დარზოქსი / DARZOX
- საერთაშორისო დასახელება (აქტიური ნივთიერება): indapamide
- კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: გულ-სისხლძარღვთა სისტემა → ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები → დიურეზული საშუალებები
- მწარმოებელი კომპანია: World Medicine ilac san ve tic as
- მწარმოებელი ქვეყანა: თურქეთი
- გამოშვების ფორმა: 1.5მგ ტაბლეტი №30
- გაცემის რეჟიმი: II ჯგუფი (გაიცემა ფორმა N3 რეცეპტით)
საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება
ინდაპამიდი, Indapamide
სამკურნალო ფორმა
შენელებული გამოთავისუფლების აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები.
აღწერილობა: თეთრი ფერის აპკიანი გარსით დაფარული მრგვალი ტაბლეტები, გამყოფი ხაზით ერთ მხარეს.
შემადგენლობა
შენელებული გამოთავისუფლების აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს
აქტიური ნივთიერება: ინდაპამიდი 1,5 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზას მონოჰიდრატი, ჰიპრომელოზა, პოვიდონი, უწყლო კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი, მაგნიუმის სტეარატი.
გარსის შემადგენლობა: ოპადრი® II 85F18422 თეთრი (ნაწილობრივ ჰიდროლიზებული პოლივინილის სპირტი, ტიტანის დიოქსიდი, მაკროგოლი, ტალკი).
პრეპარატის ათქ კოდი C03BA11
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
გულ-სისხლძარღვთა სისტემაზე მოქმედი საშუალებები. დიურეზული საშუალებები დაბალი აქტივობით, თიაზიდური შარდმდენების გარდა. მარტივი სულფონამიდების პრეპარატები.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა
მოქმედების მექანიზმი
ინდაპამიდი არის სულფონამიდის წარმოებული (მისი სტრუქტურა შეიცავს ინდოლის რგოლს), ფარმაკოლოგიური თვისებებით იგი თიაზიდური შარდმდენების მსგავსია, რომლებიც აინჰიბირებენ ნატრიუმის რეაბსორბციას თირკმელების მილაკების კორტიკალურ სეგმენტში. ინდაპამიდი აძლიერებს ნატრიუმის და ქლორის გამოყოფას ორგანიზმიდან და ნაკლები ხარისხით
კალიუმის და მაგნიუმის გამოყოფას შარდით, რის შედეგადაც იზრდება დიურეზი და ვითარდება სამკურნალო საშუალების ჰიპოტენზიური ეფექტი.
ფარმაკოდინამიკური ეფექტები
კლინიკურ კვლევებში (მე –2 და მე –3 ფაზები) ინდაპამიდის მონოთერაპიის სახით გამოყენებისას აღინიშნა მისი ჰიპოტენზიური მოქმედება 24 საათის განმავლობაში. ამასთან, სამკურნალო საშუალების ჰიპოტენზიური ეფექტი აღინიშნა იმ დოზებში, რომლებშიც დიურეზული ეფექტი უმნიშვნელოდ იყო გამოხატული.
ინდაპამიდის ჰიპოტენზიური მოქმედება დაკავშირებულია არტერიული სისხლძარღვების ელასტიურობის ზრდასთან და არტერიული და საერთო პერიფერიულ სისხლძარღვთა რეზისტენტობის შემცირებასთან.
ინდაპამიდი ამცირებს მარცხენა პარკუჭის ჰიპერტროფიას.
დოზებში, რომლებიც აღემატება გარკვეულ დიაპაზონს, თიაზიდებისა და თიაზიდების მსგავსი შარდმდენების თერაპიული ეფექტი აღწევს პლატოს დონეს, ამასთან გვერდითი რეაქციების აღნიშვნის სიხშირე იზრდება დოზების ზრდით. ამიტომ არ არის რეკომენდირებული პრეპარატის დოზის გარზდა, თუ თერაპია არაეფექტურია რეკომენდირებული დოზით მიღებისას.
მოკლე, საშუალო და გრძელვადიან კლინიკურ კვლევებში, რომლებშიც მონაწილეობდნენ არტერიული ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტები, დადგინდა, რომ ინდაპამიდი არ მოქმედებს ლიპიდების (სისხლში ტრიგლიცერიდების , დაბალი და მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის დონეზე) და ნახშირწყლების ცვლაზე, მათ შორის პაციენტებში შაქრიანი დიაბეტით.
ფარმაკოკინეტიკა
დარზოქსი შეიცავს აქტიურ ნივთიერებას (ინდაპამიდს) სპეციალურ მატრიქს-მატარებელში, რაც უზრუნველყოფს მის შენელებულ გამოთავისუფლებას კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში.
შეწოვა
მატრიქს-მატარებლიდან გამოთავისუფლებისას ინდაპამიდი სწრაფად და მთლიანად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში.
საკვების მიღება უმნიშვნელო ხარისხით ზრდის სამკურნალო საშუალების შეწოვის სიჩქარეს, ხოლო შეწოვის ხარისხი არ იცვლება.
