იღებენ ციტოქრომ P450 სისტემის იზოფერმენტები
ლანსოპრაზოლთან კომბინირებული გამოყენების დროს იმ სამკურნალო საშუალებების კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში, რომელთა მეტაბოლიზმში მონაწილეობას იღებს CYP3A4, შეიძლება გაიზარდოს. ლანსოპრაზოლისა და იმ ზემოაღნიშნული სამკურნალო საშუალებების ერთდროული გამოყენების დროს, რომლებსაც აქვთ ვიწრო თერაპიული დიაპაზონი, რეკომენდებულია სიფრთხილის დაცვა.
თეოფილინი
ლანსოპრაზოლთან ერთდროული გამოყენებისას მცირდება თეოფილინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში, რის შედეგადაც შეიძლება შემცირდეს ამ უკანასკნელის მოსალოდნელი კლინიკური ეფექტურობა. უნდა ჩატარდეს იმ პაციენტების რეგულარული მონიტორინგი, რომლებიც იღებენ თერაპიას ზემოთ ჩამოთვლილი სამკურნალო საშუალებების კომბინაციით.
ტაკროლიმუსი
ლანსოპრაზოლთან ერთდროული გამოყენების დროს ტაკროლიმუსის (CYP3A-სა და P- გლიკოპროტეინის სუბსტრატი) კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში იზრდება, ხოლო ტაკროლიმუსის სისტემური ზემოქმედება ამავდროულად იზრდება საშუალოდ 81%-მდე. რეკომენდებულია სისხლის პლაზმაში ტაკროლიმუსის კონცენტრაციის მონიტორინგის ჩატარება ლანსოპრაზოლთან კომბინირებული თერაპიის დასაწყისში და მისი შეწყვეტის შემდეგ.
სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც წარმოადგენენ P-გლიკოპროტეინის სუბსტრატს
დადგენილია, რომ in vitro ლანსოპრაზოლი ახდენს ინჰიბიტორული ზემოქმედებას P- გლიკოპროტეინზე, ამ გარემოების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.
სხვა სამკურნალო საშუალებების მოქმედება ლანსოპრაზოლზე
სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც CYP2C19- ის ინჰიბიტორები არიან
ფლუვოქსამინი
ფლუვოქსამინთან (CYP2C19-ის ინჰიბიტორი) ერთდროულად გამოყენების შემთხვევაში ლანსოპრაზოლის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში იზრდება 4-ჯერ, ამიტომ სამკურნალო საშუალებების კომბინირებული გამოყენებისას უნდა იქნას განხილული საკითხი ლანსოპრაზოლის დოზის შემცირების შესახებ.
სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც CYP2C19-ისა და CYP3A4-ის ინდუქტორები არიან
CYP2C19-ისა და CYP3A4-ის ისეთ ინდუქტორებთან ერთდროული გამოყენებისას, როგორიცაა რიფამპიცინი და კრაზანას შემცველი პრეპარატები ( Hypericum perforatum ) , ლანსოპრაზოლის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში შეიძლება მნიშვნელოვნად შემცირდეს.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან
სუკრალფატი/ანტაციდები
სუკრალფატთან/ანტაციდებთან ერთდროული გამოყენების დროს ლანსოპრაზოლის ბიოხელმისაწვდომობა შეიძლება შემცირდეს, ამიტომ სამკურნალო პრეპარატი უნდა იქნას მიღებული სუკრალფატის/ანტაციდების მიღებიდან მინიმუმ 1 საათის გასვლის შემდეგ.
აასს
კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები ლანსოპრაზოლსა და აასს-ს შორის არ არის აღმოჩენილი, თუმცა, ლანსოპრაზოლისა და აასს-ს ურთიერთქმედებების სათანადო კვლევები არ ჩატარებულა.
დოზის გადაჭარბება
ადამიანებში ლანსოპრაზოლის დოზის გადაჭარბების სიმპტომები ცნობილი არ არის (ალბათ პრეპარატს აქვს დაბალი მწვავე ტოქსიკურობა), ამასთან დაკავშირებით არ არსებობს რეკომენდაციები დოზის გადაჭარბების მკურნალობის შესახებ. კლინიკური კვლევების მსვლელობის დროს ლანსოპრაზოლის სადღეღამისო დოზით 180 მგ მიღებისას (შინაგანი მიღება) და 90 მგ (ინტრავენური შეყვანა) გამოყენებისას მნიშვნელოვანი არასასურველი რეაქციები არ აღნიშნულა.
დოზის გადაჭარბების შესაძლო სიმპტომების შესახებ ინფორმაციისთვის იხ. განყოფილება "არასასურველი რეაქციები".
დოზის გადაჭარბებაზე ეჭვის შემთხვევაში საჭიროა უზრუნველყოფილ იქნას ზედამხედველობა პაციენტზე. ლანსოპრაზოლი ორგანიზმიდან ჰემოდიალიზის გზით გამოიყოფა უმნიშვნელო რაოდენობით. აუცილებლობის შემთხვევაში რეკომენდებულია კუჭის დაცლა, გააქტივირებული ნახშირის გამოყენება და სიმპტომური მკურნალობის ჩატარება.
გამოშვების ფორმა
კაფსულები.
7 კაფსულა ბლისტერში.
2 ან 4 ბლისტერი სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.
შენახვის პირობები
ინახება ნესტისა და სინათლისგან დაცულ ადგილზე არაუმეტეს 25°С ტემპერატურაზე.
ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას!
სად შევიძინოთ?