თვითრეგულაციის განვითარება 24-36 თვის ასაკში

1. შეიმუშავეთ მკაფიო და თანმიმდევრული წესები, დააწესეთ საზღვრები
ბავშვებს ყოველდღიურად უწევთ თავიანთი შესაძლებლობების გამოცდა, ცხოვრებისეულ გამოწვევებთან შეხვედრა და პრობლემების გადაჭრა, რაც მათ ზოგჯერ კონტროლს აკარგვინებს. როდესაც ბავშვი თქვენთვის მიუღებელ ქცევას ავლენს (მაგალითად, ესვრის კუბიკს ან ურტყამს დას/ძმას), თქვენ შეგიძლიათ ეს მისთვის გამოცდილებად აქციოთ - ასწავლოთ სწორი ქცევა, მიუთითოთ ქცევის მისაღები გზები.

რა შეგიძლიათ გააკეთოთ:
· გამოიყენეთ სიტყვები და ჟესტები ბავშვთან კომუნიკაციისთვის. ზოგჯერ, მხოლოდ სიტყვები არ არის საკმარისი იმისათვის, რომ ბავშვმა შეწყვიტოს არასასურველი ქცევა იმიტომ, რომ მათი თვითკონტროლის უნარები ჯერჯერობით შეზღუდულია. როდესაც რაიმეს უკრძალავთ, იქონიეთ დაბალი, მშვიდი და ავტორიტარული ხმა.
· შეეცადეთ ამოიცნოთ თქვენი შვილის გრძნობები. გამოიყენეთ სიტყვები მათი გახმოვანებისთვის იმის ნიშნად, რომ თქვენ მათი გესმით: „ვიცი, რომ წყლით გინდა თამაში, მაგრამ შეიძლება წყალი იატაკზე დააქციო“ ან „მესმის, რომ ბრაზობ და ეზოში კიდევ გინდა ყოფნა, მაგრამ დედას არ უნდა დაარტყა, რადგან ეს მტკივნეულია“
· შეუცვალეთ მიმართულება თქვენი შვილის ქცევას - „არ შეიძლება, კუბიკები ვესროლოთ სხვებს, ასე შეიძლება მათ რამე ვატკინოთ. მოდი, ეს კუბიკები ბალიშებს ვესროლოთ“.
· შესთავაზეთ ალტერნატივები. როდესაც ბავშვს აწყვეტინებთ არასასურველ ქცევას და სანაცვლოდ არაფერს სთავაზობთ, მიუღებელი ქცევა, სავარაუდოდ, ისევ განმეორდება, რადგან მან არ იცის რით უნდა ჩაანაცვლოს იგი. მაგალითად, წყლით თამაში არ შეიძლება მისაღებ ოთახში, მაგრამ შეიძლება აბაზანაში, ან ეზოში.
· იყავით თანმიმდევრული. თანმიმდევრულობა წესებთან ერთად არის საუკეთესო გასაღები, რომ თქვენმა შვილმა გააკეთოს არჩევანი მისაღები ქცევის სასარგებლოდ. ყოველ ჯერზე, როდესაც ბავშვი სათამაშოს ისვრის და თქვენ მას ართმევთ, ის სწრაფად დაისწავლის, რომ სათამაშო არ უნდა ისროლოს. მაგრამ, როდესაც წესები ხშირად იცვლება, მას უჭირს არჩევანის გაკეთება. მაგალითად, თუ ტანტრუმის სანაცვლოდ ბავშვი ერთხელ მიიღებს სასურველს და მეორედ ვეღარ, ის უბრალოდ დაიბნევა.
· თავი აარიდეთ მოლაპარაკებებს. მართალია, მშობლებს უნდათ, შვილებმა იცოდნენ, რომ მათ უსმენენ, მაგრამ წესების შესახებ მოლაპარაკებები არ არის მიზანშეწონილი. ხშირად, როდესაც ბავშვებს ნებას რთავენ მოლაპარაკებების შედეგად მიიღონ დამატებითი ტკბილეული ან დაიძინონ ჩვეულებრივზე გვიან, ისინი სწავლობენ, რომ ეს არის ეფექტური გზა სასურველის მისაღებად.
· თანმიმდევრული წესების ქონა სინამდვილეში ბავშვებს ეხმარება, რომ თავი იგრძნონ დაცულად და უსაფრთხოდ. ისინი იგებენ, რომ არსებობს სტრუქტურა, ლოგიკა და თანმიმდევრულობა სამყაროში.

2. დაეხმარეთ ბავშვს იმ უნარების გამომუშავებაში, რომლებიც ემოციების რეგულაციისთვის სჭირდება
როდესაც თქვენი შვილი 3 წლის ასაკს მიუახლოვდება, თქვენ უკვე შეგიძლიათ დაელაპარაკოთმომხდარზე და იმაზე, თუ რა ისწავლა კონკრეტული სიტუაციიდან. გარდა ამისა, თქვენ შეგილიათ განიხილოთ მისი არჩევანი და ისიც, თუ რას გააკეთებს იგი მომავალში მსგავს სიტუაციაში აღმოჩენისას.

რა შეგიძლიათ გააკეთოთ:
· იყავით მარტივები. ნუ გექნებათ თქვენი შვილისგან სიღრმისეული ანალიზის მოლოდინი. უბრალოდ და მარტივად ახსენით, რა მოხდა. ილაპარაკეთ მშვიდი და ნეიტრალური ხმით, დასვით შეკითხვები, რომ დარწმუნდეთ, ესმის თუ არა ბავშვს თქვენი: „გახსოვს, რომ მარიამს დაარტყი, რადგან თოჯინას არ გიბრუნებდა?“
· ხაზი გაუსვით თქვენი შვილის ქცევის შედეგებს: „მარიამს რომ დაარტი, მან ტირილი დაიწყო, რადგან ეტკინა“
· მოიფიქრეთ ალტერნატივები, რა შეიძლება გააკეთოს მომავალში თქვენმა შვილმა მსგავს შემთხვევაში. თუ ბავშვს ვერსიები არ აქვს, შესთავაზეთ თქვენ თვითონ
· უზრუნველჰყავით, რომ ყოველდღიურ აქტივობებში ბავშვს ჰქონდეს არჩევანის უფლება - რა ჩაიცვას, რა ითამაშოს და ვისთან ერთად. ეს მათ უჩენს კონტროლის გრძნობას და ხელს უწყობს კომპეტენტურობის განვითარებას
· მოიძიეთ გზები, რომლებიც თქვენს შვილს დაეხმარება თვითკონტროლის განვითარებაში. ამისთვის საუკეთესოა ისეთი თამაშები, რომლებიც მოითხოვს ჯერის დაცვას - ეს ავითარებს ლოდინის უნარსაც და იმპულსის კონტროლსაც