ერთჯერადი პერორალური მიღების შემდეგ, ინდაპამიდის მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 12 საათის შემდეგ; მრავალჯერადი გამოყენებისას, სისხლის პლაზმაში ინდაპამიდის კონცენტრაციის დონე თანაბრდება დოზებს შორის ინტერვალში; აღინიშნება ინდივიდუალური ვარიაბელურობა.
განაწილება
ინდაპამიდის სისხლის პლაზმის ცილებთან შეკავშირების ხარისხი შეადგენს 79%-ს.
ინდაპამიდის ნახევარგამოყოფის პერიოდი სისხლის პლაზმიდან შეადგენს 14-24 საათს (საშუალოდ 18 საათს). წონასწორობის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში მიიღწევა სამკურნალო საშუალების მიღებიდან 7 დღის შემდეგ.
მრავალჯერადი გამოყენებისას, ინდაპამიდი არ გროვდება ორგანიზმში.
მეტაბოლიზმი და გამოყოფა
ინდაპამიდი ორგანიზმიდან გამოიყოფა არააქტიური მეტაბოლიტების სახით, ძირითადად შარდით (შეყვანილი დოზის 70%) და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის საშუალებით (მიღებული დოზის 22%).
პაციენტები მაღალი რისკის ჯგუფიდან
პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით, ინდაპამიდის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები არ იცვლება.
გამოყენების ჩვენებები
ესენციალური არტერიული ჰიპერტენზია მოზრდილებში.
გამოყენების წესი და დოზირება
დოზირება
პრეპარატის სადღეღამისო დოზა შეადგენს 1,5 მგ-ს (1 ტაბლეტი).
დოზის ზრდასთან ერთად იზრდება ინდაპამიდის დიურეზული ეფექტი, ხოლო მისი ჰიპოტენზიური მოქმედება არ ძლიერდება.
პაციენტთა განსაკუთრებული ჯგუფები
პაციენტები თირკმლის ფუნქციის დარღვევით
პაციენტებში თირკმლის მწვავე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები), დარზოქსის გამოყენება უკუნაჩვენებია.
თიაზიდური და თიაზიდურის მსგავსი დიურეზულები ყველაზე ეფექტურია პაციენტებში თირკმლის ნორმალური ფუნქციით ან მისი მინიმალური დარღვევებით.
პაციენტები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით
პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის მწვავე უკმარისობით, დარზოქსის გამოყენება უკუნაჩვენებია.
ხანდაზმული ასაკის პაციენტები
ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში სისხლის პლაზმაში კრეატინინის დონის შეფასებისას აუცილებელია ასაკის, წონისა და სქესის გათვალისწინება. დარზოქსი შეიძლება დაინიშნოს ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში თირკმლის ნორმალური ფუნქციით ან მისი უმნიშვნელო დარღვევებით.
ბავშვები
დადგენილი არ არის პრეპარატის გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებსა და მოზარდებში; მონაცემები არ არსებობს.
გამოყენების წესი
ტაბლეტების მიიღება შიგნით, სასურველია დილის საათებში; ტაბლეტები უნდა გადაყლაპოს მთლიანად, დაღეჭვის გარეშე და საკმარისი რაოდენობის წყლის მიყოლებით.
უკუჩვენებები
მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების, სხვა სულფონამიდების ან პრეპარატის ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ;
თირკმლის მწვავე უკმარისობა;
ღვიძლისმიერი ენცეფალოპათია ან ღვიძლის მძიმე დისფუნქცია;
ჰიპოკალიემია.
არასასურველი რეაქციები
უსაფრთხოების პროფილის მოკლე აღწერა
არასასურველი რეაქციებიდან ყველაზე ხშირად აღინიშნებოდა ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, ძირითადად კანის მხრივ (ალერგიული და ასთმური რეაქციებისა და მაკულოპაპულოზური გამონაყარისადმი მიდრეკილ სუბიექტებში).
კლინიკურ კვლევებში, 4-6 კვირიანი თერაპიის შემდეგ, პაციენტთა 10%-ში დაფიქსირდა ჰიპოკალემია (სისხლის პლაზმაში კალიუმის დონე 3,4 მმოლ/ლ-ზე ნაკლები); კალიუმის დონე სისხლის პლაზმაში შეადგენდა 3,2 მმოლ/ლ-ზე ნაკლებს პაციენტთა 4%-ში. 12 კვირიანი მკურნალობის შემდეგ, კალიუმის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში საშუალოდ 0,23 მმოლი/ლ-ით მცირდებოდა.
გვერდითი რეაქციები (კლინიკური სიმპტომები და ლაბორატორიული პარამეტრების ცვლილებები) უპირატესად დოზაზეა დამოკიდებული.
გვერდითი რეაქციები ქვემოთ ჩამოთვლილია MedDRA სისტემურ-ორგანოთა კლასების მიხედვით. გვერდითი რეაქციების სიხშირის პარამეტრები განისაზღვრება შემდეგნაირად: ძალიან ხშირად (≥ 1/10); ხშირად (≥ 1/100, მაგრამ <1/10); არახშირად (≥ 1/1000, მაგრამ <1/100); იშვიათად (≥ 1/10000, მაგრამ <1/1000); ძალიან იშვიათად (<1/10000); სიხშირე უცნობია (ვერ შეფასდება არსებული მონაცემებით).
სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ: ძალიან იშვიათად - აგრანულოციტოზი, აპლასტიური ანემია, ჰემოლიზური ანემია, ლეიკოციტოპენია, თრომბოციტოპენია.
ნივთიერებათა ცვლის და კვების მხრივ: ძალიან იშვიათად - ჰიპერკალციემია; სიხშირე უცნობია - კალიუმის დონის შემცირება სისხლის პლაზმაში და ჰიპოკალიემია, განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ზოგიერთ პაციენტებში მაღალი რისკის ჯგუფიდან, ჰიპონატრიემია.
ნერვული სისტემის მხრივ: იშვიათად - ვერტიგო, დაღლილობა, თავის ტკივილი, პარესთეზია; სიხშირე უცნობია - გულისწასვლა.
მხედველობის ორგანოს მხრივ: სიხშირე უცნობია - მიოპია, მხედველობის მკაფიოობის დარღვევა, მხედველობის დარღვევები, ქორიოიდალური გამონაჟონი.
გულის მხრივ: ძალიან იშვიათად - არითმია; სიხშირე უცნობია - „პირუეტის“ ტიპის არითმია (შეიძლება გამოიწვიოს ლეტალური დასასრული).
სისხლძარღვების მხრივ: ძალიან იშვიათად - არტერიული ჰიპოტენზია.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: არახშირად - ღებინება; იშვიათად - გულისრევა, ყაბზობა, პირის სიმშრალე; ძალიან იშვიათად - პანკრეატიტი.
ღვიძლისა და სანაღვლე გზების მხრივ: ძალიან იშვიათად - ღვიძლის ფუნქციური პარამეტრების დარღვევა; სიხშირე უცნობია - შესაძლებელია განვითარდეს ღვიძლისმიერი ენცეფალოპათია ღვიძლის უკმარისობის შემთხვევაში, ჰეპატიტი.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ: ხშირად - ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მაკულოპაპულოზური გამონაყარი; არახშირად - პურპურა; ძალიან იშვიათად - ანგიონევროზული შეშუპება, ჭინჭრის ციება, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი; სიხშირე უცნობია - შესაძლებელია უკვე არსებული მწვავე დისემინირებული წითელი მგლურას, ფოტოსენსიბილიზაციის რეაქციის სიმძიმის გარღმავება.
თირკმელების და საშარდე გზების მხრივ: ძალიან იშვიათად - თირკმლის უკმარისობა.
გავლენა ლაბორატორიული და ინსტრუმენტული კვლევების შედეგებზე: სიხშირე უცნობია - ელექტროკარდიოგრამაზე (ეკგ) QT ინტერვალის გახანგრძლივება, სისხლში გლუკოზის დონის მომატება, შარდმჟავის დონის მომატება სისხლში, ღვიძლის ფერმენტების დონის მომატება სისხლში.
ცალკეული გვერდითი რეაქციების აღწერა
თიაზიდური და თიაზიდურის მსგავსი შარდმდენების გამოყენების შემდეგ იყო შეტყობინებები ქორიოიდალური გამონაჟონის შემთხვევების აღნიშვნის შესახებ მხედველობის ველების დეფექტებით.
შეტყობინებები საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ
მნიშვნელოვანია შეტყობინებები საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ სამკურნალო საშუალების რეგისტრაციის შემდეგ. თუ პაციენტს გამოუვლინდა სერიოზული გვერდითი რეაქცია სამკურნალო საშუალებაზე ან ახალი გვერდითი რეაქციის აღნიშვნის შემთხვევაში, რომელიც აღწერილი არ არის ამ ნაწილში, გთხოვთ, მოახდინოთ ინფორმირება ფარმაკოზედამხედველობის ეროვნული სისტემის შესაბამისად.
განსაკუთრებული მითითებები
სიფრთხილის განსაკუთრებული ზომები
წყალ-ელექტროლიტური ბალანსი
ნატრიუმის დონე სისხლის პლაზმაში
ნატრიუმის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში უნდა განისაზღვროს როგორც დარზოქსით თერაპიის დაწყებამდე, ასევე რეგულარულად პრეპარატით მკურნალობის დროს. აუცილებელია ამ მაჩვენებლის მუდმივი მონიტორინგის ჩატარება, ვინაიდან ნატრიუმის კონცენტრაციის საწყისი შემცირება სისხლის პლაზმაში შეიძლება უსიმპტომო იყოს; პლაზმაში ნატრიუმის დონის უფრო ხშირი მონიტორინგი ნაჩვენებია ხანდაზმულ პაციენტებში და ღვიძლის ციროზის მქონე პაციენტებში. ყველა შარდმდენმა შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპონატრიემია, რასაც ზოგიერთ შემთხვევებში შეიძლება უკიდურესად მძიმე შედეგები ჰქონდეს. ჰიპონატრემიამ ჰიპოვოლემიასთან ერთად შეიძლება გამოიწვიოს დეჰიდრატაცია და ორთოსტატული ჰიპოტენზია. ორგანიზმიდან ქლორის თანმდევი გამოყოფის ფონზე შეიძლება განვითარდეს მეორადი კომპენსატორული მეტაბოლური ალკალოზი, რომლის განვითარების სიხშირე და სიმძიმის ხარისხი უმნიშვნელოა.
კალიუმის დონე სისხლის პლაზმაში
თიაზიდური და თიაზიდურის მსგავსი შარდმდენების გამოყენებისას ყველაზე დიდი რისკი დაკავშირებულია სისხლის პლაზმაში კალიუმის დონის შემცირებასა და ჰიპოკალიემიის განვითარებასთან. თავიდან უნდა იქნას აცილებული სიტუაციები, დაკავშირებული ჰიპოკალიემიის განვითარების რისკთან (სისხლის პლაზმაში კალიუმის დონე 3,4 მმოლ/ლ-ზე ნაკლები) მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში (მაგალითად, ხანდაზმული ასაკის პაციენტები, დასუსტებული და/ან თანმხლები მედიკამენტური თერაპიის მიმღები პაციენტები, ღვიძლის ციროზის მქონე პაციენტები, პაციენტები პერიფერიული შეშუპებებით და ასციტით, გულის იშემიური დაავადებით, გულის უკმარისობით). ასეთ პაციენტებში ჰიპოკალიემიის ფონზე ძლიერდება გულის გლიკოზიდების ტოქსიკური მოქმედება და იზრდება არითმიების განვითარების რისკი.
რისკის ქვეშ იმყოფებიან ასევე პაციენტებიც, რომლებსაც აღენიშნებათ თანდაყოლილი ან სამკურნალო საშუალებებით გამოწვეული QT ინტერვალის გახანგრძლივება. ჰიპოკალიემია, ისევე როგორც ბრადიკარდია, არის მძიმე არითმიების, კერძოდ „პირუეტის“ ტიპის არითმიების, განვითარების წინასწარგანმწყობი ფაქტორი, რომელმაც შეიძლება ლეტალური დასასრული გამოიწვიოს.
ყველა ზემოთ მითითებულ შემთხვევაში საჭიროა სისხლის პლაზმაში კალიუმის დონის რეგულარული კონტროლი. პირველი გაზომვა უნდა ჩატარდეს დარზოქსით თერაპიის დაწყებიდან პირველი კვირის განმავლობაში.
ჰიპოკალიემიის აღნიშვნის შემთხვევაში, შესაბამისი მკურნალობა უნდა დაინიშნოს.
კალციუმის დონე სისხლის პლაზმაში
თიაზიდური და თიაზიდურის მსგავსი შარდმდენების გამოყენების შემთხვევაში, კალციუმის თირკმელებით გამოყოფა შეიძლება შემცირდეს, რის შედეგადაც შესაძლებელია სისხლის პლაზმაში კალციუმის დონის უმნიშვნელო და გარდამავალი ზრდა აღინიშნოს. გამოხატული ჰიპერკალციემია შეიძლება იყოს ადრე არადიაგნოსტირებული ჰიპერპარათირეოზის შედეგი.
პარათირეოიდული ჯირკვლების ფუნქციის გამოკვლევამდე უნდა შეწყდეს დარზოქსის გამოყენება.
სისხლში გლუკოზის დონე
შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში დარზოქსის გამოყენებისას აუცილებელია სისხლში გლუკოზის დონის კონტროლი, განსაკუთრებით ჰიპოკალიემიის ფონზე.
შარდმჟავას დონე სისხლში
პაციენტებში შარდმჟავას მაღალი დონით სისხლის პლაზმაში დარზოქსით თერაპიის ფონზე შეიძლება გაიზარდოს პოდაგრის შეტევების აღნიშვნის სიხშირე.
თირკმლის ფუნქცია და შარდმდენები
თიაზიდური და თიაზიდურის მსგავსი შარდმდენები ყველაზე ეფექტურია პაციენტებში თირკმლის ნორმალური ფუნქციით ან მისი მინიმალური დარღვევებით (მოზრდილებში სისხლის პლაზმაში კრეატინინის დონე 25 მგ/ლ ან 220 მკმოლ/ლ-ზე ნაკლებია). ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში სისხლის პლაზმაში კრეატინინის დონის შეფასებისას აუცილებელია ასაკის, წონისა და სქესის გათვალისწინება.
დარზოქსით თერაპიის დასაწყისში პაციენტებს შეიძლება აღენიშნოთ ჰიპოვოლემიით გამოწვეული გორგლოვანი ფილტრაციის სიჩქარის შემცირება, რაც, თავის მხრივ, გამოწვეულია წყლისა და ნატრიუმის დაკარგვით პრეპარატის მიღების ფონზე. შედეგად, პლაზმაში შარდოვანას და კრეატინინის კონცენტრაცია შეიძლება გაიზარდოს. პაციენტებში თირკმლის ნორმალური ფუნქციით თირკმლის ასეთი გარდამავალი ფუნქციური უკმარისობა გვარდება შედეგების გარეშე, თუმცა, მის ფონზე უკვე არსებული თირკმლის უკმარისობის სიმძიმე შეიძლება გაუარესდეს.
სპორტსმენები
სპორტსმენები ინფორმირებულნი უნდა იყვნენ, რომ პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალმა აქტიურმა ნივთიერებამ დოპინგ-კონტროლის დროს შეიძლება დადებითი შედეგი აჩვენოს.
განსაკუთრებული გაფრთხილებები
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევები
პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევებით, თიაზიდურმა და თიაზიდურის მსგავსმა შარდმდენებმა შეიძლება გამოიწვიოს ღვიძლისმიერი ენცეფალოპათიის განვითარება, განსაკუთრებით ელექტროლიტების ბალანსის დარღვევების ფონზე. ასეთ სიტუაციებში დარზოქსის გამოყენება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს.
ფოტოსენსიბილიზაცია
იყო შეტყობინებები ფოტოსენსიბილიზაციის რეაქციების აღნიშვნის შემთხვევების შესახებ თიაზიდური და თიაზიდურის მსგავსი შარდმდენების გამოყენებისას. დარზოქსით მკურნალობის ფონზე პაციენტებში ფოტოსენსიბილიზაციის რეაქციების განვითარების შემთხვევაში, რეკომენდებულია პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტა. იმ შემთხვევებში, როდესაც ჩნდება დარზოქსით განმეორებითი თერაპიის საჭიროება, ასეთ პაციენტებს ურჩევენ დაიცვან კანი მზის სხივების ან ხელოვნური ულტრაიისფერი სხივების ზემოქმედებისგან.
ქორიოიდალური გამონაჟონი, მწვავე მიოპია და მეორადი დახურულკუთხოვანი გლაუკომა
სულფონამიდების ან სულფონამიდის წარმოებულების გამოყენებისას შეიძლება განვითარდეს იდიოსინკრაზიული რეაქცია, რომელიც იწვევს ქორიოიდალურ გამონაჟონს მხედველობის ველების დეფექტებით, გარდამავალ მიოპიას და მწვავე დახურულკუთხოვან გლაუკომას. სიმპტომები, ჩვეულებრივ, მკურნალობის დაწყებიდან რამდენიმე საათში ან რამდენიმე კვირაში აღინიშნება, ახასიათებს მწვავე დასაწყისი და მოიცავს მხედველობის სიმახვილის დაქვეითებას და თვალის ტკივილს. სათანადო მკურნალობის გარეშე, დახურულკუთხოვანმა მწვავე გლაუკომამ შეიძლება გამოიწვიოს მხედველობის შეუქცევადი დაკარგვა. ძირითადი მკურნალობა - პრეპარატის მიღების დაუყოვნებელი შეწყვეტა. თუ თვალშიდა წნევა შემდგომში არ შემცირდება, შეიძლება საჭირო გახდეს ინტენსიური თერაპია შესაბამისი მედიკამენტებით ან გადაუდებელი ქირურგიული მკურნალობა. მწვავე დახურულკუთხოვანი გლაუკომის განვითარების რისკის ფაქტორები შეიძლება იყოს ალერგიული რეაქციები სულფონამიდებზე ან პენიცილინის რიგის პრეპარატებზე ანამნეზში.
დამხმარე ნივთიერებები
დარზოქსი შეიცავს ლაქტოზას, ამიტომ პაციენტებმა იშვიათი მემკვიდრეობითი დაავადებებით, რომლებსაც ახასიათებთ გალაქტოზას აუტანლობა, ლაქტაზას უკმარისობა ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბცია, არ უნდა მიიღონ სამკურნალო პრეპარატი.
გავლენა ავტოტრანსპორტის ტარების და მექანიზმების მართვის უნარზე
ინდაპამიდი არ ახდენს გავლენას ფსიქომოტორულ რეაქციებზე, ამასთან, ზოგიერთ პაციენტებში არტერიული წნევის დაქვეითებისას შეიძლება აღინიშნოს სხვადასხვა არასასურველი რეაქციები, განსაკუთრებით თერაპიის დასაწყისში ან სხვა ჰიპოტენზიურ სამკურნალო საშუალებებთან კომბინირებული გამოყენებისას; ასეთ შემთხვევებში შეიძლება დაირღვეს ავტოტრანსპორტის ტარების და მექანიზმების მართვის უნარი.
ფერტილობა, გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში
ორსულობა
ორსულ ქალებში ინდაპამიდის გამოყენების შესახებ არსებობს შეზღუდული მონაცემები (300-ზე ნაკლები შემთხვევა). ორსულობის მესამე ტრიმესტრში თიაზიდური შარდმდენების ხანგრძლივი გამოყენების შემთხვევაში, ქალს შეიძლება აღენიშნოს ჰიპოვოლემია და საშვილოსნო-პლაცენტარული სისხლის ნაკადის შემცირება, რის შედეგადაც შეიძლება აღინიშნოს ფეტოპლაცენტარული იშემია და ნაყოფის ზრდის შეფერხება.
ცხოველებზე ჩატარებულმა გამოკვლევებმა არ გამოავლინა პირდაპირი ან ირიბი ტოქსიკური ზემოქმედება რეპროდუქციულ ფუნქციაზე.
სიფრთხილის ზომის სახით, რეკომენდირებულია ორსულობის პერიოდში ქალებში დარზოქსის გამოყენების თავიდან აცილება.
ლაქტაცია
არასაკმარისი მონაცემებია ადამიანებში დედის რძეში ინდაპამიდის/ინდაპამიდის მეტაბოლიტების გამოყოფის შესახებ. სულფონამიდების წარმოებულების შემცველი პრეპარატების გამოყენებისას შეიძლება აღინიშნოს ჰიპერმგრძნობელობა და ჰიპოკალიემია, არ შეიძლება გამოირიცხოს რისკი ბავშვისთვის.
ლაქტაციის პერიოდში თიაზიდური შარდმდენების გამოყენებისას ადგილი ჰქონდა დედის რძის გამომუშავების შემცირებას ან შეწყვეტას (ინდაპამიდი ფარმაკოლოგიური თვისებებით თიაზიდური შარდმდენების მსგავსია).
დარზოქსი არ უნდა იქნას გამოყენებული ქალებში ძუძუთი კვების პერიოდში.
ფერტილობა
რეპროდუქციული ტოქსიკურობის კვლევებში დადგინდა, რომ ინდაპამიდი გავლენას არ ახდენს მდედრი და მამრი ვირთხების ფერტილობაზე. არ არის მოსალოდნელი, რომ პრეპარატი გავლენას მოახდენს ადამიანის ფერტილობაზე.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან
სამკურნალო საშუალებები, რომელთა კომბინაციაში არ არის რეკომენდირებული დარზოქსის გამოყენება
ლითიუმის პრეპარატები
დარზოქსის ერთდროული გამოყენებისას ლითიუმის პრეპარატებთან, ისევე როგორც უმარილო დიეტის დაცვისას, შეიძლება გაიზარდოს ლითიუმის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში, რის შედეგადაც შეიძლება განვითარდეს ლითიუმის ჭარბი დოზირების ნიშნები. იმ შემთხვევებში, როდესაც ასეთი კომბინაციების გამოყენება ხდება საჭირო, სათანადოდ უნდა ჩატარდეს სისხლის პლაზმაში ლითიუმის დონის მონიტორინგი და, საჭიროების შემთხვევაში, მოხდეს მისი დოზის კორექტირება.
სამკურნალო საშუალებები, რომლებთანაც დარზოქსის გამოყენებისას დაცული უნდა იქნას სიფრთხილის ზომები
სამკურნალო საშუალებები, რომლებმაც შეიძლება გამოიწვიონ „პირუეტის“ ტიპის არითმიები
IA კლასის ანტიარითმიული საშუალებები (ქინიდინი, ჰიდროქინიდინი, დიზოპირამიდი);
III კლასის ანტიარითმიული საშუალებები (ამიოდარონი, სოტალოლი, დოფეტილიდი, იბუტილიდი);
ზოგიერთი ანტიფსიქოზური საშუალებები: ფენოთიაზინები (ქლორპრომაზინი, ციამემაზინი, ლევომეპრომაზინი, თიორიდაზინი, ტრიფთოროპერაზინი), ბენზამიდები (ამისულპრიდი, სულპირიდი, სულტოპრიდი, ტიაპრიდი), ბუტიროფენონები (დროპერიდოლი, ჰალოპერიდოლი);
სხვა სამკურნალო საშუალებები: ბეპრიდილი, ციზაპრიდი, დიფემანილი, ერითრომიცინი (ინტრავენური შეყვანა), ჰალოფანტრინი, მიზოლასტინი, პენტამიდინი, სპარფლოქსაცინი, მოქსიფლოქსაცინი, ვინკამინი (ინტრავენური შეყვანა).
ზემოთ მითითებულ სამკურნალო საშუალებებთან დარზოქსის ერთდროული გამოყენებისას იზრდება პარკუჭოვანი არითმიების, განსაკუთრებით „პირუეტის“ ტიპის არითმიების, განვითარების რისკი (ჰიპოკალემია წარმოადგენს რისკის ფაქტორს).
პაციენტებში ასეთი კომბინაციების გამოყენების დაწყებამდე უნდა გაიზომოს კალიუმის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში და, საჭიროების შემთხვევაში, მოხდეს სათანადოდ მისი კორექტირება; კომბინირებული თერაპიის ჩატარებისას აუცილებელია პაციენტის კლინიკური სტატუსის, სისხლის პლაზმაში ელექტროლიტების დონის და ეკგ პარამეტრების კონტროლი.
საჭიროა ისეთი სამკურნალო საშუალებების გამოყენება, რომლებიც არ იწვევენ ჰიპოკალიემიის ფონზე „პირუეტის“ ტიპის არითმიების განვითარებას.
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (სისტემური გამოყენება), მათ შორის ციკლოოქსიგენაზა-2 (ცოგ-2) ინჰიბიტორები და სალიცილის მჟავა მაღალი დოზებით (3 გ დღეში ან მეტი)
არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან ერთდროული გამოყენებისას, ინდაპამიდის ჰიპოტენზიური მოქმედება შეიძლება შემცირდეს; დეჰიდრატირებულ პაციენტებს აქვთ თირკმლის მწვავე უკმარისობის განვითარების რისკი (გორგლოვანი ფილტრაციის შემცირება). კომბინირებული თერაპიის დროს პაციენტებმა უნდა მიიღონ საკმარისი რაოდენობის სითხე. მკურნალობის დასაწყისში პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ თირკმლის ფუნქციის კონტროლი.
ანგიოტენზინის გარდამქმნელი ფერმენტის (აგფ) ინჰიბიტორები
დარზოქსის კომბინირებული გამოყენებისას აგფ ინჰიბიტორებთან სისხლის პლაზმაში ნატრიუმის დონის შემცირების ფონზე, არსებობს უეცარი არტერიული ჰიპოტენზიის და/ან თირკმლის მწვავე უკმარისობის განვითარების რისკი (განსაკუთრებით პაციენტებში თირკმლის არტერიის სტენოზით).
პაციენტებში ესენციალური არტერიული ჰიპერტენზიით და შარდმდენით წინა თერაპიის შედეგად ,სისხლის პლაზმაში შესაძლო ნატრიუმის შემცირებული დონით, აგფ ინჰიბიტორებით მკურნალობის დაწყებამდე სამი დღით ადრე უნდა შეწყდეს შარდმდენის მიღება (საჭიროების შემთხვევაში შესაძლებელია შემდგომში შარდმდენით თერაპიის გაგრძელება) ან გემოყენებული იქნას აგფ ინჰიბიტორი საწყისი დაბალი დოზით, შემდგომში მისი თანდათან გაზრდით.
პაციენტებში გულის შეგუბებითი უკმარისობით, თერაპია უნდა დაიწყოს აგფ ინჰიბიტორის დაბალი დოზის გამოყენებით, შესაძლოა შარდმდენის დოზის წინასწარი შემცირებით.
ყველა შემთხვევაში, დარზოქსით და აგფ ინჰიბიტორის კომბინირებული თერაპიის პირველ კვირაში აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის (სისხლის პლაზმაში კრეატინინის დონის) კონტროლი.
სხვა სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც ხელს უწყობენ ჰიპოკალიემიის განვითარებას (ამფოტერიცინი B (ინტრავენური შეყვანა), გლუკო- და მინერალოკორტიკოსტეროიდები (სისტემური გამოყენება), ტეტრაკოზაქტიდი, საფაღარათო საშუალებები, რომლებიც ასტიმულირებენ ნაწლავის მოტორიკას)
ზემოთ მითითებულ პრეპარატებთან დარზოქსის ერთდროული გამოყენებისას ჰიპოკალიემიის განვითარების რისკი იზრდება (ადიტიური ეფექტი), ამიტომ პაციენტებში ასეთი კომბინაციების გამოყენებისას საჭიროა კალიუმის კონცენტრაციის კონტროლი სისხლის პლაზმაში და საჭიროების შემთხვევაში მისი სათანადოდ კორექტირება. ასეთი კომბინაციები განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ თერაპიას საგულე გლიკოზიდებით. რეკომენდირებულია საფაღარათო საშუალებების გამოყენება, რომლებიც არ ასტიმულირებენ ნაწლავის მოტორიკას.
ბაკლოფენი
ბაკლოფენთან ერთდროული გამოყენებისას, ინდაპამიდის ჰიპოტენზიური ეფექტი იზრდება. კომბინირებული თერაპიის დროს პაციენტებმა უნდა მიიღონ საკმარისი რაოდენობის სითხე. მკურნალობის დასაწყისში პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ თირკმლის ფუნქციის კონტროლი.
საგულე გლიკოზიდები
ჰიპოკალიემიის ფონზე, საგულე გლიკოზიდების ტოქსიკური მოქმედება იზრდება. დარზოქსისა და საგულე გლიკოზიდების ერთობლივი გამოყენებისას უნდა მოხდეს სისხლის პლაზმაში კალიუმის დონის და ეკგ პარამეტრების კონტროლი, ხოლო საჭიროების შემთხვევაში სამკურნალო საშუალებების დოზირების რეჟიმების კორექტირებაც.
სამკურნალო საშუალებები, რომელთა კომბინაციაში დარზოქსი უნდა იქნას გამოყენებული განსაკუთრებული სიფრთხილით
ალოპურინოლი
ინდაპამიდთან ერთდროული გამოყენებისას, შეიძლება გაიზარდოს ალოპურინოლზე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების სიხშირე.
სამკურნალო საშუალებები, რომელთა კომბინირებული გამოყენება დარზოქსთან ერთად მოითხოვს ყურადღებით განხილვას
კალიუმშემანარჩუნებელი შარდმდენები (ამილორიდი, სპირონოლაქტონი, ტრიამტერენი)
ზოგიერთ პაციენტში მიზანშეწონილია დარზოქსის გამოყენება კალიუმის შემანარჩუნებელ შარდმდენებთან კომბინაციაში, თუმცა ამასთან შეიძლება აღინიშნოს ჰიპოკალემია ან ჰიპერკალიემია (განსაკუთრებით თირკმლის უკმარისობის ან შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში). ამგვარი კომბინაციების გამოყენებისას უნდა მოხდეს სისხლის პლაზმაში კალიუმის დონის და ეკგ პარამეტრების კონტროლი, საჭიროების შემთხვევაში კი უნდა ჩატარდეს თერაპიის განმეორებითი შეფასება.
მეტფორმინი
მეტფორმინის გამოყენებისას, ლაქტოაციდოზის რისკი, რომელიც უკავშირდება თირკმლის ფუნქციური უკმარისობის შესაძლო განვითარებას შარდმდენებით, განსაკუთრებით მარყუჟოვანი შარდმდენებით, თერაპიის ფონზე იზრდება. არ არის რეკომენდირებული მეტფორმინის გამოყენება დარზოქსთან კომბინაციაში, თუ პლაზმაში კრეატინინის დონე აღემატება 15 მგ/ლ (135 მკმოლი / ლ) მამაკაცებში და 12 მგ/ლ (110 მკმოლი/ლ) ქალებში.
იოდის შემცველი კონტრასტული საშუალებები
დეჰიდრატაციის დროს შარდმდენებით მკურნალობის ფონზე და იოდის შემცველი კონტრასტული საშუალებების ერთდროული გამოყენებისას, თირკმლის მწვავე უკმარისობის განვითარების რისკი იზრდება, განსაკუთრებით უკანასკნელის მაღალი დოზებით გამოიყენებისას.
იოდის შემცველი კონტრასტული საშუალებების გამოყენებამდე საჭიროა პაციენტების რეჰიდრატაციის ჩატარება.
ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები, ნეიროლეპტიკები
ზემოთ მითითებულ პრეპარატებთან კომბინირებული გამოყენებისას, ინდაპამიდის ჰიპოტენზიური მოქმედება ძლიერდება და ორთოსტატიკური ჰიპოტენზიის რისკიც იზრდება (ადიტიური ეფექტი).
კალციუმის მარილების შემცველი პრეპარატები
დარზოქსისა და კალციუმის მარილების შემცველი პრეპარატების კომბინირებული გამოყენების შემთხვევაში, არსებობს ჰიპერკალციემიის განვითარების რისკი კალციუმის თირკმელებით ექსკრეციის შემცირების გამო.
ციკლოსპორინი, ტაკროლიმუსი
დარზოქსისა და ციკლოსპორინის კომბინირებული გამოყენების შემთხვევაში, არსებობს სისხლის პლაზმაში კრეატინინის დონის მომატების რისკი სისხლში მოცირკულირე ციკლოსპორინის კონცენტრაციის რაიმე ცვლილებების გარეშე (მათ შორის ორგანიზმიდან წყლის/ნატრიუმის მნიშვნელოვანი გამოყოფის არარსებობის შემთხვევაში).
გლუკოკორტიკოსტეროიდები, ტეტრაკოზაქტიდი (სისტემური გამოყენება)
ზემოთ მითითებულ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად გამოყენებისას, ინდაპამიდის ჰიპოტენზიური მოქმედება მცირდება (წყლის/ნატრიუმის შეკავება ორგანიზმში გლუკოკორტიკოსტეროიდების მოქმედების გამო).
ჭარბი დოზირება
სიმპტომები
დადგენილია, რომ ინდაპამიდი 40 მგ დოზით (თერაპიულ დოზაზე 27-ჯერ მეტი) არ ახდენდა ტოქსიკურ მოქმედებას.
მწვავე მოწამვლის ნიშნები დაკავშირებულია წყალ-ელექტროლიტური ბალანსის დარღვევებთან (ჰიპონატრიემია, ჰიპოკალიემია). შეიძლება აღინიშნოს ისეთი კლინიკური სიმპტომები, როგორიცაა გულისრევა, ღებინება, არტერიული ჰიპოტენზია, კრუნჩხვები, ვერტიგო, ძილიანობა, ცნობიერების არევა, პოლიურია ან ოლიგურია, ანურიამდე (ჰიპოვოლემიის შედეგად).
მკურნალობა
გადაუდებელი დახმარების ზომები მოიცავს სხეულიდან ინდაპამიდის სწრაფ გამოდევნას (კუჭის ამორეცხვა და/ან აქტივირებული ნახშირის გამოყენება), წყალ-ელექტროლიტური ბალანსის შემდგომი აღდგენით სპეციალიზირებული სტაციონარის პირობებში.
გამოშვების ფორმა
შენელებული გამოთავისუფლების აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები.
10 ტაბლეტი ბლისტერზე.
3 ბლისტერი სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.
შენახვის პირობები
ინახება არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.
ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას!
სად შევიძინოთ?